Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
662060
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Pan Piotr Szymon Kefas na swym portalu: > Biblijny Kościół? Który?  Napisał w dniu 25 sierpnia 2017 roku

 W Internecie roi się od korporacyjno-biznesowych nauczeń na temat finansów. Nie tylko w sieci. W Realu również. W nauczeniach tego rodzaju stosuje się socjotechnikę, techniki wywierania wpływu. W moim sercu jest pragnienie łożenia na Królestwo Boże jednak nie wpłaciłbym nawet wdowiego grosza na konta zborów duszpasterzy wygłaszających takie manipulacyjne kazania. Nie prowadzę biznesu z moim Bogiem, więc argumentacja w rodzaju: oddasz dziesięcinę- Bóg pobłogosławi ci wielokrotnie nie przedstawia dla mnie żadnej wartości. Co gorsza, osoby zwiedzione przez kaznodziejów korporacyjnej ewangelii sukcesu mają później niewłaściwą motywację serca, w którym rodzi się chciwość i nie biblijna roszczeniowa postawa względem Boga. Natomiast twierdzenie: nie płacisz dziesięciny-twoje finanse są pod przekleństwem stanowi jaskrawy przykład odrażającej psychomanipulacji. Kaznodzieje tego autoramentu nigdy nie będą nauczać o grzechu, konieczności upamiętania i pokuty bo znaczna część cielesnych chrześcijan opuści ich zbory a ich odejście wpłynie negatywnie na stan finansów zboru.

W komentarzach odpowiedziałem:
Miły Piotrze Szymonie!
Prowadzisz portal o pięknej nazwie, ale czy twoje nauki są zgodne z Biblią? Jeśli nie, to czy Kościół w którym głosisz swe nauki i ogłaszasz je na różnych portalach społecznościowych, jest Kościołem Biblijnym? Czy Babilońskim?, w którym prawda jest zmieszana z kłamstwem!  Zatem, czy twój Kościół jest Kościołem Biblijnym? Masz zarzut do tych Kościołów, które głoszą nauki o konieczności wpłat darów i dziesięcin członków danego Kościoła, na Kościół. Zatem rozważmy czy nauka ta pochodzi od Boga i jest odnotowana w Biblii.

Prawo Boże jak i dziesięcina przestrzegane były jeszcze wtedy, gdy nie było narodu żydowskiego i Prawa spisanego na dwóch tablicach kamiennych.
Z Pierwszym darem dziesięcinowym spotykamy się w tekście z 1Mojż. 14:17- 20, a wiersz 20 mówi: I niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który wydał nieprzyjaciół twoich w ręce twoje! A Abram dał mu dziesięcinę ze wszystkiego.  Jest to czas w którym Abraham jeszcze nie posiada potomka i czas przed zawarciem przymierza  z Bogiem.  Zatem, skąd Abraham wiedział, że ze zdobyczy wojennej należy oddać dziesięcinę? Biblia tego dokładnie nie wyjaśnia, ale posiadamy wiele tekstów, które wskazują, że dziesięcina była znana w śród ludzi, żyjących w przyjaźni z Bogiem i zgodnie z Jego wolą. Zwyczaj składania darów ze swego mienia osobom zacnym był praktykowany w czasach Starego Testamentu i o tym mówi Hiob w 6:22 tak: Czy powiedziałem: Przynoście mi ofiary, ze swego mienia i składajcie mi dary…?  A, syn Abrahama, Jakub w 1Mojz.28:22 takie składa ślubowanie: A kamień, który postawiłem jako pomnik, będzie DOMEM BOŻYM, i ze wszystkiego, co mi dasz, będę Ci dawał dokładnie dziesięcinę. Teksty te odnoszą się do czasów, gdy jeszcze nie ma Świątyni, która została zbudowana dopiero po 430 latach niewoli babilońskiej. Gdy świątynia została zbudowana, Bóg wyraźnie wskazuje jakie błogosławieństwa spływać będą na tych, którzy zwyczaj ofiarności będą praktykować. Zapoznajmy się zatem z nie którymi tekstami z Pisma Świętego:

1* Mal.2:10 Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i w ten sposób wystawicie Mnie na próbę! – mówi Pan Zastępów – czy Wan nie otworze okien niebieskich i nie wyleje na was błogosławieństwa ponad miarę.
2* 3Mojż.27:39 Wszelka dziesięcina z płodów ziemi, czy to z płodów polnych, czy z owoców drzew, należy do Pana. Jest ona poświęcona Panu.
3* Przyp.3:9  Czcij Pana ze swego mienia i z pierwocin wszystkich swoich plonów!
4* Neh.12,44 W tym dniu ustanowiono też mężów dla składowania składnic z zapasami pochodzącymi z darów, pierwocin i dziesięcin, aby w nich zgromadzono z miejskich posiadłości udziały prawem ustalone dla kapłanów i dla lewitów pełniących służbę.

