Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
642652
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Adwentystyczny światopogląd na zdrowie

Felieton do lekcji Szkoły Sobotniej na 1 lutego 2014 roku

Będąc prawie całkowicie wykrwawiony i śmiertelnie przedawkowany lekami prezydent George Washington na łożu śmierci domagał się słabym głosem, aby “pozwolono mu umrzeć bez dalszego przeszkadzania”. W XVIII wieku naukowe metody leczenia wciąż były w powijakach. Ogólnie w stosunku do ludności stosowano różne bardzo dziwne metody. Powszechnie stosowana była medycyna ludowa, a przetrzymywanie chorych przez wiele dni i tygodni w zamkniętych pomieszczeniach wydawało się być skuteczną metodą. Ludzie spożywali duże ilości mięsa z ciężkimi sosami i przyprawami, które często obciążały system i przyczyniały się do słabego stanu zdrowia i przedwczesnej śmierci.

Wczesny adwentyzm wyłonił się właśnie z takiego środowiska i jego pierwsze wysiłki w poradzeniu sobie z chorobami koncentrowały się na cudach. Otis Nickel jeden z pierwszych adwentystycznych wierzących napisał do Williama Millera na temat spotkań, na których dokonywano cudownych uzdrowień, na których pojawiała się młoda Ellen White.

“Siostra Ellen była gościem mojej rodziny około osiem miesięcy. Od pierwszego spotkania nie widziałem u niej najmniejszego śladu niestosownego zachowania. Od momentu, gdy przyjęliśmy ją do domu Bóg obficie błogosławił naszej rodzinie zarówno w duchowych jak i doczesnych sprawach.

Duch Boży jest z nią i w szczególny sposób jest widoczny w uzdrawianiu chorych wskutek odpowiedzi na jej modlitwy; niektóre przypadki są tak znamienne jak te, które zostały opisane w Nowym Testamencie.” (Arthur White, Biography of Ellen White, t. I, 76-77).

Adwentyści zaczęli odchodzić od czysto cudownego światopoglądu na temat uzdrawiania pod wpływem emerytowanego kapitana żeglugi, Josepha Batesa. Założył on jedno z pierwszych stowarzyszeń wstrzemięźliwości, został wegetarianinem a także porzucił spożywanie prawdziwej herbaty i kawy, używanie tytoniu oraz jedzenie tłustych potraw i ciast. Przyjął biblijną doktrynę o szabacie i był bardzo wpływową osobą w kształtowaniu poglądów Jakuba i Ellen White. W 1849 roku Joseph Bates napisał:

„Znalazłem pewne miejsca na prowadzenie spotkań z kilkoma głodnymi ludźmi. Mówię wam, fajki i tytoń bardzo szybko znikają z pola widzenia.” (D.E. Robinson, The Story of Our Health Message,(1965), 59.)

Kluczową wizję w sprawach zdrowia otrzymała Ellen White w 1863 roku. “Było to w domu brata A.Hillard w Otsego, Michigan, 6 czerwca 1863, kiedy wielki temat reformy zdrowia został przede mną otwarty w widzeniu. (Review and Herald, 8 października 1867). Jakub i Ellen White spotkali się z kilkoma osobami w sobotę, aby modlić się w sprawie Jakuba White, którego zdrowie bardzo osłabło wskutek przepracowania. O tej wizji, która trwała 45 minut Ellen White napisała:

„Zobaczyłam, że był to święty obowiązek, aby zająć się naszym zdrowiem i pobudzić u innych poczucie obowiązku … Mamy obowiązek, aby mówić i sprzeciwiać się wszelkiego rodzaju braku wstrzemięźliwości – wstrzemięźliwości w pracy, w jedzeniu, w piciu, w używaniu lekarstw – a następnie wskazać im na wielkie Boże lekarstwo: woda, czysta miękka woda, na choroby, na zdrowie, dla utrzymania czystości i luksusu. (Ellen G. White, Letter 4, (Washington D.C 1863).

