Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
662327
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Łukasz Z. w liście z dnia 04.06 podaje  następujące odnośniki z Pisma Świętego
1) Mk 10:3 - ​A On odpowiadając, rzekł im: co WAM nakazał Mojżesz?
2) J 7:19 - ​Czy to nie Mojżesz DAŁ WAM Zakon? A nikt z was nie wypełnia zakonu.
3) J 8:17 ​- A przecież w Zakonie WASZYM jest napisane...
4) J 10:34 ​- Odpowiedział im Jezus: Czyż w Zakonie WASZYM nie jest napisane...
5) J 15:25 ​- Jednakże słowo, które jest w Zakonie ICH napisane, wypełniło się: Bez przyczyny mnie znienawidzili.

Ad.1) Marek 10:3> A on odpowiadając rzekł im: Co wam nakazał Mojżesz?< i w wierszu 4 znajduje się odpowiedź.:
>Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy< i w tym miejscu Jezus odpowiada  (w.5) Z powodu zatwardziałości serca waszego napisał to przykazanie. A w dalszych wierszach znajdujemy wykładnie Jezusa na temat wzajemnej miłości mężczyzny i kobiety. Czy ta wykładnia zmienia ideę zawartą w dekalogu. Absolutnie nie, gdyż dekalog cały mówi o miłości do Boga nade wszystko, a do bliźniego jak siebie samego. Z chwilą spełnienia obietnicy Boga o przeniesieniu idei miłości do Boga i człowieka, z kamienia na serce, Żyd.10:16, wtedy mężczyzna jak i kobieta zrozumieją, czym na prawdę jest miłość. Miłość ta nie będzie potrzebowała już żadnego listu rozwodowego ani spraw rozwodowych. Bo połączenie się mężczyzny z kobietą w czasie zaślubin, stają się jednym ciałem. Wiesz 8. z10 Rozdziału Marka Wyjaśnia:> I będą ci dwoje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało<, - gdyż on jest w niej, a ona w nim. Wtedy on jak i ona powinni opuścić dom rodzinny, tworząc nową komórkę społeczną składająca się z mężczyzny, kobiety i ich potomstwa. Mar.10:7-9. Przepisy Starotestamentowego zakonu, mężczyznę stawiały w lepszej pozycji niż kobietę, nawet wtedy gdy była ona zamężna. Chrystus przepisy tego zakonu zniósł, zrównując nie tylko wszystkie stany, ale także kobietę z mężczyzną.. Paweł do Galacjan w 3:27-29 mówi: > Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa. I od tej chwili:  Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny a ni kobiety; albowiem wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie. A Jeśli jesteście w Chrystusie, wtedy jesteście ( Żydami ) potomstwa Abrahamowego i dziedzicami według obietnicy.
 


                     Miłość, od chwili wpisania prawa Bożego na sercu nie pozwoli żadnemu z nich pomyśleć o rozwodzie. A jeśli tak się stanie, to osoba opuszczająca swego partnera nie powinna  poślubić inną osobę. Jezus wyjaśnia tą sprawę w Mar: 10:11-12

 Wypowiedź Jezusa > Z powodu zatwardziałości serca waszego napisał to przykazanie< świadczy, że prawdziwa miłość obwieszczona w Prawie Boga -  Dekalogu, nie potrzebuje dodatkowego prawa zezwalającego na rozwód, ale z tych powodów, że miłości w Izraelu nie było, Mojżesz przy akceptacji Boga, zezwala na rozwód pod jednym i jedynym powodem. Rozwód jest możliwy, tylko wtedy gdy jedna z małżonków dopuszcza się zdrady małżeńskiej, zrywając ślubowanie. Jezus przez usta Mat:5:31 32 wyjaśnia:
>Ktokolwiek by opuścił żonę swoją niech jej da list rozwodowy. A Ja wam powiadam, że każdy kto opuszcza żonę, wyjąwszy powód wszeteczeństwa, prowadzi ją do cudzołóstwa, a kto by opuszczoną poślubił, cudzołoży.<

           Tak, jak Bóg nie zmusza nas do swej miłości, dając nam wolną wolę, tak też i nie zmusza do miłości mężczyzny z kobietą i odwrotnie; kobiety z mężczyzną. Osoba, która opuszcza swego partnera z powodu nie zgodności charakteru lub innym przyczyn nie związanych z poślubieniem innej osoby, może to uczynić nie naruszając Prawa Bożego.
Natomiast jeśli opuszcza swego partnera z chęcią poślubienia innej osoby dopuszcza się cudzołóstwa – grzechu, wymienionego w Prawie Boga pod paragrafem > miłości bliźniego jak siebie samego<. Osoba opuszczona może wtedy poślubić inną osobę bez naruszeniu Prawa Bożego wpisanego w serce, każdego nawróconego grzesznika.