Każda składana ofiara jeśli nie jest składana w pokorze i miłości do Boga i ludzi nie posiada w sobie znamienia człowieka odrodzonego. Mateusz w 23:23 tak przedstawia takiego człowieka: Biada wam uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że dajecie dziesięcinę z mięty i z kopru, i z kminku  a zaniedbujecie tego, co ważniejsze w Zakonie – Prawie: sprawiedliwości, miłosierdzia i wierności, te rzeczy należało czynić, a tamtych nie zaniedbywać. 1Jana 3:17; Łuk. 3:9-14
Z tekstu tego wynika, że w Starym jak i Nowym Testamencie ofiary i dziesięciny z dochodów były praktykowane i ta prawda została wyrażona w słowach; te rzeczy należało czynić a tamtych nie zaniedbywać
 Ap. Paweł, gdy wspomina o dziesięcinie Abrahama z Żyd. 7:1-2, to mówi, że nie była to dziesięcina dla zwykłego Króla Sodomy, lecz dla Melchizedeka, króla Salemu, kapłana Boga Najwyższego, który wyszedł na spotkanie Abrahama.
                               Melchizedek Kapłan Boga Najwyższego występuje w Nowym Testamencie, po wniebowstąpieniu Jezusa Chrystusa do Nieba i będzie nim aż do powtórnego przyjścia na naszą ziemię. Dlatego do czasu powtórnego przyjścia Jezusa, ofiarowywanie dziesiątej części naszych dochodów będzie aktualne. W Nowym Testamencie kapłaństwo Lewickie już nie istnieje, ale kapłaństwo według porządku Melchizedeka istnieje. Żyd.6:20

 
                                 Jan w Ob.1:6 mówi o tym, że Jezus Chrystus Kapłan Boga Najwyższego uczynił nas rodem królewskim, kapłanami Boga Ojca swojego.Ob.5:10  Dlatego tak, jak kapłani z porządku Lewickiego otrzymywali dziesięcinę o której mówi Ap. Paweł do Żyd. 7:5 Wprawdzie i ci, którzy są  z synów Lewiego, a utrzymują urząd kapłański mają nakaz zgodnie z zakonem pobierania dziesięcinę od ludu, to jest od braci swoich, chociaż oni wywodzą się z rodu Abrahama. Tak i ci, w dobie obecnej, którzy są powołani do służby na niwie Pańskiej mają prawo do pobierania wynagrodzenia z dziesięciny, pochodzącej od braci swoich.
                                  W tym miejscu pragnę nadmienić, że składanie dziesięciny w Starym Testamencie było z nakazu prawa, a w dobie współczesnej z poczucia wdzięczności Bogu za jego miłość, prowadzenie i błogosławieństwa darzone od Nowego Testamentu po dzień dzisiejszy. Jan w 3:16 Pisze: >Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jedno rodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny < Zatem czy Kościół ostatni – laodycejski, odnotowany w Objawieniu – Apokalipsie 3:14-22 nie powinien praktykować ofiarności? I służby bliźniemu? O ile PRAWO BOŻE związane jest bezpośrednio z Bogiem, to ofiary w formie materialnej służą raczej pośrednio Bogu, po przez ludzi, którzy Mu służą. Jezus gdy wysyłał swych uczni do pracy misyjnej powiedział: W Mat.10 wiersz 9-10> Nie miejcie w trzosach swoich złota, ani srebra, ani miedzi, ani torby podróżnej, ani dwu sukien, ani sandałów, ani laski< Dlaczego nie mieli nosić z sobą środków płatniczych ani ubrania? Wyjaśnia to ostatnia myśl wiersza 10; Albowiem godzien jest robotnik wyżywienia swego. Od kogo ma otrzymać urania i wyżywienia? Od wiernych, którym służy! A środki te pochodzą ze składanych, dobrowolnych dziesięcin.
Miły Szymonie, zarzuty, które stawiasz nie mają potwierdzenia Biblijnego, są więc kłamstwem, na którym opiera się cały system babiloński. Czy jesteś w nim? Jeśli tak to przyjmij wezwanie Jezusa odnotowane w Apokalipsie 18:4 i wyjdź z niego. Pozdrawiam

