Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
827911
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

 

Pan „czujny” W dniu 24.02.2014 Napisał: ·Dzień dobry.
Czy zbadał pan wszystkie dzieła Ellen White?·Ona napisała 32 razy tyle treści ile mieści się w jednej Biblii.
Czy zbadał pan całość pism pani White by wiara pana była słusznie oparta?·Czy czytając jej nauki czuje pan dziedzictwo Izaaka czy Ismaela?·Przesyłam panu artykuły o pani Ellen White i Adwentystach.


Witam Pana! Panie „ Czujny”
Serdecznie dziękuje za list. Ponieważ na wszystkie listy staram się odpowiedzieć, tak też i panu odpowiem. Pyta się Pan:
1) Czy zbadałem wszystkie dzieła Ellen White? Nie, nie zbadałem i nie zamierzam je badać. A wie pan, dlaczego? Dlatego, że usłuchałem rad Ellen, która odsyła ona mnie, ale myślę, że i pana do jedynej księgi, którą należy badać. Ona zachęca do studium Słowa Bożego w pierwszej kolejności, gdyż Biblia i tylko Biblia jest jedynym źródłem prawdy, według której powinniśmy żyć. W Wielkim Boju z 1998 r. na stronie 10-11 tak się wypowiada
: „Pismo święte wyraźnie stwierdza, że Słowo Boże jest tym wzorcem, według którego sprawdzać należy wszystkie nauki i doświadczenia.”  Natomiast, jeśli Biblia pana nudzi i nie rozumie jej, powinien pan sięgnąć po książki osoby z wykształceniem 2 klas szkoły podstawowej i tam szukać odpowiedzi, a w tym może pomóć panu właśnie E. White . Gdy ona odpowiada w swych listach, w artykułach i manuskryptach na problemy małej grupie ludzi zawiedzionych w Powtórne Przyjście Jezusa Chrystusa w dziewiętnastym wieku, to poselstwo swoje kieruje do zawiedzionych adwentystów a nie do świata. Jej poselstwa należy rozumieć tak samo, jak poselstwa kierowane do narodu izraelskiego w czasach Starotestamentowych. Bóg poprzez proroctwa pragnie przygotować swój wybrany naród, aby ten naród przygotować na Pierwsze Przyjście Jezusa. Gdy Chrystus został odrzucony, zdradzony i zamordowany, Bóg wysyła nawróconych Żydów do narodów ościennych, aby tam poselstwo zbawienia zostało ogłoszone i przyjęte. W ten sposób został powołany nowy Kościół. Ale gdy i ten Kościół odszedł od nauk Jezusa i Apostołów, Bóg powołuje reformatorów, których zadaniem było zreformować nauki i z nich wynikłe postępowania, zachowania i życie. Reformatorzy dokładnie powinni badać Pismo Święte, ale studium Słowa Bożego zaniedbują i usypią.  W Biblii moment ten został opisany w przypowieściach o dziesięciu pannach w Mat. 25: 1-13. I oto po rozczarowaniu Adwentystów Dnia Pierwszego z powodu tego, że Chrystus nie przychodzi w wyliczonym czasie, powstaje mała grupa wierzących adwentystów w nie omylność Biblii, i w modlitwie prosi Boga o zrozumienie proroctwa zapisanego w Danielu 8:9-14. Z tego to proroctwa została wyliczona data powrotu Jezusa na rok 1844 Z tej małej grypy ludzi rodzi się Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, który obecnie w skali światowej posiada ochrzczonych członków ponad 18 mil. A ogólna liczna z niechrzczonymi sięga około 23 mil. W śród małej grupy ludzi modlących się, była mała schorowana dziewczynka, Ellen, która w wieku 17 lat otrzymała dar widzeń. Widzenia, które otrzymuje zostają przez nią spisywane, gdyż zawierają one różne przekazy od Boga. Przekazy te dotyczą indywidualnych osób, ale też obrazy, które z Biblii są tylko zasygnalizowane, a ona widzi je w wydarzeniach i obrazach w szerszym znaczeniu, i to, o te opisy najczęściej jest krytykowana. Tak jak proroctwa Starego Testamentu odnoszą się do Żydów i do Chrześcijan, którzy pojawili się po odrzuceniu narodu wybranego, tak i nauki i wskazania Ellen White odnoszą się do adwentystów, ale i do świata na czasy ostateczne, gdyż zawierają nauki pomijane przez katolików, prawosławie i w wielu sprawach protestantów. Czy wszyscy Chrześcijanie skrupulatnie przestrzegają dziesięć przykazań Bożych i tak wierzą jak życzy sobie Bóg? WARTO przestudiować Biblię pod tym względem? Czy jest to błędne rozumowanie?, Które podlega krytyce?