Ad. 2) Jan 7:19> Czy to nie Mojżesz dał wam zakon? A nikt z was nie wypełnia zakonu. Dlaczego chcecie mnie zabić?
 Łukaszu? O jakim zakonie w wierszach od 14 do 36 jest mowa?  Czy o Zakonie Boskim, który został spisany przez samego Boga palcem swoim?  2Mojz.24:12.  Czy o zakonie >waszym?<
W tym miejscu chciałbym zaznaczyć, że na górze, Mojżesz otrzymał obok Prawa  spisanego przez Boga - Dekalog, otrzymał też instrukcje na temat > zakonów waszych <, dotyczących nie tylko kultu religijnego, ale też ustaw, i praw obowiązujących w nowej, zapowiedzianej ojczyźnie. O tych zakonach wypowiadałem się w poprzednich odpowiedziach, które są opisane w 5Mojzeszowej od rozdziału 4 do 31. Mojżesz był z Bogiem 40 dni na górze. 2Mojż 24:18. I w tym czasie otrzymał instrukcje i pouczenia, które powinne być spisane i przekazane całemu narodowi do przestrzegania i wyżywania.

Zakony wasze były przez Boga przekazane ustnie, a nie na piśmie tak, jak to uczynił w stosunku Dekalogu. Zakony i sabaty > WASZE < jak i pozostałe USTAWY spisane były przez Mojżesza w późniejszym czasie, a nie zaraz po zejściu z góry.
Gdybyś zapoznał się z odnośnikami pod  wierszem 19 z Jana 7:19, to byś zrozumiał, że wypowiedź ta nie dotyczy zakonu spisanego przez Boga, tylko Mojżesza. Jest więc zakonem Mojżesza, a nie Boga. W odnośniku Jana 5:16, Jan pisze: Prześladowali, Jezusa że to uczynił  w sabat. A co uczynił? Uzdrowił! Wiesz 18: Dlatego też Żydzi tym usilniej starali się o to, aby go zabić bo nie tylko łamał sabat, ,lecz także Boga nazywał swoim Ojcem.  Czy Prawo z dekalogu zabrania czynienia dobrze w sabat? NIE! Ale interpretacja faryzejska zabraniała!!

 A
czy w Dekalogu mowa jest o tym, że Jezus, jest synem Boga? Też NIE, gdyż On ukryty jest w symbolu Baranka, który występuje w zakonie ceremonialnym, a nie w Dekalogu? Natomiast w Dekalogu występuje jedynie > sabat <, do którego przyznaje się Jezus, który w Nowym Testamencie mówi, że sabat jest Jego dniem. Jeśli Jezus twierdzi, że jest Panem sabatu, to czy nie jest też Panem całego Dekalogu

Gdy mówimy o sobocie
, to tak naprawdę dzień ten niczym ona się nie różni od pozostałych sześciu dni. Ale gdy chcemy się dowiedzieć jaki jest stosunek Boga Stworzyciela do poszczególnych dni tygodnia, to czy chcemy, czy nie, musimy uznać, że sobota u Boga jest dniem szczególnym – wyróżnionym z pośród siedmiu dni. W Biblii mamy wiele dowodów na to, że sobota, jest dniem Pana. Biblia mówi: Że ucieleśniony Duch z Jana 4:24, syn Boży i człowieczy, jest Panem sabatu Mat.12:8; Jest dniem świętym 2Moj.20:11; 31:14; 3Mojż.23:3; Jer.17:21-22; Uczyniony dla człowieka Mar.2:27 Jest Dniem Charytatywnym  Mar.3:2; Łuk.13:14;Jan 5;8-9; Jest dniem nabożeństw Dz.13:27.42.44.; 15:21; 17:2; 18:4. Jest znakiem Bożym – pieczęcią 2Mojż. 31:13; Ez.20:12.20; Jest dniem wypoczynku 1Mojż. 2:2-3; 2Mojż.16:29-30; 20:11; 31:17; Żyd.4:4; Łuk.23:56.

