Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
808914
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Szanowna Pani Jolanto Witam Serdecznie.
 Pragnę podziękować za list z dnia 19.10.2012, W którym wyjaśnia pani, że:
1.Pierwszy raz przykazanie o sobocie przekazał Jahwe Izraelowi i zachowanie go było znakiem między tym narodem a Jahwe.
2. Nie byłoby zachowanie tego dnia znakiem, gdyby sabat mieli obchodzić wszyscy ludzie
3. Sabat zaczęto przeszczekać po wyjściu z niewoli egipskiej 2Mojż.16,26-30; 2Mojz.31,16-17
4. Prawo wymagało też przestrzegania sabatów rocznych 2.Mojż, 23, 10-11; 3Mojż25,3-4
5. W siódmym roku ma nastąpić dla ziemi sabat dla Jehowy I w tym miejscu wypowiada się pani, że oba te święta były równo ważne w oczach Jehowy i dlatego dzisiaj gdyby ktoś chciał się do tego stosować musiałby przestrzegać jedne jak i drugie sabaty.
6. Następnie wyjaśnia pani, dlaczego Świadkowie nie obchodzą sabaty, i mówi, że są one częścią prawa, które Bóg zniósł za pośrednictwem Jezusa.
7. Twierdzi pani, że tylko na podstawie wiary można być pewnym w opiekę Bożą a nie na podstawie świętowania cotygodniowych sabatów. Rzym 10, 4; Gal.4,9-11; Efez 2,13-16
8. Podaje pani cytat z Kol.2, 16-17 jako argument, że świętowanie, co tygodniowej soboty zostało zniesione przez Chrystusa podobnie jak i całe prawo.
9. Twierdzi pani, że prawo Boże jest tylko cieniem, które wypełniło się w Chrystusie i podaje pani tekst z Żyd. 10, 1 Na potwierdzenia swych wywodów.
10 Podaje pani jedyna słuszna zasadę, z którą absolutnie się zgadzam, że każdego dnia tygodnia powinniśmy znaleźć czas na sprawy duchowe, poświęcając go Bogu.


 Droga Jolanto!
Jestem mocno zbudowana twoją podstawą, wiarą, a także i zaangażowaniem się w ewangelizacji. Martwi mię tylko to, że w wielu sprawach nie przyjmujesz ewangelii taką, jaką przekazuje ją Jahwe i jego słudzy: Jezus, prorocy i apostołowie. Dlatego chcę ci wyjaśnić różnice, jakie zauważam w mojej wierze a twoją. Odniosę się, więc, do każdego zdania z twego listu, który podzieliłam na 10 punktów.

1, Czy rzeczywiście po raz pierwszy przykazanie o sobocie było dane Żydom?
Sobota dana była pierwszej parze ludzkiej, która wraz ze stwórcą świętowała ten dzień w Edenie. 1Mojż.2:1-2. Prawo w tym czasie nie było jeszcze spisane, ale było przekazywane ustnie swemu potomstwu do potopu, a od potopu przekazywane było przez Noego i jego rodzinę. Gdy powołuje Jahwe Abrahama za swego sługę, z łona, którego ma się rozmnożyć nowy naród „ IZRAEL”, Bóg przekazuje mu dokładnie swoją wolę, prawo i nakazy. 1.Mojż. 26,5  Tak sprawozdaje:, „Dlatego, że Abrahan posłuchał mego głosu i wypełniał swoje zobowiązania wobec mnie: moje nakazy, moje ustawy i moje prawo W czasie powołania Abrahama, nie był on jeszcze Izraelczykiem. Izrael powstaje dopiero od przemienienia imienia Jakuba w imię Izrael ( 1Mojż.32:28) Abraham był posłuszny woli Bożej i przestrzegał wszystkiego tego, co nakazuje prawo i nakazy. Ponadto Pismo Święte sprawozdaje, że sabat został dany człowiekowi a nie Żydowi. Mar. 2: 27. Pismo Święte, Stary jak i Nowy Testament pisany był po śmierci Jezusa i Jego wniobostąpieniu. A zniesienie zakonu Mojżeszowego, który wskazywał na cienie rzeczy przyszłych, dokonało się na górze Golgoty. Jeśli i zakon Boży został zniesiony to, dlaczego Biblia sprawozdaje, że w każdy sabat zgromadzano się jeszcze po śmierci Jezusa w Jerozolimie na studium Słowa Bożego? Dz. 13: 27.42.44 „ Dlaczego też Mateusz prosi wiernych, aby modlili się o to, aby ucieczka nie wypadła w sabat? Mat 24, 20 Czysz nie, dlatego, że ten dzień w oczach Boga jest święty? Z tych też powodów wywody pani są bez uzasadnienia Słowa Bożego.