W dniu 26.08.2017 r. Anna Kowalik moją wypowiedź skomentowała:
No tak, "Pan Jezus siedział w świątyni przy skarbonce i patrzał ile kto wrzuca"
Miła Aniu. Witam Cię Serdecznie! Z twej wypowiedzi wnioskuję, że nie znasz Biblii i jej nie studiujesz, bo wypowiadasz się tak, jakbyś nie wiedziało o co chodzi. Pan Jezus w Światyni nie siedzi, ale jako Kapłan Boga Wszechmogądzego wchodzi przed oblicze swego Ojca ze swoją krwią, którą wykupił ciebie i mnie na górze Golgoty od kary śmierci, byś mogła być zbawiona i żyć wiecznie. Gdy grzeszysz i prosisz Boga o wybaczenie, wtedy On jako Kapłan i obrońca wstawia się za tobą, przedstawiając przed obliczem swego Ojca swoją krew, jako okup za przekroczenie przez ciebie i mnie Prawa Bożego. Słowo Boże na temat wykupu mówi: Ap.5:9
Godzien jesteś  wziąć księgę i jej pieczęcie otworzyć, bo zostałeś zabity i nabyłeś Bogu krwią twoją ludzi z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu. A w 1Piot 1:18-19 Apostoł wypowiada się tak: Wiecie bowiem, że z waszego odziedziczonego po przodkach złego postępowania, zostaliście wykupieni nie czyimś przemijającym, srebrem lub zlotem, ale drogocenną krwią Jezusa Chrystusa jako baranka niepokalanego, bez zmazy. Pomyśl ile razy dziennie w każdej minucie Jezus staje przed obliczem swego Ojca, by Go prosić o przebaczenia każdego grzechu wyznanego przez grzeszników? Czy w takiej sytuacji jest czas na siedzenie i liczenie?
Natomiast jeśli chodzi o wartości znajdujące się w skarbonce – domu – banku, to Bóg nie musi liczyć, bo to, co posiadamy na polu, w domu, banku i te minerały znajdujące się w głębi ziemi, którymi człowiek handluje, należą do Boga. BT i BW Ag. 2:8 pisze o tym, następująco: >Moje jest srebro i moje jest złoto – mówi Pan Zastępów>A Kohelet w 11:9 ostrzega tymi słowy:>  Ciesz się młodzieńcze, w młodości swojej, a serce twoje niech się rozwesela za dni młodości twojej. I chodź drogami serca swego i za tym, co oczy twoje pociąga; lecz wiedz, że z tego wszystkiego będzie cię sądził Bóg. Ks. Koh.12:14. Informacja ta nie dotyczy tylko ludzi żyjących w czasach Starotestamentowych, ale i współczesnych, bo w Apokalipsie i Objawieniu Jana w 5:8-10 taka jest informacja: >Jesteśmy więc pełni ufności i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana. Dlatego też dokładajmy starań, żeby, niezależnie od tego, czy mieszkamy w ciele, czy jesteśmy poza ciałem, Jemu się podobać. Albowiem my wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym, aby każdy odebrał zapłatę za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy też złe.< Każdy z nas ma wolną wolę i zgodnie z tą wolnością może życiem swoim szafować tak jak mu się podoba. Jednak wiedzieć powinniśmy, że wraz z powtórnym przyjściem Jezusa Chrystusa na naszą ziemie czeka nas zapłata, o której tak jest napisane w Ap. I Ob.22:12.> Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynków.
Pozdrawiam!

Anna Kowalik No cóż... widzę, że powyższy tekst jest skierowany do mnie więc jak myślę wyjaśnienie jakieś ode mnie się należy. Tematem tego wątku jest manipulowanie słuchaczami przez rozmaitych „duszpasterzy” na temat obowiązku i konieczności płacenia przez wiernych dziesięcin, a nawet i więcej. Przypomniało mi się w związku z tym takie kazanie którego kiedyś słuchałam na temat dawania w kontekście historii o ubogiej wdowie, która wrzuciła do skarbonki „ostatni grosz” znaczący dla Jezusa więcej niż złoto ofiarowywane przez bogaczy. Konkluzja tego kazania była taka, że Pana Jezusa, Ducha Świętego i samego Boga nic tak nie interesuje i nie jest tak ważne jak to ile wrzucamy do kościelnej skarbonki i czemu tak mało. Dlatego też zamieściłam to zdanie jako cytat w cudzysłowie.
Jest dla mnie niepojęte jak z jednego takiego zdania (cytatu zresztą) można wyciągnąć wniosek, że nie znam Biblii i jej nie studiuję? Hmm... a może jest to taka logika rozmaitych Fejsbukowych misjonarzy?

 Odpowiedz 02,09,2017·2 godz.

 

Jan Cichocki Aniu! Jeśli moja wypowiedź Cię dotknęła i poczułaś się obrażona, to Serdecznie Cię przepraszam. Zapewniam że nie było moim celem ciebie ani kogokolwiek obrażać. Jedynym moim celem była chęć zwrócenie uwagi na pytanie; Biblijny Kościół? Który? Odpowiedzią moją niech będzie tekst z Ob.1:3 Błogosławiony ten, który czyta i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nich jest napisane. A w Biblii, która sama w sobie jest proroctwem, jest napisane o ofiarności i dziesięcinie. Zatem! Czy możemy lekceważyć  ten zapis? Wdowa o której piszesz zawierzyła Bogu dlatego przez Niego została oceniona wyżej niż bogactwa tego świata. Pozdrawiam.