Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
671818
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

 

Urszula S w dniu 22.10.2016r napisała:
Proszę mi odpowiedzieć na pytania, zadane zresztą przez pana.

Zatem nasuwa mi się pytanie, jaką rolę spełniała świątynia w niebie, zanim kopia jej została odtworzona na ziemi? I czy istniało w tej Światyni kapłaństwo? W jakim Obrządku? Kto uśmiercił Baranka zabitego od założenia świata?
 Kiedy Bóg tą Świątynie zbudował i w jakim celu?

Przeczytałam Pański artykuł dotyczący" porządku Melchisedeka" i wiele mi on wyjaśnił, za co Serdecznie dziękuję. Teraz bardzo jestem ciekawa odpowiedzi na powyższe pytania. Serdecznie pozdrawiam. Urszula z Krakowa

Urszulo! Witam cię Serdecznie i dziękuję za list.
 Ponieważ piszesz po raz pierwszy, chciałbym poinformować, że wszystkie korespondencje związane z zapytaniami i odpowiedziami , będą publikowane na mej stronie internetowej: http://konfrontacje.com.pl/  w artykułach konfrontacyjnych lub pozostałych. Jeśli są jakieś zastrzeżenia lub uwagi proszę o ich sprecyzowanie. Dziękuję.

Miła Pani Urszulo, zanim zacznę odpowiadać Pani na postawione pytania zawarte w akapicie z listu do Rafaela na temat Światyni i Melchizedeka, to chciałbym nadmienić, że to, co będę pisał na dany temat nie znajdzie Pani w opisach Biblijnych. Jednak studiując Biblię metodą >tematyczną< możemy dojść do zrozumienia wiele poruszanych i zasygnalizowanych tematów, które Biblia porusza. Metoda ta polega na tym, że wyszykuję wypowiedzi innych autorów Pisma Świętego na podobny temat, i dopiero zestawienie wszystkich tekstów w jedną całość pozwoli nam wzbogacić naszą wyobraźnię do zrozumienie tematu. Do takiego podejścia studiowania Biblii, zachęca nas tekst z Izaj.28:13, który mówi:
Dlatego dojdzie ich Słowo Pana: Przepis za przepisem, przepis za przepisem, nakaz za nakazem, trochę tu, trochę tam, aby idąc padli na wznak i potłukli się, uwikłali i zostali złapani. ( Np. na kłamstwach)
 
Przystąpmy więc do studiowania przepisu, trochę ze Starego , trochę z Nowego Testamentu. Studiując trochę z jednego i trochę z drugiego miejsca, będziemy mogli dojść do poznania rzeczywistej nauki Słowa Bożego zawarte w całej Biblii na poszczególne tematy. Duch Święty, który jest autorem całej Biblii, nie może mylić się i być w konfrontacji z wypowiedzią jedną w stosunku do wypowiedzi drugiej. Dlatego, Biblia i tylko Biblia jest jedynym źródłem prawdy.

#) Zatem? Jaką rolę spełnia świątynia? Biblia odpowiada tak: W 2Mojz.25:8>I wystawią mi świątynię, abym zamieszkał pośród nich. Jest to więc pierwszy powód istnienia Światyni. Bóg pragnie przebywać wśród swoich stworzeń. Nie tylko w niebie o czym mówi nam tekst z 2Mojż.15:17 > Wprowadziłeś ich i zasadziłeś na górze dziedzictwa swego. Na miejscu, które uczyniłeś swoją siedzibą Panie. Świątynią, którą przygotowały ręce twoje.< , ale i w śród swego wybranego narodu Izraelskiego zgodnie w wypowiedzią poprzedniego tekstu. Budowniczym Światyni niebieskiej jest Bóg. Natomiast świątyni ziemskiej Mojżesz.
                        Drugim celem wybudowania Światyni jest, powód powstania grzechu z, którego może nas wykupić tylko Bóg. Biblia mówi w Rzym.6:23, że zapłatą za grzech jest śmierci, a ze śmierci tej może nas wykupić tylko Baranek, który gładzi grzechy świata. Jan Chrzciciel wskazuje nam, kto jest tym Barankiem i mówi: oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.(Jan 1:29). Ap. Piotr rozwija tą prawdę i mówi w pierwszym liście 1:18-19, że drogą krwią Jezusa Chrystusa, jako baranka niewinnego i nieskazitelnego, zostaliśmy wykupieni. Tą prawdę potwierdzają też teksty z Ob.5:9 i Rzym.3:23-24.
Do służby kapłańskiej i składania ofiar potrzebna jest nie tylko świątynia, ale też urządzenia i przedmioty wymienione w 2Mojż.25:10-40; i w całych rozdziałach od 26 do 30. Jeśli wiemy już jakiemu celowi służy świątynia chciejmy odpowiedzieć na następne pytanie.