2. Przykazanie o świętości dnia siódmego na pamiątkę stworzenia i uwolnienia człowieka z niewoli grzechu dane było człowiekowi, ale wtedy jak i obecnie ludzie odrzucili Boga. Z tych też względów zginął pierwszy świat, zatopiony wodą. Grzech jednak dalej rozwija się do tego stopnia, że Bóg decyduje się powołać człowieka wiernego postanowieniom wszystkim przykazaniom Jahwe i z niego zrodzony naród przyjąć, jako oblubienicę. Naród ten oddziela od narodów ościennych nadając im swój szczególny znak. Dlatego Biblia sprawozdaje: „Nadałem im moje sabaty ( a nie sabaty ceremonialne- moja uwaga), aby stały się znakiem między mną a nimi, by poznali, że ja jestem Jahwe, który ich uświęca” Ezech. 20:12 Tylko ci, co będą posiadali ten znak, (Ob.7: 2-3) mają szanse znaleźć się w królestwie niebieskim, (1Tes.4:15-17) A potem na Nowej Ziemi (Ob.21: 1-3) Gwarantuje to obietnica samego Jahwe, który mówi: „I będzie tak, że w każdy nów i w każdy sabat przychodzić będzie każdy człowiek, aby mi oddać pokłon” Izaj. 66:23 Zatem i w tym punkcie występują odmienne rozumowanie przekazów Pisma Świętego.

3. Czy rzeczywiście sabat dopiero obowiązuje po wyjściu z niewoli egipskiej?
Bardzo pani się myli stawiając taką tezę. Sobota jak i składanie ofiar z baranka były praktykowane od Edenu do śmierci Jezusa Chrystusa.  Mimo, że wspomniałam już coś niecoś na ten temat w poprzednich wypowiedziach. Temat ten nieco rozwinę i przedstawię wersety Biblijne. Sabat jest sabatem nadanym przez samego Jahwe i on obowiązuje od stworzenia świata i trwać będzie na wieki. W Starym Testamencie sabat, co tygodniowy święcili wszyscy ci, co byli posłuszni woli Bożej. Gdy naród izraelski został powołany do specjalnej misji miał on przestrzegać wszystkie przykazania, te nadane przez samego Jahwe jak i te nadane za wskazaniem Jahwe przez Mojżesza. Prawo spisane palcem Jahwe na dwóch tablicach kamiennych posiada prawo o charakterze konstytucyjnym. Jest ono oparte na miłości do Jahwe – cztery przykazania i miłości do człowieka mieszczące się w sześciu przykazaniach. I mimo, że ono zostało przekazane pisemnie dopiero po wyjściu z niewoli egipskiej, to sabat umieszczony w tym prawie znany był od zarania powstania naszej planety. Prawo to znał: Adam, Ewa i ich dzieci, Enoch, Noe, Abraham i pozostali patriarchowie. Po czterystu letniej niewoli egipskiej, Bóg jedynie w swym dziesięciu punktowym prawie przypomniał o świętości sabatu. A oto teksty wskazujące na to, że cotygodniowy sabat był święcony przed niewolą egipską i powołaniem narodu Izraelskiego do specjalnej misji na ziemi (2.Mojż 19: 6)
A) Sabat uświęcił Bóg i razem odpoczął z nowym stworzeniem 1Mojż.2:1-2
B) Abraham nakazuje swemu potomstwu, aby zachowali sprawiedliwość i prawo 1Mojz.28:19 W tym i składnie baranka na ofiarę 1Mojż,4:4; 8:20; 12:7; 22:13; 3.Mojz. 9:7;
 C) Jeszcze
przed górą Synaj zanim dane były przykazania spisane palcem Jahwe 2Mojż 31:18 Sabat był znany i zachowywany 2Mojz.16:23. 25-25. 29. Jahwe dopiero w 2Mojż. 20 :1-17 Przekazuje prawo swoje, a nie Mojżesza. Mojżesz jedynie przypomina o prawie Jahwe w 5Mojż. 5:5-22 I nakazuje, aby o nim pamiętali 6:2; 8:1.6.11; 10:13; 30:8.10.16; 31:5, Teksty twoje z 2.Mojż 16: 26-30 Jedynie potwierdzają moją tezę, że nakaz ten był nakazem jeszcze w tedy, gdy dziesięciu przykazań nie było. Dlaczego? Bo był on znany Mojżeszowi zanim powołany został, aby wyprowadzić Izrael z niewoli egipskiej, Spisane prawo jest dopiero w rozdziale 20. Natomiast drugi teksty z 2Mojż.31:16-17 Jeszcze bardziej utwierdzają to, że SABAT Z GÓRY SYNAJ JEST SABATEM BOŻYM, A NIE MOJŻESZOWYM! W tekście tym jest wyrażenie „przestrzegać będziecie sabatów moich”, Dlaczego? Bo będzie on dla was święty! 2,Mojż. 31:13-14 A wiersz 17 mówi i dlatego, że będzie on znakiem przymierza zawartego z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. Jest to przymierze upamiętniające o tym, że jedynym ich Bogiem jest Jahwe Stwórca i Wykupiciel.