                           Jezus, Ap. Paweł i pozostali apostołowie święcili dzień sobotni, tak jak,  pozostali  nawróceni Żydzi i poganie.  Łukasz w 23:56 sprawozdaje (BNŚ): Wróciły – niewiasty, by przygotować wonne korzenie i olejki. Lecz w sabat, zgodnie z przykazaniem, odpoczywały. Saul – Paweł nawrócił się po wydarzeniach przedstawionych przez Łukasza, czy zatem mógł odrzucić Prawo Boże i sobotę ,jako dzień święty i nie święcić ją? Jeśliby tak było, to nie mógłby być wyświęcony  wraz z Barnabą do służby Pańskiej. Teksty po wyżej świadczą, że sobota była świętowana za życia Jezusa, jak i po Jego zmartwychwstaniu. .

 Uzdrowienie człowieka w sabat nie było przekroczeniem prawa Bożego, tylko odrzuceniem wszystkich nakazów pouczających jak ten sabat ma być świętowany. A oskarżanie Jezusa o to, że uzdrowił ślepego w sabat mocą diabła, to Jezus, przez Jana 5:47 mówi:> A jeśli pismom Mojżesza nie wierzycie, jakże uwierzycie moim słowom. Zatem: O Jakich pismach Jezus mówi? A no o tych, które wyjaśniają kim jest Jezus: 1Mojz.3:15; i 49:10 > Nie oddali się berło od Judy, ani buława od nóg jego, aż przyjdzie Władca Jego. Teksty Mojżesza i Izajasza 9:5-6; Jana 4:25-26 odnoszą się do zapowiedzianych proroctw  o nadejściu Mesjasza w osobie Jezusa Chrystusa, którego nie rozpoznali i nie uwierzyli. Odrzucili też swoje ślubowanie wierności przykazaniom, o których mowa jest w 2Mojz. 19:7-28

A to, że Jezus nazywa Boga swoim Ojcem, to nie dotyczy przekazu z prawa
,ale proroctw Starego i Nowego Testamentu.
Na temat nienawiści faryzeuszy do Chrystusa, za łamanie sabatu i innych dopisków do Prawa Bożego pisałem w Cz.8. i wcześniejszych wyjaśnieniach.

Ad. 3) Jan 8:17 > A przecież w zakonie waszym jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest wiarygodne.
A o czym zakon >wasz< pisze? Przeczytajmy 5Mojż. 17.6. Na podstawie zeznania dwóch lub trzech światków skazuje się na śmieć, a w 19:15 mowa jest o wiarogodności światków wyrażona w słowach: >Niech nie występuje tylko jeden świadek przeciwko komukolwiek w sprawie wszelkiego przewinienia i grzechu, jakie tamten popełnił. Na podstawie zeznania dwóch lub trzech światków rozstrzygnie się sprawa w powołanych sądach.<.

Łukaszu? Rzecz jasna? Kara za przekroczenie Prawa państwowego jak i Bożego podlegają karze, ale aby ukarać za przestępstwo potrzebne są dowody, że prawo zostało przekroczone. Obecnie dowodami takimi są świadkowie i to nie tylko jeden, ale może ich być dużo więcej, natomiast w sądach ze Starego Testamentu wystarczyło aby ich było tylko dwóch lub trzech. Natomiast w przyszłym sądzie Bożym dowodami , na postawie których będziemy sądzeni, będą brane pod uwagę czyny jawne i tajne, wypływające z miłości do Boga jak i bliźniego odnotowane w księdze życia. 2Kor.5:10. W Starym Testamencie za udokumentowanie przekroczenia Prawa Bożego był wykonywany wyrok śmierci. Natomiast w Nowym Testamencie, wyrok ten jest odroczony na czas łaski darowanej każdemu grzesznikowi dzięki krwi Jezusa, którą zostaliśmy wykupieni od śmierci. Łaska ta trwa od urodzenia każdego z nas aż do pierwszej śmierci, którą Biblia nazywa snem.
                 Jeśli w czasie łaski nie udokumentujemy swojej wiary dobrymi uczynkami wypływających ze wskazań Dekalogu, skazani będziemy przez Sąd Boży na karę drugiej – wiecznej śmierci. Za przekroczenie Prawa Bożego jest śmierć? Łaska jedynie wyrok śmierci odracza dla tych, którzy z łaski tej nie skorzystali za swego życia i żyli w bezprawiu, i dla tych, którzy po przyjęciu Jezusa są w dalszym ciągu w konflikcie Prawem Bożym.