#) Jeśli nie ma grzechu w niebie, czy wtedy jest potrzebna świątynia?
Świątynia, jako przybytek przebywania Boga w niebie, jest potrzebna, gdyż w tym miejscu Bóg – Duch (Jan 4:24; 2 Kor.3:17-18) w całej swej pełni, (Kol.1:19;2:9) spotyka się z aniołami usługującymi, i dwudziesto-czteroma starcami i z ambasadorami innych planet. Taką samą rolę spełnia też i na obecnej ziemi przybytek, kaplica, dom modlitwy czy też kościół, w którym spotykają się wierni na wspólnej modlitwie i wielbieniu Boga.
               Natomiast gdy nie ma grzechu, to i nie ma świątyni z ołtarzem i służbą ofiarniczą, i jej niej było przed powstaniem grzechu. Świątynia z ofiarą i służbą kapłańską, pojawia się dopiero po postaniu grzechu. Grzech pojawił się w niebie a potem na ziemi.

Pierwsza ofiara za grzech została złożona w niebie, bo i pierwszy grzech powstał w niebie. BG w Objawieniu Jana 13:8 tak to przedstawia: > I będą się jej kłaniać wszyscy mieszkańcy na ziemi, których imiona nie są napisane w księgach żywota Baranka zabitego od założenia świata. Wyrażenia >Baranka zabitego od założenia świata< świadczy, że od momentu śmierci Baraka w niebie, nie pojawiła się następna śmierć, aż do następnego grzechu, który pojawił się na ziemi. Dowodem na taki tok rozumowania jest tekst z BW odnotowany w 1Moż.3:21. Mówi on: >I uczynił Pan Bóg Adamowi i Ewie odzienie ze skór i przyodział ich.<. Kto musiał umrzeć aby można było wykorzystać skóry na odzienie, a krew na darowanie życia? Niewątpliwie Baranek, który gładzi grzech (Jan 1:29). Przecież Bóg do Adama powiedział:> jeśli tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz 1Mojż. 2:17. Zatem, dlaczego Adam i Ewa po grzechu od razu nie umarli? A no dlatego, że za nich umarły baranki, ze skór których, uczyniono odzienie. Obraz śmierci Baranka niebieskiego z tekstu  Obiawienia Jana 13:8 urzeczywiścił się w cieniu rzeczywistej śmieci baranków w ogrodzie Eden. Ta rzeczywistość niebiańska od chwili śmierci baranka w niebie, zostaje praktykowana na ziemi, aż do doskonalszej ofiary w osobie Baranka – Jezusa Chrystusa.  Ofiarę krwawą z pierworodnych zwierząt swojej trzody złożył, po wyjściu z ogrodu Eden, Abel, drugi syn Adama i ofiara ta została przyjęta. (1Mojż.4:4).  

#) Kiedy więc powstała świątynia niebieska?Biblia na temat budowania Światyni niebieskiej nic nie mówi, nie znaczy to jednak, że ona w niebie nie  występuje. Aby bardziej przybliżyć naukę o Światyni, chciejmy zapoznać się z niektórymi tekstami Pisma Świętego.
 Rzecz jasna nie chodzi mi o świątynię przebywania, mieszkania Boga, ale o Świątynię w której symbolicznie umiera Baranek i dokonywane są obrzędy i posługi kapłańskie..