2) Pisze 32 razy tyle treści ile mieści się w jednej Biblii

To, że 32 razy treść jej książek przewyższa samą Biblię jest jeszcze jednym dowodem na to, że Ellen otrzymała dar od Boga. Gdyby pisała od siebie, to nie wiele mogłaby napisać, bo jej wykształcenie i stan zdrowia był poważną przeszkodą. Ale to, że Bóg właśnie jej dar ten powierzył, uwierzytelnia jej powołanie przez Boga. W Biblii wiele mamy przykładów powoływania ludzi skromnych niewykształconych do spełnienia jakiegoś przesłania na określony czas. Weźmy na przykład powołania dwunastu apostołów. Czy są to osoby wykształcone? Tak jak powołanie dwunastu apostołów z ludzi skromnych i niewykształconych do przekazania Słowa Bożego, tak i Bóg powołuje niewykształconą i schorowaną dziewczynkę do zadań, które jej powierza do spełnienia w tym czasie, gdy na skutek rozczarowania wszyscy wierzący w Powtórne Przyjście Jezusa rozchodzą się do swych domów zawiedzeni. Na temat zadawanych pytań o E. G. White odpowiadam zawsze w świetle pozytywnym nie, dlatego, aby ją wywyższać ponad Boga czy występujących proroków w Biblii, ale dla jej skromności i pobożności, jakie objawiała w swym życiu i pisarstwie. Ona sama karciła tych, którzy jej pochlebiali i wielokrotnie mówiła „ nie mówcie, Ellen White powiedziała to i powiedziała tamto, ale słuchajcie, co Pan mówi w słowie swoim”. A co Pan powie do tych rzekomo chrześcijan?: „Nigdy was nie znałem idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.  Mat. 7: 23”
3) Czy
zbadał pan całość pism E. White by wiara pana była słusznie oparta
Szanowny panie czujny, tak jak wspomniałem w odpowiedzi pierwszej nie wszystkie jej książki przeczytałem a tym bardziej badałem. Napisała ona 26 książek za życia. Pozostałe w licznie 98 książek powstały po jej śmierci na podstawie kompilacji jej wypowiedzi w różnych manuskryptach, dzienniczku, referatach a nawet z jej wypowiedzi wygłaszanych kazań. Dlatego wszystkie cytaty z książek powstałych z kompilacji nie koniecznie muszą być wypowiedzeniami Ellen, a nawet, jeśli są to jej wypowiedzi, to wyjęte z kontekstu z jej wykładu i wklejone w jakiś rozdział w książce, nie koniecznie muszą odpowiadać tej myśli, którą przekazywała w pierwotnym przekazie. Być może, dlatego z tych powodów są nie porozumienia i niezadowolenia tych, którzy ją krytykują.  Ja, jako adwentysta o E. White nic nawet nie słyszałem w tym czasie, gdy przyjmowałem chrzest przez zanurzenie. Wiara moja w Boga i nauki doktrynalne Kościoła Adwentystów poznałem z Biblii i tylko z Biblii. O White dowiedziałem się dopiero po 5 latach chrztu, gdy dotarły do mnie róże słowa krytyki. Wtedy zacząłem czytać jej książki i o dziwo zostałem nimi zafascynowany. Im więcej czytałem tym bardziej byłem nimi zachwycony. E. G. White była osobą niewykształconą i schorowaną do tego stopnia, że lekarze dawali jej życia na jakieś kilkanaście miesięcy. A ta młoda, niewykształcona kobieta przeżyła 90 lat i napisała aż 26 książek w swoim życiu, z których dwie wydano po jej śmierci. Czytając jej książki nie szukałem jej słów, ale ducha, który z nich płynie. Nie zauważyłem, aby Ona walczyła z Biblią i zwracała uwagę na siebie jak to czyni Maria w objawieniach. Raczej zachęca ona czytelnika do studium Słowa Bożego i przypisuje wszystkie znamiona zbawcze Jezusowi a nie sobie. Nie stawia swoje książki wyżej od Biblii, do której jest mocno przywiązana i do której odnosi się z szacunkiem i powagą. Dlatego śmiało mogę zaświadczyć, że na podstawie przeczytanych, choć w niewielkiej ilości jej książek, że zawarte w nich myśli nie są sprzeczne z nauką Pisma Świętego a czynię to na podstawie z parafrazy wypowiedzi z Łukasza 16: 10 BT, który mówi:, „Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nie uczciwy będzie” E.G. White w sprawach najmniejszych i najdrobniejszych była wierna Bogu, dlatego w uczciwość jej zawierzyłem, mimo sprzeciwu tych, którzy z nią walczą. Walkę z uczciwością i wiernością względem Boga, możemy zauważyć w Starym jak i Nowym Testamencie. Nie dziwi mię, więc to, że i w czasach ostatecznych taka sytuacja ma miejsce.