                 Dekalog – Prawo Boże było i jest obecnie wzorcem do tworzenia prawa Państwowego, które tak jak Dekalog zabrania kraść, kłamać i zabijać, i to nie tylko fizycznie ale i psychicznie.
Prawo świeckie obejmuje tylko czyny dotyczące relacji człowiek do człowieka, dlatego różni się od Prawa Rzeczpospolitej niebieskiej Fil. 3:20. Obywatel Rzeczpospolitej ziemskiej, gdy przyjmuje Jezusa staje się też automatycznie obywatelem Rzeczpospolitej niebieskiej, wyrażając tym samym zgodę aby Prawo Boga zostało wpisane w jego sercu. Wtedy litera Prawa staje się Prawem Ducha, który przynagla nas do dobrych uczynków, mowy i postępowania. Ap. Paweł pisze w 2Kor.5:14-15; > Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł; a zatem wszyscy umarli. A umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego, który za nich umarł i został wzbudzony.

Zatem; wierzę, że bez przyznanie się do grzechu przeciwko bliźniemu i Bogu i bez zaniechania prośby o wybaczenie popełnienia grzechu, staniemy przed Sądem, o którym jest napisane w Dan.7:10; 1Piotr 4:17; Jak.2: 12-13; A Ap. Paweł do 2Koryntian w 5:10 pisze:> Albowiem my wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym, aby każdy odebrał zapłatę za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy złe. Zatem, co będzie zapłatą? Niewątpliwie zapłatą będzie > Życie wieczne dla tych, którzy żyją w zgodzie z Prawem Boga i unicestwienie wieczne tych, co, żyją własnym życiem, przekraczając prawo Boga.

 Zakon >wasz< dotyczył przepisów obejmujących relację po miedzy ludźmi w narodzie Izraelskim, przepisów obrządku ceremonialnego w Świątyni, różnego rodzaju ofiarnictwa i obchodzenia różnego rodzaju rocznic, sabatów upamiętniających pewne wydarzenia w narodzie Izraelskim. Więcej na ten temat znajdziesz z linku:
https://konfrontacje.com.pl/artykuly/studyjne-2/383-rafal-d-pyta-poraz-1-porzadek-melchisedeka

4)Jezus ustami Jana 10:34 pyta: ​- Odpowiedział im Jezus: Czyż w Zakonie WASZYM nie jest napisane. Jezus odnosi się do zakonu >waszego< a nie zakonu swojego i swego Ojca. Zauważam błąd rozumowania teologicznego.
5) Jan 15:25
​- Jednakże słowo, które jest w Zakonie ICH napisane, wypełniło się: Bez przyczyny mnie znienawidzili.

Łukaszu nie wiem? Czy dobrze zrozumiałeś o jakim zakonie Jezus mówi? Zakon ich nie jest zakonem Boga, tylko ich. Jest zakonem narodu izraelskiego. Gdyby przywódcy narodu izraelskiego, zrozumieli zakony przekazywane im przez Mojżesza i proroków, do by rozpoznali w nich, przyszłego Mesjasza w osobie Jezusa Chrystusa. Dlatego Piotr w kazaniu  opisanym w Dziejach Apostolskich 10:34-43 wyjaśnia im, kim jest Jezus i jakie posłannictwo zostało powierzone uczniom Jego jak i pozostałym nawróconym Żydom.
               Teksty na których opierasz swoją teorie o zmianie prawa Bożego zawartego w Dekalogu nie potwierdzają się w tekstach Słowa Bożego, gdyż odnoszą się one do całkiem innych zagadnień.