Świątynia Niebieska w rzeczywistym obrazie.
Wraz ze świątynią niebieską po buncie aniołów, powstaje plan zbawczy aniołów i przyszły rodzaj ludzki. Został on przedstawiony w obrazie - cienieniu niebieskim, który został opracowany przez Boga zaraz po powstaniu grzechu. Plan ten został przeniesiony na ziemię i objawiony w krótkim zarysie Adamowi a potem patriarchom i prorokom. Adam i Ewa poznali plan Boga, który zakładał wykupienie grzeszników z niewoli grzechu i oczyszczenie ich z wszelkich nieprawości, a potem przyjęcia ich do grona dzieci Bożych. Bóg po upadku pierwszego rodzaju ludzkiego w osobach Adama i Ewy rozmawia z nimi (1Mojż.3:9-13), a potem z diabłem, który ucieleśnił się w węża. Odnotowane to zostało w 1Mojz.3:14-15.  Bóg w obecności Adama i Ewy w 15 wierszu mówi> Ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą (moją oblubienicą – Kościołem), między twoim potomstwem, a jej potomstwem ( w którym zrodzony będzie syn); ono (dziecię) zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w pietę Dla pełniejszego zrozumienia; kto jest tą kobietą i ono – dziecię, należy przeczytać teksty z: Ob.12:17; 13:17; 14:12; 19:9 i 1Jana 5:10. Proroctwo wypowiedziane przez Boga,  do węża było dla Adama i jego potomstwa ewangelią zbawienia, które wskazywało na dziecię, które narodzi się w Kościele Bożym by zgodnie z wola Bożą dać się prowadzić jak jagnię na rzeź.

 Izajasz na temat ten tak pisze w 53 Rozdz. i 7 wierszu: >Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust, jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust.< Owe ukąszenie w piętę odnosi się do chwilowej śmierci Jezusa na krzyżu Golgoty, a zmiażdżenie głowy węża odnosi się do Jego zmartwychwstania i pokonanie śmierci przez zmartwychwstanie trzeciego dnia.
Rzeczywisty plan zbawczy grzesznika chociaż przedstawiony jest w obrazie to jednak urzeczywistnia się on w rzeczywistej śmierć baranka w niebie, a potem baranków na ziemi w służbie ceremonialnej. Bóg - Duch jak Baranek umiera sam dobrowolnie w Światyni niebieskiej ofiarując siebie w symbolu, który ma się urzeczywiści w przyszłości, gdy przyjdzie na naszą ziemie zgodnie z proroctwami. Ap Paweł tak mówi o tej ofierze w liście do Żyd.7:27-28 >Który nie musi codziennie jak inni kapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, następnie za grzechy ludu: uczynił to bowiem raz (w symbolu i raz w rzeczywistości – moja uwaga) na zawsze, gdy ofiarował samego siebie. Albowiem zakon ustanawiają kapłani z ludzi, którzy podlegają słabościom, lecz słowo przysięgi, która przyszła później niż zakon, ustanowiło Syna doskonałego na wieki< . Teksty te wyraźnie wskazują, że na początku był zakon – Prawo, a dopiero później przysięga, w której ustanawia się Syna - Boga Jahwe; Barankiem Arcykapłanem jak i Sędzią.

To ON Bóg ucieleśniony w syna człowieczego, wypełnia proroctwo Boga z ogrodu Eden. Przychodzi na ziemie zgodnie z proroctwem Izajasza 7:14, jako syn człowieczy w ciele II Adama by nie tylko wykupić grzesznika od śmierci wiecznej ale i przywrócić porządek pierwotny, jaki istniał przed buntem aniołów w niebie. Niebiański plan ratowania grzesznika od wiecznej śmierci, został opracowany przez Boga i przedstawiony w rzeczywistym obrazie niebieskim, począwszy od Światyni, Baranka, kapłana i Arcykapłana według porządku Melchizedeka.