4.Piszesz o sabatach rocznych: 2.Mojż.23:10-11; 3Mojż.25:3-4
Droga Jolu, mieszasz pojęcia i absolutnie nie wiesz, o czym mówisz. Jahwe dał dla Żydów trzy niezależne prawa i nie nożna je traktować jednakowo, a to, dlatego, że:
 ·Pierwsze prawo Jahwe było spisane własnoręcznie palcem samego Jahwe na dwóch tablicach kamiennych 2Mojż 20: 1-17 i te prawo nazwane jest prawem wiecznym, tak jak sam Prawodawca 2Mojż.15:17-18 Dlatego Jego Prawo i konstytucja będą przestrzegane wiecznie 5Mojż.33:27, Co potwierdza Izaj w 66:22-23. Ci, co nie nauczą się żyć z godnie z Jego prawem tu, na obecnej ziemi, niech nie liczą na to, że znajdą się na nowej Ziemi i w Jego Nowym Mieście Jeruzalem Ob. 21: 2·
Drugie prawo nadane przez Boga,
lecz spisane przez Mojżesza (5Mojż.31:9), Stanowi prawo cywilne wskazujące na to, jak mają się zachowywać ludzie, jako społeczność- nowego państwa i narodu izraelskiego.
I trzecie prawo dotyczące Kultu Religijnego, które obejmuje wszystkie przepisy i nakazy opisujące jak maja być przeprowadzone uroczystości i święta. I jak ma przebiegać służba ofiarnicza i wstawiennicza kapłanów w Świątyni. Prawo to jest prawem czasowym, na które wskazywały proroctwa Starotestamentowe w postaci symboli i zwierząt ofiarowanych na ołtarzu, oraz jedzenia i picia w czasie obrządków i uroczystości. Prawo to obowiązywało aż do czasu śmierci Jezusa. Cień wskazujący na: Baranka, Kapłana według porządku Melchizedeka i Świątyni wypełnił się w Jezusie Chrystusie. W czasie śmierci Mesjasza zasłona w Świątyni zostaje rozdarta od góry do samego dołu wskazując, że dotychczasowa służba w tym miejscu w oczach Jahwe nie ma już żadnego znaczenia.(Mat.27: 51-52; Łuk. 23:44-46) Od tej chwili wszystkie święta ceremonialne związane z kultem religijnym odbywające się w świątyni Mojżeszowej zaprzestano świętować i obchodzić, gdyż cień urzeczywistnił się w Jezusie Chrystusie. O świętach i pokarmach związanych ze Świątynią Apostoł Paweł mówi do Kolosan 2, 16-17 „Niech was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu. Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus” Zauważ, że sabaty ceremonialne obchodzono według kalendarza księżycowego, a sabat z dekalogu według kalendarza słonecznego.
O świętach ceremonialnych – sabatach, tak Biblia się wypowiada: „W dni waszej radości i w wasze uroczyste święta oraz w wasze dni nowiu będziecie dąć w trąby przy waszych całopaleniach i przy ofiarach pojednania. Będą one przypominały was Bogu waszemu; Jam jest Pan, Bóg wasz.” Użyte tutaj słowo „wasze uroczyste święta” świadczy, że są to sabaty „wasze”, sabaty czasowe, ( a nie sabat mój-wieczny), które ustaną w momencie śmieci Jezusa Chrystusa. Nie będę wyliczała, jakie to są święta – sabaty, możesz je sama przestudiować: ·1= Ofiary sabatowe – świąteczne 4Mojż.28:1-31; 29:1-31;
2=Pascha - Wielkanoc 2Mojz.12:1-3. 5-6. 8; 34:25
3=Pszaśniki 2Mojż. 12:15-20; 13:6; 23:15
4= Święto kuczek 3Mojż.23:23-28; Jan 7: 23; i pt.
Sabaty te do momentu wypełnia i urzeczywistnienia w Jezusie Chrystusie były też ważne w oczach Bożych, bo wskazywały zgodnie z proroctwami na Jezusa, jako Mesjasza, który ma przyjść. I gdy przyszedł umarł i zmartwychwstał stały się tylko wspomnieniem urzeczywistnionym w Jezusie, jako cień rzeczy przyszłych, o którym mowa jest w wypowiedzi Apostoła Pawła. Gdy Żydzi święta te zaczęli obchodzić rutynowo, bez pokory i uświęcenia stały się one obrzydliwością dla Jahwe (Mal. 2:10-13; Ezech. 8:6) To o tych sabatach i uroczystościach Ap. Paweł pisze do Żyd w rozdziałach 7-10, że z chwilą śmierci zostały zniesione – przez przybicie ich do krzyża tortur zgodnie z proroctwem Daniela 8:13-14. Były to sabaty – czasowe a nie Boże – wieczne.

