Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
662325
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 5) Może zapyta Pan, czy w 2 Mojż. 31:16 Bóg nie mówi o siódmym dniu sabatowym, że dany był jako „przymierze wieczne” [NB]. Odpowiadam, że zupełnie identycznego języka, jakiego Bóg używa tutaj, mówiąc o sabacie, używa gdzie indziej w odniesieniu do ofiary ze żniw (3 Mojż. 23:14), ofiary w dniu pięćdziesiątnicy (3 Mojż. 23:21), do Dnia Pojednania (3 Mojż. 23:3132) i święta szałasów (3 Mojż. 23:41). To samo hebrajskie słowo ‘olam’, przetłumaczone na „wieczna” w odniesieniu do dnia siódmego, przełożone zostało na [ang.] „na zawsze” w innych zapisach (zob. Analityczna Konkordancja Younga).

Miły przyjacielu?
 Myślisz,
że zapytam cię ma temat  znaczenia słowa zapisanego w 2Mojż. 31:16, który przedstawia sabat, jako znak przymierza wiecznego? Nie, nie zapytam cię, gdyż słowo >wieczny, wieczne< w Biblii występuje w znaczeniu wielorakim i użycie go, uzależnione jest od kontekstu przekazu  czy też wypowiedzi. I tak na przykład w Mat.25:41 tak jest napisane: Wtedy powie tym po lewicy. Idźcie precz ode mnie, przeklęci w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom . Ob.20:10. Czy ogień ten  wiecznie będzie się palił? Rozwińmy tą myśl innym tekstem z Judy wiersz 7 pisze: Tak też Sodoma i Gomora i okoliczne miasta, które w podobny do nich  sposób oddały się rozpuście i przeciwnemu naturze pożądaniu cudzego ciała, stanowią przykład  kary ognia wiecznego za to. Stawiam więc pytanie, czy ten ogień wieczny pali się do dziś? Nie? Gdyż palił się on tak długo, jak było coś do spalenia. Gdy wszystko się spaliło ogień zgasł i nie ma go już więcej. Tak samo się rzecz ma i do słowa wieczny w znaczeniu cieni.

W większości tekstów, które podajesz odnoszą się do ceremonialnego Zakonu, który przedstawia Boży plan zabawienia, wykupienia  wyprowadzenia, i usprawiedliwienia grzesznika w Dniu Pojednania, przekazanych  w formie obrazów, symboli i cieni, które miały się wypełnić w przyszłości. I o tych symbolach – cieniach mówi Ap. Paweł do Kolosan 2:16-17. Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju, albo z powodu święta, lub nowiu księżyca, bądź sabatu. Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus. Które z tych cieni z Zakonu ceremonialnego zostały już spełnione? Nie będę ci przedstawiał wszystkich wersetów w tej sprawie, ale niektóre przedstawię. Rozpocznę od świątyni, gdyż ona była obrazem świątyni niebieskiej i miała ścisły związek z Zakonem ceremonialnym .
1) Świątynia w niebie jako wzór świątyni ziemskiej: 
a) - 2Mojż.15, 17 Wprowadziłeś ich i zasadziłeś na górze dziedzictwa swego. Na miejscu, które uczyniłeś swoją siedzibą Panie, Świątynią, którą przygotowały ręce Twoje.
b) -
2Mojż. 25, 8 I uczynią mi świątynię, abym zamieszkał wśród nich. Dokładnie według wzoru przybytku i wzoru wszystkich jego sprzętów, które ci pokażę; tak wykonacie. Jeśli nie było by świątyni w niebie, to nie byłoby i wzoru.

2)
Dwa przedsionki oddzielone zasłoną w świątyni niebieskiej i ziemskiej.
a) – 2Mojż.26:33 Zasłonę zawiesisz na hakach i wniesiesz za zasłonę Skrzynię Świadectwa, a ta zasłona będzie wam oddzielać miejsce święte od najświętszego.
b) – Żyd. 6:19 jej to trzymamy się jako kotwicy duszy, pewnej i mocnej, sięgającej aż po zasłonę. Gdyż Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękoma, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawić teraz za nami przed obliczem Boga żyd.9:24