#1. Mojż. 14:18-19 mówi, że Melchizedek, król Salemu Kapłan Boga Najwyższego wychodzi przed oblicze Abrahama by go błogosławić. Jest więc Melchizedek Kapłan Boga Najwyższego, który w postaci swej symbolicznie przedstawia przyszłego Melchizedeka w osobie Jezusa Chrystusa. Czyżby Baranek i Kapłan Boga Najwyższego był tą samą osobą? W tym miejscu pragnę nadmienić, że Baranek, Kapłan, Arcykapłan, a potem sędzia i obrońca są umiejscowione w jednym imieniu - Jezusie Chrystusie, Synu Bożym i człowieczym
 
A oto dowody przedstawione w Słowie Bożym
* Baranek
przestawiony jest w tekstach wspomnianych już wcześniej: Jan 1:29; 1Piotr 1:18-18; Ob.5:9; Rzym3:23-24. Wszystkie teksty mówią, że Barankiem jest Jezus Chrystus. Występuje On w niebie, a potem na ziemi
* Kapłan i Arcykapłan przedstawiony jest w Żyd.7:21-22; 8:6; 7:17;3:1; 9:11-12; Ps.110:4 Powyższe teksty mówią nam, że. Kapłanem jak i Arcykapłanem jest Jezus Chrystus, który zgodnie z tekstem do Żyd.7:21-22 został zaprzysiężony przez Boga Ojca nie tylko do kapłaństwa, ale też i do pozostałych funkcji wyżej wymienionych. Nic więc dziwnego , że owe zaprzysiężenie Jezusa z okresu przed swym ucieleśnieniem, zostało pokazane Mojżeszowi w symbolu,- obrazie wskazując, jakie czynności ma do wykonania Kapłan w świątyni niebieskiej jak i ziemskiej.
.* Sędzia. Sędzią nie jest Jahwe Ojciec, ale Jahwe Syn. A oto teksty Słowa Bożego:
1)  U Jana 5:22-23 mowa jest o tym, że Jehowa Ojciec nikogo nie sądzi, ale wszelkie sądy powierzył Jehowie Synowi. Prawdę tą potwierdza też tekst z Dz.17:31
2)  Jan w Objawieniu 16:7 mówi, że Sądy Boga Wszechmogącego są prawdziwe i sprawiedliwe. A Izajasz w 1:27 dodaje, że Syjon odkupiony będzie przez sąd, a ci, którzy tam się znajdują przez sprawiedliwość. W tym miejscu chciałbym dodać, że na Górze Syjon była wybudowana świątynia Starotestamentowa, ale nie ta, o której mówią proroctwa dotyczące zbawienia. Proroctwa mówią o Górze Syjońskiej, Niebieskiej a potem w nowym mieście Jeruzalem: Ob.21:1-2; Izaj.66:23; i w Rozdz. 2:2 pisze, że to do tej świątyni Pana tłumnie zdążać będą wszystkie narody. Prawdę tą potwierdza Ap. Paweł w liście do Rzym. 11:25-26  >I w ten sposób zbawiony będzie cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba. Mich.4:1; Żyd.12:22-24; Ob.14:1; 3:12; Joel 3:5
3)  Wraz z Jezusem w sądzie uczestniczą zbawieni. A oto dowody Biblijne:
* Łuk.22:30, a w Ob.20:4 tak jest napisane> Widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu, a którzy to są? Jan dalej mówi, że są to ci, którzy ożyli i panowali z nim przez 1000 lat. Wiersz 12 dodaje: >I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem: Księgi zostały otwarte; również inna księga, księga została otwarta; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami zostało w nich napisane.< Przeczytaj też 1Kor.6:2-3
Więcej na temat sądu znajdziesz w:
1) http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/341-jeszcze-raz-o-zbawieniu-i-sadzie.html
Na temat Światyni w:
2)
  http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/362-list-pana-b-h-b-z-dnia-31-2)  01-2016-cz-3.html
3)
 http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/341-jeszcze-raz-o-zbawieniu-i-sadzie.html

