Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
662315
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Kontrowersyjne

 

Artykuł Cud Eucharystyczny został skanowany z miesięcznika Znaki Czasy

 

 Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 22) Obawiam się, że ci, którzy przestrzegają siódmego dnia, wlewają nowe wino do starych bukłaków; używajmy raczej nowych pojemników, zapewnionych nam przez naszego Zbawiciela (Mat. 9:17). „Wszystkiego doświadczajcie”, włączając te sprawy, a jeśli stwierdzicie, że są zgodne ze Słowem Bożym, obyście doznali łaski, by działać w tym pełnym świetle, które było symbolizowane przez światłość Synaju, i odpoczywać w tym lepszym sensie. Dla mnie wielką pociechą było to, że zbawienie nie zawisło na takiej niepokaźnej linie jak przestrzeganie tygodniowego odpoczynku.

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT20) Proszę zwrócić uwagę na inny fragment: 2 Kor. 3:311 [NB]. Wyrażenie „utrwalone literami w kamieniu” i odniesienie do twarzy Mojżesza, która w owym czasie jaśniała, to dowód, że Paweł mówi o Dekalogu. W wersecie siódmym mówi nam, że Zakonowi towarzyszyła taka chwała, iż powodowała nawet lśnienie oblicza Mojżeszowego. Natomiast w wersecie ósmym nawiązuje do tego, co będzie związane z jeszcze większą chwałą i kontynuuje, wykazując, że miała przyjść „chwała, która tamtą przewyższa” (w. 10), a wówczas to, co było dane z chwałą, czyli Zakon utrwalony na kamieniach, miało przeminąć (w. 11). Godne uwagi jest podobieństwo między RV w 11. wersecie a Mat. 5:18. Dalej, w wersetach 12 do 18, Paweł wskazuje, że chociaż przed Izraelem Mojżesz zakrywał twarz, tak żeby nie widzieli chwalebnego rezultatu nadania Zakonu, my wszakże powinniśmy się powstrzymywać przed zakrywaniem swoich serc zasłoną uprzedzenia itp., ponieważ pragniemy widzieć owe chwalebniejsze skutki tego wspanialszego prawa na naszych sercach i w życiu naszych braci, a w szczególności to, w jaki sposób odzwierciedlało się ono w osobie naszego „starszego brata”, Pana Jezusa (2 Kor. 3:18).

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 18)
Teraz rozumiemy, w jaki sposób „koniec zakonu jest Chrystus ku sprawiedliwości każdemu wierzącemu” (Rzym. 10:4). Rozumiemy, dlaczego Paweł mógł powiedzieć w Gal. 3:19: „Cóż tedy zakon? Dla przestępstwa przydany jest, ażby przyszło ono nasienie”, a później, w wersetach 23 do 25, odważnie porównuje Zakon do pedagoga, któremu zostali oddani na pewien okres, ale „gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod pedagogiem”. Możemy pojąć, dlaczego Paweł narzeka – bo „przestrzegacie dni” (Gal. 4:1011), i daje do zrozumienia, że brat, który „robi różnicę między dniem a dniem” (Rzym. 14:5 – czyt. wersety 1 do 7 NB), jest słaby, nie uświadamiając sobie, że wszystkie one mają być uważane za dni, w których szukać należy Jego chwały.

W dniu 24.03.2016  Mariusz W - odpisał: na Link:
http://konfrontacje.com.pl/artykuly/kontrowersyjne/368-mariusz-w-list-i-z-dnia-11-03-2016.html

Dziękuję za odpowiedź. To by oznaczało ,że Jezus na zawsze będzie w ciele ludzkim!? Mariusz
Mariuszu? Witam cię Serdecznie!
Zanim odpowiem na twe pytanie chciałbym zaznaczyć, że Jezus Chrystus, syn człowieczy posiadał dwie natury: Naturę Boga i człowieka, dlatego występuje On w Biblii pod imieniem syna człowieczego i Bożego.