Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
670843
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

 

W dniu 30.06.2016 r Grażyna D napisała: Panie Janie, twierdzi pan, że gdy człowiek umiera to idzie do grobu, a przecież w Ks. Koh. 12,7 jest napisane: I wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch do Boga, który do dał. Jak mam to rozumieć?

Grażyno Witam cię Serdecznie i dziękuję za list, w którym wyrażasz swe wątpliwości w sprawie mych wypowiedzi dotyczących tego, że dusza w raz z ciałem idzie do grodu a nie do Boga i przytaczasz tekst wyżej wymieniony jako dowód, że nie mam racji. Czy dobrze cię zrozumiałem?

Aby dać ci szczerą odpowiedź na twe wątpliwości pragnę jeszcze raz nadmienić, że dech – duch, nie odnosi się do duszy, bo dusza zgodnie z tekstami Pisma Świętego odnosi się do istot żywych: osób ludzkich i zwierząt lądowych, zwierząt żyjących w wodach i ptactwa.

Duszą jest to osoba, istota żywa i gdy umiera człowiek lub ginie któreś z wyżej wymienionych istot, to wraz z ich ciałem umierają też ich dusze. Przy śmierci, ustaje życie. Dusza jako taka, nie istnieje w ciele jako samoistna istota, bo duszą tą jest krew, która daje życie, każdej żyjącej istocie.

W Ks. Rodzaju 9:4 tak o duszy jest napisane > Wszakże mięsa z duszą BG, mięsa z duszą- BW; nie wolno jeść z krwią życia –BT Natomiast >dech< różni się od duszy tym, że przy stworzeniu człowieka > dech< pojawia się w pierwszej kolejności. Zapoznajmy się z tym tekstem! Ks. Rodz.2:7 BT > Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia,(dech jako wydarzenie pierwsze) wskutek czego stał się człowiek istotą żywą (jako dusza- istota żyjąca, -  wydarzenie drugie. BG.)

Wyrażenia istota i dusza ma to same odniesienie w stosunku do człowieka. Dusza – życie człowieka różni się od pozostałych istot żywych tym, że przy stworzeniu człowieka Bóg osobiście kształtuje człowieka i osobiście w ścisłej bliskości z nim przekazuje mu swój dech, aby stał się istotą – osobą żywą. Natomiast pozostałe istoty żywe Bóg stwarza mocą swego Słowa, wypowiadając je w Ks. Rdz. 1:24 tak: Potem Bóg rzekł: niech ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: BT, a w stosunku do człowieka wypowiada Ks. Rdz.1:26 > Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego Nam. .Ks. Rdz.2:7

Z tych tekstów jasno wynika, że różnica stworzenia człowieka znacznie różni się od pozostałych istot żywych. Ta bliskość Boga w czasie stworzenia człowieka ma też odniesienie w późniejszym jego życiu. Mimo upadku człowieka w grzech, Bóg go pokochał tak wielce, że przysłał swego Syna aby go ratować i zbawić. I o tym pisze Jan w 3:16.. Jezus pojawia się na ziemi aby zbawić człowieka, a nie przyrodę i pozostałe istoty żywe.
Znając różnice po między tchnieniem a duszą człowieka możemy teraz okreslić. co powraca do Boga, a co w proch się obraca w grobie i co idzie w góre do nieba, a co w dół do ziemi. Ciało człowieka ulebione z prochu ziemi przez Boga pobudzone przez energię życiową istniejącą w tchnieniu Boga, jest we krwi, która po śmierci obraca się w proch.
Natomiast energia, która pobudziła proch do życia powraca do pierwotnego swego źródła - Boga. Przy śmierci ciało ulepione z gliny staje sie prochem, a dech - tchnienie, energia życiowa wraca do Boga.

    Śmierć z pozostałymi istotami żywymi, stworzonymi przez moc słowa Bożego, jest podobna i wyrażona w zdaniu: >niech wyda ziemia istoty żywe różnego rodzaju. Kohelet w swej Księdze 3:19 mówi, że los zwierząt jak i człowieka przy śmierci jest taki sam i człowiek nie przewyższa pod tym względem zwierząt i w wierszu 21 zadaje pytanie: Czy ktoś może odpowiedzieć; Czy siła życiowa – dech ludzi idzie w górę (do nieba), a siła życiowa zwierząt w dół, do ziemi? W Biblii nie ma żadnego tekstu na ten temat, jednak na podstawie różnic przy stworzeniu człowieka i pozostałych zwierząt możemy domniemywać, że tylko >dech< a nie dusza człowieka idzie do Boga, a pozostałych istot żywych przy śmierci idzie do ziemi. Swoje domniemanie mogę oprzeć na innych tekstach odnotowanych w Biblii.

Biblia śmierć człowieka określa >jako sen i o tym są wypowiedzi w: 1 Kor.15:6 >Potem ukazał się więcej niż 500set braciom, z których większość dotychczas żyje, niektórzy zaś zasnęli.(umarli–mojauwaga) 1Tes.4:13-15> A nie chcemy, bracia abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli ( umarli), abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie maja nadziei. Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwych-wstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie tych, którzy zasnęli. A to wam mówimy na podstawie Słowa Pana, że my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli – umarli.<

Jana 11:25-26>Rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto we mnie wierzy, choćby umarł, żyć będzie. A kto żyje i wierzy we mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?; Jan 8:51

Z tekstów tych jasno wynika, że człowiek wierzący jak i grzesznik gdy umiera, to dusza jego, jako osoba, idzie do piekła – Hadesu - grobu na spoczynek w śnie, oczekując na wzbudzenie i zmartwychwstanie; jednych do życia wiecznego, a drugich na śmierć wieczną.

Natomiast śmierć zwierząt Biblia nie określa snem, gdyż one przy powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa nie są wzbudzeni z martwych i wraz z ludźmi  nie są porwani na obłoki 1Tesal.4:15-17.

Biblia o zwierzętach mówi, że one nie umierają, tylko zdychają - ponoszą śmierć i giną bez nadziei zmartwychwstania. W Ob.16:3 jest napisane: I wylał wtóry anioł czaszę swoja na morze, i stało się jakoby krew umarłego, a każda dusza (istota) żywa w morzu zdechła. Tak samo się rzecz ma i do zwierząt lądowych i ptactwa 2Mojz.9:6. Dlatego domniemywać  możemy, że >dech<, energia życiowa, istot żywych na lądzie, w wodach, i w powietrzu, przy śmierci nie udaje się w górę jak człowieka tylko do ziemi w dół.

Nie wiem czy wyjaśnienie moje w sprawie twego pytania jest wystarczające i czy je zrozumiałaś, dlatego zachęcam, jeśli masz jakieś uwagi lub pytania, pytaj.
Serdecznie pozdrawiam.