#)  Gdy służba Arcykapłan i Sędziego zakąńczy się, świątynia niebieska, w której dokonywane są wszystkie wyżej wymienione czynności, kończy swe przeznaczenie i przestanie istnieć. Prawdę tą potwierdza tekst zapisany przez Jana w Ob. 21:22 który stwierdza, że Światyni w której dokonywane są  posługi zbawcze i sądownicze nie widziałem, bo od tej chwili świątynią tą jest Pan, Bóg i Baranek. Sama obecność Boga, przed oblicze którego będą mogli przychodzić zbawieni, nie tylko aby oddawać mu cześć, ale w każdej osobistej sprawie, będzie świątynią. Do oddawania czci, uwielbienia i chwały Naszemu Zbawcy będzie ten sam dzień, który powinien być czczony i święcony w dzisiejszych czasach. Dniem tym jest sabat, o którym mówi Izajasz w 66:23 . I będzie tak, że w każdy nów i w każdy sabat przychodzić będzie każdy człowiek, aby mi oddać pokłon; mówi Pan. Dzisiejszy czczony dzień; niedziela nie jest dniem Boga Stworzyciela, tylko Boga Słońca, który był znany i czczony zanim urodził się Jezus, twórca chrześcijaństwa.

# Początki grzechu i jego następstwa.
Pierwszy grzech powstał w niebie w momencie buntu Lucyfera przeciwko, drugiej osobie Boskiej: Książęciu, Słowu, Duchowi, przyszłemu Synowi Bożemu; Jezusowi Chrystusowi.
                 W którym momencie zrodził się grzech? Odpowiedź otrzymamy po przeczytaniu innego tekstu Biblijnego. Zapisany on jest w Izajaszu 14:13-15, w którym tak jest napisane:> A przecież to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad na najdalszej północy. Wstąpię na szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym. A oto strącony jesteś do krainy umarłych (wiersz 11-12)Zrodzenie się w sercu Jutrzenki  pychy i ambicji zrównania się z Najwyższym i zajęcia miejsca Michała, Jezusa we wszystkich naradach trójcy, na górze narad, zrodził grzech, nie tylko u samego Lucyfera, byłej Jutrzenki, ale i u jego zwolenników, innych aniołów, którzy przyłączyli się do walki przy boku Lucyfera. Dlatego razem z nim zostali strąceni z nieba. Jan w Ob. 12:8-9 dodaje: że Lucyfer nie przemógł, nie zwyciężył, poniósł porażkę, dlatego dla niego i jego aniołów stałego miejsca w niebie już niema, gdyż zostali oni strąceni na przyszłą ziemię, która w tym czasie znajdowała się bezkształtną planetą, krążącą w mrocznym przestworzu. W 1Mojz.1:2 tak o niej jest napisano:> A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód.  Wyrażenie > ciemność była nad otchłanią< ma odniesienie do powierzchni, w której krąży nie ukształtowana jeszcze nasza planeta. Znaczy to że nad planetą, na której Bóg kształtuje, buduje mieszkanie dla przyszłego rodzaju ludzkiego, była ciemność, a powierzchnia jej była nie kształtna, i bez żadnego życia. Ap. Piotr w swej wypowiedzi mówi: Bóg bowiem nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, lecz strąciwszy do otchłani ( miejsca w którym nie ma życia) umieścił ich w mrocznych lochach, (przestworzach)  aby byli zachowani na sąd. (2Piotr.2:4)  W tym miejscu chciałbym nadmienić, że >otchłań która występuje w wyżej wymienionych tekstach, nie należy kojarzyć, z piekłem w którym smaży się grzeszników, tylko miejscem mrocznym, ciemnym i bez żadnego życia, jak np. grób, bo > PIEKŁO< z ogniem piekielnym, w którym smaży się grzeszników, w Biblii nie występuje.