3) Symbole, cieni w świątyni Mojżeszowej wypełnione w nowym przymierzu.
a) – Codzienne ofiary całopalne jak też palenie łagodnego kadzidła na złotym ołtarzu znajdującym się tuż przed zasłoną oddzielającą miejsce święte od najświętszego, było posługą indywidualną dla każdego grzesznika. Za przestępstwo każdego grzechu jest kara śmierci zgodnie z tym, co mówi prawo „ Zapłatą za grzech jest śmierć Rzym 6,23. Grzesznik przyprowadza przed drzwi świątyni baranka bez skazy i kładzie swoje ręce na głowę baranka wyznając swoje grzechy. W ten sposób symbolicznie przenosi swoje grzechy na baranka. Potem własnoręcznie zabija go. Kapłan wnosi krew zabitego baranka do pierwszej części świątyni i kropi ją przed zasłoną, za którą znajdowała się arka. Przez ten obrządek, grzech wyznany na zwierzę, był za pośrednictwem krwi symbolicznie przenoszony do świątyni, zanieczyszczając ją. Grzesznik natomiast wychodził oczyszczony z grzechu. Obrządek ten jest cieniem rzeczy, które wypełniły się w Jezusie Chrystusie. Umiera on jak niewinny baranek za nasze grzechy.
Teksty odnoszące się do cieni, które miały się wypełnić: 3 Mojż. Rozdz. 3-6.
 Teksty dotyczące wypełnienia się tychże cieni: Iz. 53,6; Symbol ofiary przebłagalnej krwi Baranka wypełnił się w rzeczywistej krwi Jezusa. Rzym.3, 24-25; 2Kor.5,21; Iz. 53,5; Żyd. 9,26-28; Żyd. 9,22.

b) – Tak jak kapłan był pośrednikiem pomiędzy grzesznikiem a Bogiem w świątyni Starotestamentowej, tak Chrystus urzeczywistnił ten „ cień „ swym pośrednictwem. 1 Tym 2,5.  Apostoł Paweł pisze: „ Żyd. 8,1-2 Główną zaś rzeczą w tym, co mówimy, jest to, że mamy takiego arcykapłana, który usiadł po prawicy tronu Majestatu w niebie. Jako sługa Świątyni i prawdziwego Przybytku, którego zbudował Pan, a nie człowiek?·

c) - Tak jak kapłan w Starym Testamencie po przez składanie ofiary za grzesznika stawia się za nim, tak Jezus kapłan Boga Najwyższego, według porządku Melchisedeka, stawia się za, każdym pokutującym grzesznikiem. Żyd. 6,20.

d) – Tak jak Kapłan po przez składanie ofiary za grzesznika jedna go z Bogiem, tak Jezus, jako kapłan nowego przymierza, jedna grzesznika z Bogiem. 2Kor. 5,19

e) – Tak jak kapłan pali wonne kadzidło (symbolizujące modlitwy pokutne grzesznika), przed zasłoną, za którą znajduje się „ arka” 2.Mojż.30, 1.7-8, Tak Jezus Chrystus przed obliczem swego ojca przedkłada swoją krew wraz z modlitwami pokutujących grzeszników, za których oddał swoje życie, aby mogli być zbawieni i zapisami w księdze żywota.  Jana 3, 16; 1Jana 3, 16·1Tym.3,5-6; Ef. 2,8.9; Dan. 12,1; 

f) Tak jak kapłan w pierwszej części świątyni ziemskiej, pełni posługę pojednania grzesznika z Bogiem i przebaczenia mu wszystkich grzechów, tak Jezus zaraz po udaniu się do Nieba po zmartwychwstaniu pełni taką samą służbę kapłańską w miejscu świętym, aż do dnia sądnego Hebr.7, 25; Ef.4,32; Rzym.3, 24; Łuk. 10,20 

4) W drugiej części Świątyni ziemskiej znajdowała się skrzynia (Arka Przymierza - Skrzynia Przymierza) z dwoma cherubinami 2.Mojż.25, 9.21-22.33, które Symbolizują tron Boga, z którego będzie ukazywała się chwała Boga i z którego miejsca będzie rozmawiał Bóg z Mojżeszem.   Tron taki w widzeniu widział Ez.1,1 I Jan Ob.4, 1; 19, 14·4) W tym miejscu pragnę nadmienić, że starożytne pisma żydowskie dowodzą, że niektórzy rabini również wierzyli w istnienie rzeczywistej Niebiańskiej świątyni. Komentując tekst z 2Mojż. 15,17 Jeden z nich powiedział „(położenie ziemskiej świątyni) „ odpowiada położeniu świątyni niebieskiej, a położenie arki temu, jaki (zajmuje) niebieski tron. (Midrash Rabbah, Numbers, London 1961, tom1, r, 4 sekcja 13.S.110 Inny natomiast rabin cytując ten tekst w Talmudzie Babilońskim mówił o„ Niebiańskiej i ziemskiej świątyni” ( Sanhedrin, 99h red. I Wpstein, London 1967) Jeszcze inny komentując mówi „ Nie ma różnicy zdań, co do tego, że świątynia na dole jest odpowiednikiem świątyni w górze” (red. Leon Nemoy, The Midrash on Psalms, przekł. William G. Braude, New Haven 1959, Psalm 30, sekcja 1, S. 386)