5.Mówisz, że w siódmym roku ma nastąpić dla ziemi sabat dla Jehowy.

Jolu i z tym rozumowaniem nie mogę się zgodzić. Ja bynajmniej nie znam takiego wersetu, który by potwierdzał, że masz racje. Gdy 3Mojz.25:1-55 Opisane są sabaty roczne i jubileuszowe nie odnosi się ich do proroctwa, lecz do nakazów obyczajowych i socjalnych, jakie obowiązywać będą w państwie Izrael. Ja znam tylko jeden okres, który mówi o milenium a nie o roku, który bierze początek w powtórnym przyjściu Jezusa na naszą planetę. Nie wiem, co rozumiesz przez sabat dla Jehowy?

6. Wyjaśniasz, dlaczego Świadkowie nie obchodzą sabaty i twierdzisz, że są one częścią prawa, które Chrystus zniósł. Znów nieporozumienie! Nie znalazłam nigdzie w Biblii tekstu, który by potwierdzał, że Jahwe się pomylił dają przykazania spisane własnoręcznie, dlatego wysłał na ziemię swego Syna, by ten naprawił błąd swego Ojca, znosząc je. Nie wiem, w jakim świetle pani przedstawia Jahwe, który za nie przestrzeganie swego prawa każe śmiercią w Starym Testamencie 2Mojż. 31:13-15; 32:27-28; 3Mojż. 20:8-27 A w Nowym Testamencie za łamanie prawa nagradza? Kto nie rozumie przesłania Jahwe, Jego prawa i motywacji nie może być Jego Światkiem? Jahwe wczoraj i dzisiaj jest tym samym Bogiem wiecznym i nie odmiennym. Jeśli znajdujemy w Biblii teksty o zniesieniu praw, to dotyczy to praw czasowych, ceremonialnych a nie praw wiecznych, na podstawie, których cała ludzkość będzie sądzona w sądzie ostatecznym. Ob. 14:7; Kazn.11,9; Dan.7:10; Ob.20:4; 2Piotr 3:7

7. Twierdzi pani, że tylko na podstawie wiary nożna być pewnym w opiekę Bożą a nie na podstawie świętowania cotygodniowych sabatów. Z tym twierdzeniem zgadzam się w zupełności. Nigdy nie twierdziłam, że przestrzeganie któregokolwiek z przykazań Bożych zapewni mi zbawienie. Zbawienie mamy z łaski a nie z przestrzegania przykazań. Ale wiara nie poparta uczynkami martwa jest. Dlatego owocem mojej wiary jest posłuszeństwo woli mego Jahwe opartej na miłości do Jego jak i ludzi. Jak.2:17.20-22. Zatem przykazania są lustrem mej duszy. Pokazują mi w którym miejscu jestem brudna i wskazują do kogo mam się udać by brud swój zmyć.