# Kim był Lucyfer, który wystąpił przeciw Michałowi, Jezusowi?
Lucyfer, który zbuntował się przeciwko Bogu w Królestwie Niebieskim, w hierarchii zwierzchnictwa był czwartym po: Bogu Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Dlaczego? Bo by on najbliżej Boga w hierarchii anielskiej, był Cherubem nakrywającym. Od momentu, gdy w sercu jego zrodził się grzech, stał się aniołem ciemności i kłamcą. Ezechiel w 28: od 11-19 opisze o nim tak: Byłeś odbiciem mądrości, doskonałości i pełnego piękna. Byłeś w Edenie. Ogrodzie Bożym, okryciem twoim były wszelkie drogie kamienie…, a twoje ozdoby zrobiono w dniu twego stworzenia. Obok cheruba, który bronił wstępu, postawiłem cię; Byłeś na świętej Górze Bożej, przechadzałeś się pośród kamieni ognistych. Nienagannym byłeś w postępowaniu swoim od dnia, gdy zostałeś stworzony, aż dotąd, gdy odkryto u cienie niegodziwość. Wiersze 17-19 rozwijają opis o nim i przedstawiają go tak: Twoje serce było wyniosłe z powodu twojej piękności. Zniweczyłeś swoja mądrość skutkiem swojej świetności. Zrzuciłem cię na ziemię; postawiłem cię przed królami… . Zbezcześciłeś mą świątynię z powodów mnóstwa swoich win, przy niegodziwym swoim handlu. Dalego wywiodłem z ciebie ogień i ten cię strawił; obróciłem cię w popiół na ziemi na oczach wszystkich, którzy cię widzieli. Wszyscy, którzy cię znali pośród ludów, zdumiewali się nad tobą; stałeś się odstraszającym przykładem, przepadłeś na wieki.

Wiemy już, że pierwszy grzech nie powstał w momencie słabości Ewy i Adama, którzy zostali zwiedzeni przez diabła w postaci węża w ogrodzie Eden. Był to pierwszy grzech na ziemi, ale nie pierwszy w ogóle. Pierwszy powstał w niebie a dopiero potem na ziemi. Jeżeli pierwszy grzech powstał w niebie i buntownicy zostali wypędzeni z nieba, wtedy Bóg w trójcy jedyny, opracowuje plan ratowania aniołów, tych którzy przyłączyli się do Lucyfera i tych, którzy mogli mieć wątpliwości w słuszność decyzji Michała do podjęcia walki z Lucyferem i jego aniołami. Plan ratowania obejmował nie tylko aniołów ale i przyszły rodzaj ludzki.

  Najpopularniejsza pisarka adwentystów Ellen White o planie tym pisze w swej książce Patriarchowie i Prorocy od strony 44. A oto wybrane z niej nie  tylko wypowiedzi na ten temat, ale możemy w niej znaleźć  też wiele innych cennych myśli na wiele innych tematów. Dlatego zserdecznie zachęcam do przeczytania tej książki.
  >Syn Boży wspaniały niebieski wódz, odczuwał głęboką litość dla upadłego rodzaju ludzkiego. Jego serce wezbrało nieskończonym współczuciem, gdy rozmyślał nad nieszczęściem zagubionego świata. Boska miłość powzięła jednak plan, za pomocą którego człowiek mógł być odkupiony. Ponieważ prawo Boże jest tak święte jak sam Bóg, jedynie ktoś równy Bogu mógł zapłacić cenę za grzech. Tym >ktoś< jest Jezus Chrystus, który winę za grzech wziął na siebie, by swoją śmiercią zapłacić za grzech. Dalej autorka na str.47 pisze: Bóg stworzył ziemię, by była mieszkaniem świętych, szczęśliwych istot.> Pan stworzył ziemię i uczynił ją, utwierdził ją, a nie stworzył, aby była pustkowiem, lecz na mieszkanie ją stworzył< Izaj.45,18. Ten cel zostanie spełniony, gdy odnowiona mocą Bożą i uwolniona od grzechu i smutku ziemia stanie się wiecznym mieszkaniem odkupionych. Psalmista w 37 : 29 wierszu pisze: Sprawiedliwi posiądą ziemię i zamieszkają w niej A Jan w Ob.23:3 dodaje: I nie będzie już nic przeklętego. Będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy jego służyć mu będą.