Sabaty w symbolu i wypełnieniu
W żydowskim roku religijnym występowały siedem głównych świąt ceremonialnych związanych z okresami pór roku.
A. Wiosna
W okresie tym obchodzono cztery szczególne święta. Są to: Pascha, Przaśniki, Pierwociny, ·Pięćdziesiątnica. Wszystkie cztery święta są też ściśle powiązane z kalendarzem rolniczym gdyż trwają w okresie żniw jęczmiennych (marzec-kwiecień) 3Mojż.23, 1-13.

Święta wyżej wymienione rozpoczyna PASCHA –w dniu 14 Nisan na początku żniw jęczmiennych, a po wieczerzy paschalnej w dniu 15 Nisan święto PRZAŚNIKÓW, które trwa siedem dni. W następnym dniu Przaśników - 16 Nisan rozpoczyna się Święto PIERTWOCIN, w którym po zżęciu pierwszego snopa jęczmiennego przynoszono go do świątyni, by go potrząsać przed obliczem Pana 3Moj23,10-11. Święta Przaśników i Pierwocin są świętami ściśle z sobą związane. Po pięćdziesięciu dniach od momentu podniesienia pierwszego snopa nastaje święto PIĘĆDZIESIĄTNICY

Symbole i wypełnienie ich w w/w sabatach ceremonialnych

1. Pascha
Po raz pierwszy obchodzona była w Egipcie w czasie Wielkiej Nocy, w której naród Izraelki oczekiwał wyzwolenia z niewoli egipskiej (2Mojż.12,1-28). Wiersz 6-8 mówi „ Czternastego dnia miesiąca zabije „ Baranka całe zgromadzenie zboru izraelskiego o zmierzchu. I wezmą z jego krwi i pomarzą oba odrzwia i naproże w domach, gdzie go spożywają. Mięso jego upieczone na ogniu spożyją tej nocy” Baranek symbol Jezusa Chrystusa, który umiera na krzyżu Golgoty po to, by wyprowadzić ludzkość z niewoli grzechu, a Jego krwią niewinną i bezgrzeszną, oczyścić nas z naszych nieprawości i odkupić z niewoli grzechu i wiecznej śmierci. Symbol Baranka, jego śmierci i przelanie krwi urzeczywistniły się w Jezusie Chrystusie dokładnie w dniu 14 Nisan 1Kor. 5,7; 1Piotr 1,19-20

2. Przaśniki. Choć nazwa ta nie występuje w Nowym Testamencie, to jednak maca ( chleb pieczony bez kwasu), który był spożywany w wielkiej nocy 2 Mojż.12,8.18,W Biblii w Starym jak w Nowym Testamencie występuje. Chleb przaśny, jest  symbolem i cieniem na przyszły chleb, o którym Jezus mówi, że jest ON chlebem żywota. Jan. 6, 35  Później Jezus o tym mówi w czasie ostatniej wieczerzy paschalnej Mat. 26, 26. W czasie paschy spożywano chleb bez kwasu, który jest symbolem grzechu. Dlatego, w 2Mojż. 19-20, Jest powiedziane, że w dniu paschy domy powinny być bez kwasu – grzechu, i w czasie upamiętnienia śmierci bezgrzesznego baranka w Wieczerzy Pańskiej, powinniśmy spożywać chleb przaśny, bo ciało przaśne jest symbolem ciała Jezusa Chrystusa. Jana 6, 51; Przepowiednia o przaśnym chlebie wypełniła się dokładnie w dniu 15 Nisan, w którym to dniu bezgrzeszne ciało Jezusa odpoczywało w grobie, w paschalny sabat zgodnie z przykazaniem Mar.15, 42; Jana 19, 31; 20, 1

3. Pierwociny. Pierwszy snop jest symbolem i cieniem na przyszłe zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, o którym czytamy: Dz.26, 23. Jezus, jest pierwszym, który powstał z martwych… 1Kor.15, 23.  A wraz Jezusem powstał też pierwszy snop żniwny z Jego pracy zbawczej, który tak jak w Starym Testamencie został zabrany do Świątyni niebieskiej przed oblicze Ojca. W Mat 27, 52 tak jest napisane „ I wyszli z grobów po Jego zmartwychwstaniu i weszli do świętego miasta i ukazali się wielu” Ten symbol przedstawiany w Starym Testamencie spełnił się dokładnie w dniu 16 Nisan - w pierwszym dniu po sabacie - w niedzielę. Mar. 16, 1-6.