Dalej mówisz:
Jakby dobrze poznać Jezusa Chrystusa, to On spełniał wolę Ojca, to co On mówił do niego i tak czynił. Wypełnił też słowa pism, które wskazywały na Niego. Jezus nie usunął starego spisanego Zakonu, to oczywiste, ono dalej jest, gdyż kto go wypełni ten będzie żył, lecz Chrystus, powtarzam, przyniósł od Ojca lepsze prawo, oparte na Duchu, a nie na literze - tu zaliczam też Dekalog.

Miły Łukaszu!
Stary zakon
rzeczywiście nie został usunięty, bo on pozostał w Piśmie Świętym, ale czy to znaczy, że dalej nas obowiązuje? NIE !! Gdyż on przeminął przez urzeczywistnienie się w Jezusie Chrystusie; Baranku zabitym od założenia świata Ob. 13,8 BG. O tym pisałem ci w wielu miejscach, nie mniej jeszcze raz przypomnę ci, co Biblia mówi o starym zakonie urzeczywistnionym w Jezusie Chrystusie.
*) W 1Mojż. 3:15, jest takie wyrażenie: Ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę. Słowo > ONO < - dziecię zdepcze ci głowę; odnosi się do ucieleśnionego Ducha z Jana 4:24, który zostanie zrodzony z niewiasty zgodnie z proroctwem Izajasza Iz. 7:14 Proroctwo to wypełniło się i nie odnosi się do baranka z zakonu, tylko Baranka urzeczywistnionego w osobie Jezusa Chrystusa.

Dalej podajesz tekst z 1Jana 2:3 – „A z tego wiemy, że go znamy, jeśli przykazania jego zachowujemy”  Zatem pytam? Jakie są Jego przykazania?
Poprzednio wyjaśniałem Ci, że Bóg jest jeden występujący w postaci Ojca i Syna. Jezus przez Jana 10:30, wyraźnie mówi: Ja i Ojciec jedno jesteśmy. Zatem, jeśli Ojciec i jego Syn są jednością, to czy pomiędzy Ojcem i synem może być jakakolwiek sprzeczność? Nie!! Ucieleśniony Duch w postaci ciała drugiego Adama przestrzegał swoje, jak i swego Ojca przykazania. Miłował swego Ojca nade wszystko, a bliźniego swego jaki siebie samego. Przykazanie jest jedno, a autorem tego przykazania jest Ojciec jak i Jego Syn. Natomiast zakonów jest wiele.

Dalej Jezus mówi: Jan 14:21 „ Kto ma przykazania moje i przestrzega ich, ten mnie miłuje; a kto mnie miłuje, tego też będzie miłował Ojciec i Ja miłować go będę, i objawię mu samego siebie.”
Tekst ten jedynie potwierdza, że przykazania Ojca jak i Syna dalej nas obowiązują i nie zostały przez Jezusa zmienione, a tym bardziej usunięte. Przestrzeganie przykazania Ojca jak i Jego Syna są wyrazem tego, że umiłowaliśmy Boga jak i Jego Syna nade wszystko, a bliźniego swego jak siebie samego.

Dalej Jezus Mówi: Jan 5:24 - ​Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, kto słucha słowa mego i wierzy Temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł ze śmierci do żywota.
 Tekst ten daje gwarancję każdemu, kto uwierzy, że Jezus jest ucieleśnionym Bogiem, który gwarantuje nam życie wieczne poprzez przyjęcie Go do swego serca, i dzięki temu wydarzeniu będziemy przestrzegać Jego prawo wyrażone w miłości do Boga Ojca i Jego Syna.
A gdy to się stanie, w tedy nie staniemy przed sądem po tysiącleciu, ale ze śmieci porwani będziemy na obłoki przy powtórnym przyjściu Jezusa, do żywota wiecznego.