 
Na str.49 pisarka odnosi się do konfliktu który powstał w niebie i mówi: Od początku wielki konflikt toczył się wokół prawa Bożego. Szatan starał się dowieść, że Bóg był niesprawiedliwy, Jego prawo niedoskonałe, i że dla dobra wszechświata żąda by je zmienić. Atakując prawo zmierzał do podważenia jego Autora. W boju miało się okazać, czy Boże ustawy są wadliwe i muszą ulec zmianie, czy też są doskonałe i niezmienne.


Gdy skusił Adama i Ewę, sądził, że zyskał panowanie nad światem. > >Przecież wybrali mnie jako swego władcę<  - powiedział. Oświadczył, że nie możliwe jest, by przebaczyć grzesznikowi, i dlatego ziemia ( i umarli ludzie – moja uwaga) będzie jego własnością, a upali ludzie żyjący, zgodnie z prawem jego poddanymi.

 Bóg jednak dał swego umiłowanego, Jedynego Syna, który Mu jest równy, by poniósł karę za przestępstwo i w ten sposób umożliwił przywrócenie ludzi łasce Bożej i przyprowadzenie ich na powrót do domu w Edenie. Chrystus podjął się wykupić człowieka i uwolnić świat spod władzy szatana. Wielki bój zaczął się w niebie i ma się rozstrzygnąć w naszym świecie., na tym samym miejscu, które szatan uważa za swoja własność.

Cały wszechświat zdumiewał się, że Chrystus upokorzy samego siebie, by zbawić upadłego człowieka. Ten, który odwiedzał gwiazdę za gwiazdą, świat za światem
doglądając wszystkiego, i w swej opatrzności zaspokajając potrzeby wszelkiego rodzaju istot w swym zamierzonym stworzeniu, zgodzi się zostawić swą chwałę i przyjąć na siebie naturę ludzką. Było to tajemnicą, którą pragnęły pojąć bezgrzeszne istoty wszystkich światów. Gdy Chrystus przyszedł na nasz świat w postaci człowieka, wszyscy z największym zainteresowaniem śledzili jak kroczył, krok za krokiem, zbroczoną krwią Ścieszką od żłobu po Golgotę. Niebo widziało zniewagi i kpiny jakie znosił i wiedziało, że stało się to za podszeptem szatana. Widzieli działalność przeciwstawnych sił: szatana wciąż usiłującego wpędzić ludzkość w głębszą ciemność, smutek i cierpienie oraz Chrystusa przeciwdziałającego temu. Obserwowali walkę między światłością a ciemnością, która przybierała na sile.
            A gdy Chrystus, w swej śmiertelnej męce na krzyżu zawołał: Wykonało się (Jana 18:30) okrzyk triumfu zabrzmiał we wszystkich światach i w niebie. Wielki Bój, który tak długo toczył się na tym świecie, był teraz rozstrzygnięty, a Chrystus stał się zwycięzcą. Jego śmierć odpowiedziała na pytanie, czy Ojciec i Syn mają dość miłości do człowieka, by wyrzec się siebie i okazać ducha poświęcenia. Szatan objawił swój prawdziwy charakter kłamcy i mordercy. Okazało się, że ten sam duch, którym rządził ludźmi pozostającymi w jego mocy, kierowałby także jego rządami w niebie, gdyby mu było pozwolono panować nad istotami niebieskimi.. Jednocześnie wszechświat złączył się w hołdzie uwielbienia dla Bożego sposobu zarządzania.<