4. Pięćdziesiątnica. Święto pięćdziesiątnicy obchodzone w Starym Testamencie: 2 Mojż. 34, 22; 3Mojż. 23, 15-21 Rozpoczyna się w czasie pierwszych dni żniw pszenicznych. Rozpoczynają się one po siedmiu tygodniach od momentu żniw jęczmiennych. Jest to, więc święto tygodni – pięćdziesiąt dni licząc od następnego dnia paschy, czyli od momentu zżętego pierwszego snopa jęczmiennego, który został wniesiony do świątyni Pańskiej. 3Mojż, 23, 10-11.  Symbol objawiony w święcie PIĘĆDZIESIĄTNICY przenosi nas do ważnego czasu, który ma się wypełnić po okresie pięćdziesięciu dniach od momentu zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Jest to czas, o którym Jezus mówił jeszcze za życia Jan. 15,26; 16,7;  I powtórzył to, po zmartwychwstaniu Łuk.24,49; Dz. 1, 4. Ten Starotestamentowy symbol wypełnił się dokładnie w pięćdziesiątym dniu po zmartwychwstaniu Zbawiciela. Biblia te wydarzenie tak opisuje w Dz. 2, 1-4 „ A gdy nadszedł dzień Zielonych Świat, byli wszyscy razem na jednym miejscu. I powstał nagle z nieba szum jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch podawał.” Od tego czasu rozpoczyna się głoszenie Ewangelii wszystkim narodom w mocy Ducha Świętego. A po kazaniu Piotra zostaje nawróconych około trzech tysięcy ludzi Dz.3, 39-41. Po śmierci Szczepana i nawróceniu Saula, Ewangelia dociera do pogan w ich narodowych językach.

 Wszystkie święta Starotestamentowe mają swe odniesienia do przepowiedni obrazowanych i te się urzeczywistniły – wypełniły w oznaczonym czasie. Pierwsze cztery powiązane są z proroctwami mówiącymi o przyszłym Mesjaszu począwszy od momentu zaistnienia grzechu, narodzin Jezusa, śmierci, zmartwychwstania, wniebowstąpienia i zesłania Ducha Świętego.

B. Jesień

W okresie jesieni po zbiorach owoców z winogron i oliwek, które trwają w miesiącu hebrajskim Elul (sierpień-wrzesień) obchodzono pozostałe trzy ważne święta: Trąbienia, Dzień Pojednania, i Namiotów. W okresie święta Namiotów celebrowano zakończenie żniw zbieraniem winogron, oliwek, daktyli, fig i pozostałych owoców w miesiącu Tiszri ( wrzesień-październik)

5) Trąbienie - w czasach w starożytnych odgrywało bardzo ważną rolę. Na głos trąby ruszano do boju. Trąbieniem ogłaszano jakieś ważne wydarzenie, prawo i przesłanie. Sędz.7,18; Joz.6,5: Dan. 3,5; 4Mojż. 10, 1-10. Trąbienie jest, więc też symbolem pobudzenia, ogłoszenia ważnych wydarzeń w życiu i działalności całego Kościoła Bożego, tego w Starożytności jak w czasach nowożytnych. Święta jak i czynności obrzędowe związane są ze świątynią jak i obrzędami w samej świątyni. Związane były też z głosem trąb, które symbolem przenoszą nas do wydarzeń, które miały się wypełnić w przyszłości. I tak trąbieniem takim, możemy nazwać przebudzenie i nawoływanie do powrotu studiów starych ksiąg, w wyniku, czego rozpoczęto czytanie Biblii i przebudzenia religijnego w XIV wieku, które zostało nazwane reformacją w całej Europie. Mimo wielkiego pobudzenia religijnego w okresie reformacji, z czasem zapał reformatorów zostaje spowolniony. Następuje powolne usypianie reformatorów z dziesięciu państw Europy Zachodniej. Gdy dziesięć panien spoczęło na spowolnionym rozwoju, (Mat. 25, 1. 5) wtedy głośny głos drugiej trąby zaczyna brzmieć nie w Europie, ale w dalekiej Ameryce, w śród tych, którzy na skutek prześladowań uciekli do pustego, mało zaludnionego kraju. Z nich to wywodzą się Adwentyści Dnia Siódmego, którzy zaczynają „trąbić” – głosić prawdę o dniu pojednania przedstawioną symbolicznie w kulcie religijnym narodu żydowskiego. (4Mojz. 10,10; Rzym. 5, 10-11; Kol.1, 20-22) Głoszą o Jezusie, jako Jedynym pośredniku i kapłanie, który rozpoczął służbę w świątyni niebieskiej (Żyd. 8, 1-2; 9, 11-12. 19). Głoszą o rozpoczętym sądzie Ob. 14, 6-7, O Powtórnym przyjściu Jezusa i o wyjaśnieniu zapieczętowanego proroctwa na czas końca, który rozpoczął się od 1844 r. zgodnie z proroctwem o 2300 wieczorach i porankach Dan.8,14; Dan.12,4.