Wydaje się, że Pan Bóg prowadził młody kościół w stronę połączenia jego wiary z wiedzą i zastosowaniem prawidłowych zasad zdrowia. Aby rozpowszechnić te zasady zaczęto publikować czasopismo The Health Reformer (Reformator zdrowia) a także otwarto centrum zabiegowe znane, jako: The Health Reform Institite.

Gdy szkolenie medyczne i praktyczne wykorzystanie wiedzy zaczęło stawać się coraz bardziej specjalistyczne, edukacyjne i medyczne instytucje Kościoła zaczęły szkolić i wyposażać młodych ludzi w niezbędne narzędzie potrzebne do pracy w XX wieku. Taka filozofia poprowadziła w stronę metodologii przyjętej przez szpital uniwersytecki w Loma Linda, a nie w stronę charyzmatycznej metodologii uzdrawiania, która jest bardzo mocno rozpowszechniona w kościołach pentakostalnych.

Nasz zachodni pogląd na człowieka składa się z kilku komponentów. Wyszczególniamy ciało, umysł i ducha. Taki podział został wyprowadzony głównie z greckiej myśli dualistycznej. Z drugiej strony, Żydzi wierzyli, że człowiek jest istotą fizyczną, umysłową, społeczną i duchową. Dzięki Bożej łasce możemy pielęgnować zdrowie, po to, abyśmy mogli posiadać siłę, aby służyć Bogu i innym. Nie wolno nam wykorzystywać zasad zdrowia, jako środka, który jest legalistycznym i perfekcjonistycznym urządzeniem do osądzania innych.

Adwentyści nauczają i zachęcają swoich członków oraz innych ludzi, aby stosowali zdrowy styl życia i wykorzystywali prawdziwe lekarstwa, których dostarczył Pan Bóg.

Czyste powietrze, światło słoneczne, wstrzemięźliwość, odpoczynek, ćwiczenia, właściwa dieta, stosowanie wody oraz zaufanie w Boską moc – oto prawdziwe lekarstwa. Każda osoba powinna posiadać wiedzę na temat naturalnych środków leczniczych oraz jak je stosować. Ważne jest, aby rozumieć zarówno zasady obowiązujące przy leczeniu chorych a także znać ich praktyczne zastosowanie, które umożliwi danej osobie właściwie wykorzystać tę wiedzę. (Ellen G. White, Śladami wielkiego lekarza, 80.)

Kościół na samym początku uznał, że praca medycznych misjonarzy otworzy drzwi, aby można służyć innym ludziom, którzy mają potrzeby. W tekście biblijnym wielu ludzi, do których normalnie nie można by się zbliżyć, takich jak Naaman czy rzymski setnik poszukiwało pomocy u proroków czy u Pana Jezusa. Kiedy ich życiu lub życiu bliskich im osób groziło niebezpieczeństwo, nie wahali się, aby szukać pomocy u galilejskiego Nauczyciela. Uzdrowienie, które stosuje Pan Bóg prowadzi do nawrócenia oraz lojalności w stosunku do niebiańskiego Boga.

“Dzięki Bożej opatrzności mogę zobaczyć, że dzieło medycznych misjonarzy jest wielkim pomostem, dzięki któremu można dotrzeć do chorych dusz.” (Ellen White, Counsels on Health, 535).

Okazane współczucie otwiera serce tych, którzy byli chorzy zarówno na ciele jak i na duszy. Dzięki temu można takich ludzi zapoznać z obowiązkiem posłuszeństwa zarówno fizycznym jak i moralnym prawom Pana Boga.

“Podstawowa zasada w reformie zdrowia zwraca uwagę, że naruszanie praw ludzkiego organizmu posiada moralny wymiar i dlatego jest grzeszne. Naruszenie tych praw może być postrzegane, jako naruszenie Bożego prawa, czyli Dekalogu. To właśnie w tym punkcie następuje połączenie reformy zdrowia z poselstwem trzeciego anioła, ponieważ centralny temat tego poselstwa dotyczy zachowywania Bożych przykazań (Ap 14,12).” (G. P. Damsteegt, Foundations of Seventh-day Adventist Mission, 229.)