4) Czy czuję dziedzictwo Izaaka? Czy Ismaela?
Miły Przyjacielu Izaak jak i Ismael byli synami Abrahama 1Kon.1:28 I pod tym względem w jakimś sensie byli dziedzicami: 1Mojż.21:12-13. Oba otrzymali błogosławieństwo i obaj uczestniczyli w pogrzebie swego ojca. 1Mojż.25:9. Tak jak z potomstwa Izaaka powstało dwanaście pokoleń 1Mojż.49:28, Tak i z Ismaela powstało dwanaście pokoleń 1Mojż. 17: 19-20. Z pozoru rozwój obu tych narodów jest podobny. Różnica jednak polega na tym, że narodziny Izaaka nastąpiło zgodnie z obietnicą Boga 1Mojż.17:16  I z prawego łoża, natomiast, Ismaela z poczęcia nie prawego łoża 1Mojż. 16: 1-4 I z nieufności Sary w obietnicę daną przez Boga. Hagar matka Ismaela, była niewolnicą i potomstwo jej, pod niewolę tą podlegało. Narodziny obu synów Abrahama różni się, więc znacznie. Apostoł Paweł tą sytuację wykorzystuje, aby przedstawić ludzi zniewolonych grzechem od tych, którzy są od grzechu wolni. Do Rzymian  4:13 pisze: „ Albowiem nie na podstawie zakonu była dana obietnica Abrahamowi bądź jego potomstwu, że ma być dziedzicem świata, lecz na podstawie usprawiedliwienia z wiary”  I w 5:1 dodaje: „Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy w Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa” Czy Sara, która namówiła swego męża do czynu, który nie był zgodny z wolą Bożą miała pokój? Co ona mówi: „ Wtedy rzekła Sara do Abrahama: Krzywdy mojej tyś winien! Ja sama dałam niewolnicę moją tobie za żonę, a ona gdy spostrzegła, że poczęła, zaczęła mną gardzić, niech pan będzie sędzia między mną a tobą 1Mojż. 16:5” Sara zachowuje się identycznie tak, jak uczynił to Adam w raju Eden, gdy zgrzeszył. Gdy Bóg zadaje mu pytanie: Czy jadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem? Odpowiada: „ Kobieta, którą mi dałeś, aby była ze mną, dała mi z tego drzewa i jadłem. 1Mojż. 3:11-12”Adam za grzech obciąża Ewę, ale też pośrednio samego Boga twierdząc, to nie ja, ale to kobieta, którą Ty mi dałeś zgrzeszyła! Gdybyś dał mi kobietę odporną na grzech to byśmy nie zgrzeszyli – moja uwaga. Tak samo wypowiada się Sara twierdząc: Krzywdy mojej tyś winien, dlaczego usłuchałeś mej namowy? – moja uwaga. Zawsze, gdy grzeszymy przekraczając prawo Boże, za które grozi kara śmierci Rzym.6: 23, szukamy usprawiedliwienia!   Powracając do zadanego mi pytania odpowiem tak! Czuję dziedzictwo nie Izaaka, ale te przekazane przez Boga, dla jego ojca, dzięki któremu przypadło ono też jego potomstwu. Ap. Paweł do Galacjan 3: 13-14 pisze: „ Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu – grzechu- moja uwaga, Stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie. Aby błogosławieństwo Abrahamowe przeszło na pogan w Jezusie Chrystusie, my zaś – Żydzi – moja uwaga, abyśmy obiecanego Ducha otrzymali przez wiarę.”W wierszu 23 Paweł mówi: Zanim przyszła wiara – (odniesienie do Żydów, że Jezus jest Synem Bożym) – moja uwaga, byliśmy wspólnie (poganie i Żydzi) zamknięci pod strażą zakonu - ceremonialnego – moja uwaga, dopóki wiara, nie została objawiona. Tak, więc zakon – ceremonialny był dla Żydów – moja uwaga, przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy z wiary zostali usprawiedliwieni. Wiersz 24. Symbol Baranka zostaje urzeczywistniony w Jezusie Chrystusie i od tego momentu poganie jak i Żydzi stają się Synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa.  Wiersz 26. A jeśli i poganie są Synami Bożymi, to i oni są potomkami Abrahama i dziedzicami według obietnicy – danej Abrahamowi!. Tak, czuje się dziedzicem zgodnie z tą obietnicą. Wiersz 29.
PS. Odpowiedź na temat sznura otrzymasz w nieco w późniejszym czasie.
Odpowiedź 2 w linku: http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/302-anonim-czujny-odpowiedz-2.html