Wypędzenie Lucyfera z nieba, nie zamykało przed nim wstępu do niego, ale wtedy gdy tam się udawał, charakter buntownika w nim się objawiał. Możemy zauważyć to w następujących opisach:
1) Przychodzi on do Michała, Jezusa i walczy z nim o ciało Mojżesza, gdyż uważa, że  wszyscy ci, którzy popełnili grzech należą do niego. List do Judy 9 tak to opisuje: Tymczasem archanioł Michał, gdy z diabłem wiódł spór i układał się o ciało Mojżesza, nie ośmielił się wypowiedzieć bluźnierczego sądu, lecz rzekł niech cię Pan ( mój Ojciec ) potępi (BW) i (BG) niech cię Pan zgromi. Wyrażenie Pan ma odniesienie do imienia Jahwe, Ojca Jezusa Chrystusa. Mimo sprzeciwu diabła, Mojżesz wstąpił do nieba, co potwierdzają teksty z Mat.17:1-3. Na górze przemienienia zjawił się Mojżesz wraz z Eliaszem, który nie umarł, tak, jak Mojżesz, ale został porwany żywcem do nieba.

2) Bóg stwarzając wszystkie istoty żywe, stworzył je by żyli wiecznie, ale wieczność tą ograniczył warunkiem:1Mojż.2:17> Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz < Bóg powierzył Adamowi opiekować się zwierzętami i całą przyrodą - był on gospodarzem i ambasadorem nowo powstałej planety przed obliczem Boga. Ponieważ Adam nie potrafił sam siebie upilnować przed zwodzicielem, dlatego nie mógł w dalszym ciągu opiekować się zwierzętami i przyrodą, gdyż po przestępstwie Prawa Bożego, władzę nad planetą – ziemią, objął zwodziciel - zwany księciem świata tego. Jan w 12:31 o nim pisze: Teraz jest sąd świata, teraz książę świata tego (BG) i (BW) władca świata tego wyrzucony będzie. On wyrzucony został, ale jako władca zdobytej ziemi ma wstęp do nieba i reprezentuje ją przed obliczem Boga. O tym wydarzeniu mówi nam inny tekst z Joba 1:6-7 BW> Otóż zdarzyło się pewnego dnia, że przybyli synowie Boży, aby się stawić przed Panem, a wśród nich przybył też i szatan. I rzekł Pan do szatana: Skąd przybywasz? A szatan odpowiedział: wędrowałem po ziemi i przeszedłem ją wzdłuż i wszerz. Zamiast Adama sprawozdanie, z ziemi składa diabeł. Jest to drugi dowód na to, że miał on wstęp do nieba aż do śmierci Jezusa Na krzyżu Golgoty.

Trzecim dowodem jest treść zapisana w Ob.12:10 przez Jana. Mówi on:
>
Usłyszałem donośny głos w niebie mówiący: Teraz nastało zbawienie i moc, i panowanie Boga naszego i władztwo Pomazańca jego, gdyż zrzucony został oskarżyciel braci naszych, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem< Wstęp do nieba i oskarżanie Braci przed obliczem Boga trwało do momentu śmierci Jezusa. Wraz ze śmiercią Jezusa, wstęp do nieba diabła został zakazany, i od tej pory nie mógł on oskarżać nikogo z ludzi mieszkających na naszej ziemi.. Przed śmiercią na krzyżu Jezus wypowiada następujące słowo odnotowane przez Jana w 19:28.30 > Potem Jezus wiedząc, że się wszystko wykonało, aby się wypełniło pismo, powiedział : Pragnę. A gdy Jezus skosztował octu wyrzekł: Wykonało się i skłoniwszy głowę oddał ducha. W raz ze śmiercią Jezusa plan  ratowania grzesznika, został wykonany i o tym pisze Jan w Ob.5:9 Tak: I zaśpiewali nowa pieśń tej treści: Godzien jesteś wziąć księgi i zdjąć z niej pieczęci, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia, i języka i ludu i narodu. Urszulo! Jeśli masz jakieś zastrzeżenia lub wątpliwości pytaj!!
Serdecznie pozdrawiam!