Innymi słowy, obowiązek i korzyści wynikające z zachowywania Bożych praw zarządzających zdrowiem, otwierają człowiekowi drogę, aby mógł poznać znaczenie posłuszeństwa przykazaniom Bożym łącznie z przykazaniem o Szabacie siódmego dnia. Podobnie jak Chrystus, który zarówno leczył jak i nauczał ludzi, Kościół musi próbować połączyć uzdrowienie fizyczne z dziełem ewangelii. Właśnie w tym dziele przykazanie, które zostało umieszczone w Wielkim Zleceniu, aby “czynić uczniami wszystkie narody”, jest spełnione.

“Powinniśmy uczyć innych, jak zachować lub odzyskać zdrowie. Chorym powinniśmy zastosować leki, jakich Bóg dostarczył w naturze, i powinniśmy wskazać im Tego, który jedynie może uleczyć. Naszym zadaniem jest przynosić chorych i cierpiących Chrystusowi na rękach naszej wiary. Powinniśmy ich uczyć, by wierzyli Wielkiemu Lekarzowi. Musimy trzymać się Jego obietnicy i modlić się, aby przejawił swą moc. Odnowienie jest sednem ewangelii, a Zbawiciel pragnie, abyśmy ludzi chorych, pogrążonych w rozpaczy i stroskanych zapraszali, by się uchwycili Jego mocy.” E.White, Życie Jezusa, 746

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego będąc posłuszny Wielkiemu Zleceniu, prowadzi rozbudowaną służbę misjonarską, która bardzo często jest rozpoczynana przez pełnych poświęcenia ludzi ze służby zdrowia. Wiele razy, w różnych krajach, służenie ciału otwiera również drzwi dla służby duchowej. Programy związane z ochroną zdrowia takie jak na przykład rzucenie palenia oraz inne dotyczące stylu życia wykonały fantastyczną pracę dla innych ludzi.

Ponieważ adwentyści rozumieją formy działalności, jakie wykorzystuje Szatan w ostatnich dniach, jesteśmy szczególnie ostrożni w naszych ocenach różnych znaków i cudów w tym uzdrowień. Warto zwrócić uwagę na stosunek, Ellen White do takiej działalności. W 1904 roku napisała ona list, który został opublikowany w książce Medical Ministry:

Sposób, w jaki pracował Chrystus polegał na głoszeniu słowa oraz przynoszeniu ulgi osobom cierpiącym przez cudowne czyny uzdrowienia. Zostałam jednak pouczona, że nie możemy obecnie działać w taki sam sposób, ponieważ Szatan będzie pokazywał swoją moc czyniąc cuda. Słudzy Boży, którzy żyją dzisiaj, nie mogą działać stosując cuda, ponieważ będą wykorzystywane fałszywe dzieła uzdrowienia, Z tego powodu Pan wyznaczył drogę, po której Jego lud powinien prowadzić dzieło fizycznego uzdrawiania połączone z nauczaniem słowa.” (Ellen G. White, Medical Ministry, 14).

Kościół adwentystów z biegiem czasu zmienił swoją pozycję i przeszedł z platformy podkreślającej czysto nadnaturalną podstawę uzdrawiania na taką, która uznaje także ważność wykorzystywania naturalnych lekarstw we współpracy z Bogiem w procesie uzdrawiania. W książce Wielki Bój Ellen White zwraca jednak uwagę, że nadejdzie taki czas, kiedy znaki i cuda będą towarzyszyły osobom wierzącym.