8.Podaje pani cytat (Kol.2-16-17) który brzmi: „ Niech was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju, albo z powodu święta lub nowiu księżyca, bądź sabatu. Wszystko to są cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus.” Czy rzeczywiście jest to dowód na to, że sabat został zniesiony? Czy mowa w tym tekście jest o sobocie siódmego dnia tygodnia? Nie! I to po stokroć nie! Dlaczego?  Bo w tym tekście sabat występuje w powiązaniu z nowiu księżycowym, który określa święta ceremonialne, wyliczane według cykli księżycowych a nie słonecznych. Wrzucanie wszystkie święta ( sabatowe ) do jednego worka, Świadkowie popełniają karygodny błąd. Jahwe jest Panem Sabatu , dlatego Jego sabat jest ceniony wyżej od sabatów występujących w zakonie ceremonialnym i prawie cywilnym. Wskazują na to następujące teksty:
=5Mojż.10:2.5 Dziesięć przykazań włożono do skrzyni przymierza
=5Mojż.31:26 
Zakon ceremonialny położono obok skrzyni
=Ob. 11:19
Jan widzi w niebieskiej świątyni „Skrzynie Przymierza” i w niej Prawo ( moja -uwaga)Ob.15.5 na podstawie którego sądzony będzie każdy człowiek i świat

9. Czy tekst z Żyd. 10,1 jest dowodem na to, że dziesięć przykazań są tylko cieniem i wypełniły się one  w Chrystusie? Przeczytajmy ten tekst: ·„Albowiem zakon, zawierając w sobie tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam w sobie obraz rzeczy, nie może w żadnym razie przez te same ofiary nieprzerwanie składane rok w rok, przywieść do doskonałości tych, którzy z nimi przychodzą A teraz proszę przeczytać dziesięć przykazań zapisane w 2.Mojż 20: 1-17 i sprawdzić czy w nich znajdują się ofiary, o których mówi Paweł do Żyd.10,1 I obraz rzeczy, który występuje w zakonie ceremonialnym? Nie i to na pewno nie! Gdyż ofiary , które są obrazem rzeczy, występują w kulcie religijnym – ceremonialnym, a nie w zakonie spisanym na Górze Synaj! Świadkowie nie potrafią rozróżnić Prawa Jahwe, które On sam spisuje od prawa  ceremonialnego, które spisuje Mojżesz. Pani Jolanto Dziesięć Przykazań Bożych nic nie maja wspólnego z ofiarami, dlatego nie mogą być „ cieniem”. Są po prostu Prawem Jahwe, a nie cieniem. Niech pani nie słucha wykładni „Strażnicy” przy czytaniu Biblii, ale niech sama za sobą zamknie drzwi, uklęknie i prosi Jahwe o zrozumieniu tego, co się czyta. ON zapewnia, że po odejściu Jego Syna przyśle Pocieszyciela, który nauczy, przypomni i przekona Jan 14:16-17.26. Ponadto zapewnia nas, że prośby zostaną wysłuchane Jana 11: 22; Mat. 18: 19 ; 7: 7. Zatem tekst do Żyd. 10,1 odnosi się do sabatów ceremonialnych – czasowych a nie z prawa Bożego.

10. Czy każdego dnia powinniśmy znaleźć czas na sprawy duchowe poświęcając go Bogu?

Ależ tak! Zgadzam się z tą tezą w stu procentach. Każdego dnia a w nim w każdej godzinie i minucie powinniśmy być w łączności z naszym ojcem poświęcając go naszemu Bogu i bliźniemu. Gdy tylko zdarzy się okazja powinniśmy o NIM – Bogu, świadczyć,  opowiadać i wielbić. To jest powinnością każdego nowonarodzonego dziecka Bożego.
Przepraszam za tak rozległy list. Chciałam jedynie szerzej odnieść się do każdej pani myśli i odnieść się do niej według własnego zrozumienia ewangelii i wykładni poszczególnych tekstów z Pisma Świętego.
PS: Jeśli życzy sobie pani podtrzymywać kontakt i prowadzić dyskusje na tematy związane ze Słowem Bożym chętnie ją podejmę. Nic tak nie wzmacnia w wiersze jak wymiana poglądów i dyskusja konstruktywna. Dlatego podaję nasze adresy – moje i męża:

Adres mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Serdecznie pozdrawiam i życzę błogosławieństwa Bożego.