Symbol trąbienia ma, więc wypełnienie w rozpoczętej reformacji i zakończy głoszeniem trój- anielskiego poselstwa, głoszonego przez Adwentystów Dnia Siódmego, które trwać będzie do samego powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa.

 

6.Dzień Pojednania. Dzień Pojednania u Żydów (3Mojż. 23, 27-32), Jest też dniem sądnym, w którym Najwyższy kapłan wchodzi do Świątyni przed oblicze Boże, aby wstawiać się za narodem świętym – odłączonym, do służby i kapłaństwa. Dla tegoż narodu jest to czas na ostatnie pokutne modlitwy i kto nie ukorzy się w tym czasie będzie wytracony (w.27-28).Wypełnienie tego symbolu wypełniło się zgodnie z proroctwami w chwili, wstąpienia Jezusa Chrystusa, jako Najwyższego Kapłana według porządku Melchizedeka do Świątyni Niebieskiej Dan. 7, 9-10; 8, 14, W której rozpoczyna się I i II faza sądu Ob.11, 18-19 Jest to urzeczywistnienie symbolu występującego w świątyni Mojżeszowej

7) Święto namiotów. Jest ostatnim świętem ceremonialnym, w którym dziękowano Bogu za błogosławieństwo, prowadzenie i obfite zbiory. 3Mojż.23, 39-43. Jest to też, święto na upamiętnienie wyprowadzenia narodu izraelskiego z niewoli egipskiej i tułaczce po pustyni przez 40 lat. (w. 43) Ta symboliczna zapowiedź w przeciwieństwie do poprzednich sześciu, ma się wypełnić dopiero w przyszłości po wielkim ostatecznym żniwie ziemi, które dokonane będzie przez Pana Panów i Króla Królów – Jezusa Chrystusa przy powtórnym swym przyjściu. O tym wydarzeniu piszą ewangelie Starego jak i owego Testamentu. Mat.13, 39.43; 24, 31; Mat. 8, 11; 3, 12; Łuk.13,28-28; Ob.7, 9-17; Ob.14, 14-16; 19, 6-9; Jak.5,7-8; Joel, 2, 1; Mal. 3,18-19

Przyjacielu? Zapewne zauważyłeś, że te sabaty nie mają żadnego odniesienia do sabatu pochodzącego z siódmego dnia tygodnia. Sabat  z siódmego dnia tygodnia jest upamiętnieniem stworzenia wszechświata w siedmiu dniach i wyprowadzeniu przez Boga ludzi z niewoli grzechu, do którego, po nowonarodzeniu nie powinniśmy powracać. O tym właśnie  przypominać ma nam sabat darowany przez Boga.
Natomiast w odniesieniu do tekstu z 2Mojeszowej 31:16 w sprawie wieczności sabatu, to chcę cię zapewnić, że jest on wieczny, tak jak wieczny jest jego prawodawca i nie jest to sabat pochodzący z obrządku kultu ceremonialnego, ale z Prawa Bożego. O tym, że sabat ten jest wieczny zapewnia nas Słowo Boże, zapisane w Izaj. 66:23 I będzie tak (na nowej ziemi), że w każdy nów i każdy sabat przychodzić będzie każdy człowiek, aby mi oddać pokłon – mówi Pan.


Jak widzisz wszystkie cienie i obrazy w tym i sabaty pochodzące z zakonu ceremonialnego przestały obowiązywać. Dopóki w Świątyni Niebieskiej trwają jeszcze czynności Arcykapłana, tak długo będzie istnieć, Świątynia i sąd. Po zakończeniu tych czynności Świątynia jako miejsce kultu Arcykapłana przestanie istnieć, pozostanie jedynie Przybytek Pana, Panów i Króla Królów. Jan w Ob.21:22 pisze: Lecz świątyni w nim (w Nowym Jeruzalem) nie widziałem, albowiem Pan, Bóg Wszechmogący jest jego świątynią, oraz Baranek.

Odpowiedzi na pozostałe Akapity 6-7 znajdziesz w linku:http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/363-list-pana-b-h-b-z-dnia-31-01-2016-cz-4.html

Serdecznie pozdrawiam