„Słudzy Boży, rozpromienieni świętą gorliwością, będą spieszyli z miejsca na miejsce, aby zwiastować poselstwo nieba. Tysiące ich przekażą ostrzeżenie całej ziemi. Będą się działy cuda, chorzy będą uzdrawiani, a różne znaki będą towarzyszyć wierzącym. Szatan również będzie czynił zwodnicze cuda, nawet spuści ogień z nieba (Ap 13,13). W takich okolicznościach mieszkańcy ziemi będą musieli dokonać wyboru, po której stronie staną.” (E.White, Wielki Bój, 372)

 

 

 

PLAN LEKCJI

Wstęp

Drugą grupą, którą zajmuje się nasza lekcja w kontekście uczniostwa to osoby chore. Możemy zastanawiać się, czy tytuł naszej lekcji nie powinien raczej brzmieć „uzdrawianie ludzi chorych” a nie „czynienie uczniami ludzi chorych”? Lekcja zajmowała się przede wszystkim służbą Pana Jezusa wśród ludzi chorych. Było to bardzo ważne zadanie dla Pana Jezusa. Trzy spośród czterech ewangelii, które przedstawiają historię Pana Jezusa pokazują, że uzdrawianie było równie ważne jak Jego nauczanie. Tylko w ewangelii Mateusza możemy zauważyć, że nieco więcej uwagi zostało przeznaczone na nauczanie Pana Jezusa niż na uzdrawianie chorych ludzi. Kluczowym pytaniem, jakie stawia nasza lekcja jest następujące:, w jaki sposób powinniśmy służyć osobom chorym?

Kluczowe słowa: uzdrawianie, zbawianie, Zbawiciel.

Kluczowe teksty: Mat 1,21; 8,16.17; 15,30.31. Łk 6, 17.18

Zastosowanie:

1.   Gdybyście mieli osobiście spotkać się z Jezusem, o jaki rodzaj uzdrowienia byście Go poprosił? Dlaczego?

2.   Gdybyście zostali poproszeni o odwiedzenie chorej osoby, co powiedzielibyście jej na temat Jezusa, jako uzdrowiciela?

3.   W modlitwach, które opisane są w ewangeliach, a które wypowiedział Pan Jezus w intencji ludzi chorych, modlił się zawsze o ewangelizacyjne uzdrowienie. Czy my również tak czynimy? Dlaczego tak, dlaczego nie?

4.   Czy widzieliście jak Pan Jezus kogoś uzdrowił? W jaki sposób wpłynęło to na was? w jaki sposób zmieniło to ciebie?

5.   Czy mogę być moralną osobą i wciąż być osobą mięsożerną?

6.   W kontekście faktu, że zdrowy styl życia jest środkiem przy pomocy, którego możemy troszczyć się o nasze zdrowie oraz zdrowie innych ludzi, dlaczego powinniśmy unikać perfekcjonistycznej i krytycznej postawy wobec innych ludzi odnośnie zasad zdrowia w tym także jedzenia i picia?

Warto zwrócić uwagę na tekst Ellen White z 3T 20-21 (1872):

„Nie możemy iść szybciej niż mogą to zrobić ci z nas, których sumienia i umysły są przekonane o prawdach, które przedstawiamy. Musimy spotkać ludzi tam gdzie się znajdują. Niektórzy z nas przez wiele lat szli do miejsca, w którym się obecnie znajdujemy w reformie zdrowia. Przeprowadzenie reformy diety jest wolnym procesem. Posiadamy potężne apetyty, z którymi musimy się zmierzyć; ponieważ świat jest zdominowany przez obżarstwo. Gdybyśmy dali ludziom tyle czasu ile my potrzebowaliśmy, aby dojść do obecnego, zaawansowanego stanu reformy, to bylibyśmy bardzo cierpliwi dla nich i pozwolili im, aby posuwali się naprzód krok po kroku (21) tak ja to my robiliśmy, aż ich stopy staną mocno na platformie reformy zdrowia. Musimy być bardzo ostrożni, aby nie posuwać się zbyt szybko, żebyśmy nie musieli korygować naszych kroków. W reformach byłoby lepiej zrobić o jeden krok mniej od wytyczonego celu, niż zrobić jeden krok poza wyznaczony punkt. Jeżeli jest jakikolwiek błąd, to niech będzie on po stornie innych ludzi”.

7.   Czy adwentystyczne szpitale mogą zmaksymalizować swoje świadczenie, kiedy większość ich personelu nie należy do kościoła adwentystycznego i nie podziela wiary i stylu życia kościoła?

Opracował Janek Pollok na podstawie: J.Park,The SDA Worldview on Healing