Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
748886
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Kontrowersyjne

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 12) Żyd śpiewał: „Trochę sam, a trochę Ty”. Chrześcijanin śpiewa: „Już nie ja, lecz tylko Ty” [HoD 224]. Podobnie też Żyd oddawał Bogu jedną siódmą swego czasu, a chrześcijanin ma oddawać siedem siódmych. W 3 Mojż. 19:30 Pan mówi: „Sabaty moje zachowujcie, a świątnicę moją w uczciwości miejcie” [BT].

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 10)
Drogi Bracie, adwentyści uważają, że Chrystus okazał wspaniałość 1., 2., 3., 5., 6., 7., 8., 9. i 10. przykazania, ale nie zdołali uzmysłowić sobie, że sławnym uczynił On również 4. przykazanie – o sabacie. Przeciwnie, oni wierzą, że je pomniejszył. Jeden z Pańskich braci tak mi to wyłożył: „Przed Chrystusem każdy mały czyn przeciwny sabatowi, nawet rozpalenie ognia, miał być surowo karany, ale od ofiary Chrystusa, o ile tylko staramy się czynić jak najlepiej, żeby zachowywać sabat, Pan Bóg przebaczy i pominie nasze niedostatki w posłuszeństwie względem tego przykazania”. Okazywałoby to wielkość Boskiego miłosierdzia, ale nie sławiłoby przykazania. Czy wysławiałoby to szóste przykazanie, gdybyśmy stwierdzili: »Przed Chrystusem morderca miał być srogo karany; ale odtąd, jeśli tylko starasz się przestrzegać Zakon – „nie będziesz zabijał” – wszystko będzie w porządku, jeśli zabijesz człowieka raz na jakiś czas«. Jednak tylko w tym sensie byłem w stanie zauważyć różnicę w spojrzeniu na sabat Adwentystów Dnia Siódmego i dawnych Żydów.

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 8)
  Nasz Pan nie mówi, że Zakon nie miał przeminąć, lecz że nie miał przeminąć, dopóki się nie wypełni. Najpierw mówi nam wszakże, że On przyszedł, aby go wypełnić, a więc, skoro wypełnił się on w Nim, to przeminął. Jest istotna różnica między zniszczeniem czegoś a przeminięciem wskutek wypełnienia. Prawo obrzezki nigdy nie zostało zniszczone, lecz przeminęło i zostało zniesione, gdy ustanowione zostało to, na co ono wskazywało, czyli obrzezka serca, a to jest owa wyższa obrzezka, jaką musimy praktykować (Rzym. 2:2829). Podobnie też Chrystus nie zniszczył Zakonu ani go nie unieważnił, lecz Jego doskonałe życie było wypełnieniem każdego jego wymagania, czego nie moglibyśmy dokonać my jako stworzenia niedoskonałe i w związku z tym to On stał się dziedzicem wszystkich obietnic Zakonu wraz z prawem udzielenia tego, co odziedziczył na mocy Zakonu, wszystkim, którzy stają się Jego. Ponadto Zakon prowadził do Chrystusa i na Niego wskazywał jako na owego świętego, o którym Mojżesz powiedział: „Onego słuchać będziecie” (Dzieje Ap. 7:37; Gal. 3:2425). W związku z tym traktować Zakon dany przez Mojżesza, jako obowiązujący chrześcijanina to wątpić, czy Chrystus wypełnił to, po co przyszedł, czyli by „wypełnićZakon. Oczywiście chrześcijanin musi studiować Zakon, a znajdzie w nim skarby inspirowane mądrością, ale bada go jako cień lepszych rzeczy, jako zobrazowanie błogosławieństw obiecanych w Tym, który był większy niż Mojżesz – w Chrystusie.

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 6) Jeśli pogląd adwentystyczny jest poprawny, nadal powinniśmy obchodzić święto szałasów na równi z sabatem, ale, jak wykazali niektórzy Pańscy bracia, jeśli chodzi o karę dla grzeszników, wówczas słowo ‘olam’, podobnie jak greckie ‘aion’, oznacza w rzeczywistości ‘trwający przez wiek’ lub ‘trwający aż do spełnienia’. Czasem jest ono używane w znaczeniu „wieczny”, ale niekoniecznie. I tak, w 2 Mojż. 29:9 czytamy, że urząd kapłański powierzony był Aaronowi i jego potomkom „ustawą wieczną” – użyto tu właśnie słowa ‘olam’. To, że nie znaczy ono w tym zdaniu „wieczny”, jest ewidentne, gdyż ród Aarona utracił kapłaństwo tysiąc osiemset lat temu. Proszę zwrócić uwagę na Hebr. 7:1114.

Pan  B. H. B  w dniu 26,01,2016 napisał  do mnie obszerny list, który zawiera następujące treści:

AKAPIT 5) Może zapyta Pan, czy w 2 Mojż. 31:16 Bóg nie mówi o siódmym dniu sabatowym, że dany był jako „przymierze wieczne” [NB]. Odpowiadam, że zupełnie identycznego języka, jakiego Bóg używa tutaj, mówiąc o sabacie, używa gdzie indziej w odniesieniu do ofiary ze żniw (3 Mojż. 23:14), ofiary w dniu pięćdziesiątnicy (3 Mojż. 23:21), do Dnia Pojednania (3 Mojż. 23:3132) i święta szałasów (3 Mojż. 23:41). To samo hebrajskie słowo ‘olam’, przetłumaczone na „wieczna” w odniesieniu do dnia siódmego, przełożone zostało na [ang.] „na zawsze” w innych zapisach (zob. Analityczna Konkordancja Younga).