Dalej podajesz tekst z Łukasza 16:16. Do czasów Jana był zakon i prorocy. Ten teks potwierdza jedyną prawdę przedstawianą w proroctwach i zakonie ceremonialnym mówiącym o tym , że ma przyjść Mesjasz w postaci baranka, który uwolni lud swój z niewoli grzechów ich. Proroctwo to spełniło się w okresie głoszenia radosnej nowiny przez Jan 1: 29. 33-34. 45; Iz. 7:14. Baranek występujący w kulcie ceremonialnym przyszedł, by wszystko to, co było wykonywane w zakonie ceremonialnym przenieść z symbolu, cieni i obrazu na serca ludzkie, by mogli zrozumieć, że to nie cień, ani obraz zbawia, ale rzeczywisty Bóg – Baranek w postaci ciała drugiego Adama.
Zakon ceremonialny spełnił swoje zadania i od chwili chrztu Jezusa w Jordanie przestał obowiązywać, gdyż baranek z obrządku świątynnego urzeczywistnił się w osobie Jezusa Chrystusa.

Dalej podajesz tekst Gal.5:4. Odłączyliście się od Chrystusa wy, którzy w zakonie szukacie usprawiedliwienia…, wypadliście z łaski.
Łukaszu?  Ap. Paweł ostrzega tych, którzy uwierzyli naukom głoszonym przez nawróconych Żydów, że zbawienie uzależnione od obrzezki, jak i tym nawróconym poganom  wychowywanych na filozofii pogańskiej, którzy głosili, że zbawienie uzależnione jest od dobrych czynów. Natomiast prawo Boga oparte jest na całkiem innej filozofii myślowej. Nauka o zbawieniu z uczynków przyjęła się i trwa nadał w Kościele Rzymskim. Częściowo ten watek myślowy wyjaśniają nam wypowiedzi Ap. Pawła w dalszych wierszach.
Wiersz 6 mówi, że w Chrystusie Jezusie ani obrzezka, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości.” Uczynki pochodzące z zakonu obrzezki głoszone przez nawróconych Żydów, jak i doskonałe uczynki głoszone przez filozofie pogańską, nic nie znaczą w oczach Boga, jeśli one pochodzą bez wiary w Tego, który jest miłością. 1Jana 4:8.

Dalej podajesz teksty z Gal 3:10, które odnoszą się do Prawa z 5Mojż.27:11-26 w którym są odnotowane przekleństwa dla tych, którzy dopuszczają się haniebnych czynów. Czy to cię przeraża? Zastanów się jakby zareagowali ludzie w dobie dzisiejszej na takie czyny z wiersza 20: Przeklęty, kto się łączy cieleśnie z żoną swego ojca. A mieszkańcy w raz z duchowieństwem potwierdzą przeklęto słowem AMEN. (niech tak się stanie) Albo czyny z wiersza 21: „ Przeklęty, kto łączy się cieleśnie z jakimkolwiek zwierzęciem.”
 Przekleństwa te miały na celu zachować czystą moralność  w narodzie izraelskim i nie dopuścić do jego rozwiązłości. A nie dlatego aby osiągnąć zbawienie, gdyż uczynki choćby były jak najbardziej szlachetne i dobre oczach Boga nikogo nie zbawią! Szlachetne uczynki chrześcijan mogą wypływać z miłości do bliźniego a nawet i do Boga, ale czy Bóg ich przyjmie jeśli są wykonywane bez wiary w Boga?. Wiemy z wielu przykładów, że i ateiści kierując się moralnością ogólnie przyjętą mogą pochwalić się bardzo szlachetnymi i dobrymi uczynkami, które nie są gorsze od uczynków chrześcijan. Czyżby i oni mieliby, dostąpić zbawienia?

Czysta moralność w prawdziwym chrześcijaństwie i dzisiaj obowiązuje, i nic w tym względzie, nie zmieniło się. Natomiast Jeremiasz w 11:3-4 potwierdza słuszność wypowiedzianych przekleństw wypowiedzianych przez Mojżesz z 5Mojz.27:
11-26 i później odnotowanych w liście do Galacjan w 10:3 „ - Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach zakonu, są pod przekleństwem; napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w pełnieniu wszystkiego, co jest napisane w księdze zakonu

Zatem? Czy uczynki wypływające z dekalogu jak i pozostałych zakonów, są miernikiem zbawczym? Nie! i to na pewno Nie!!

Aby być zbawionym nie wystarczą tylko szlachetne czyny, gdyż w czynach powinna być uwidoczniona miłość i wiara, w Boga Stworzyciela wszechświata w sześciu dniach, i Boga tego, który wykupił swoich synów i córki od kary śmierci; ukazanej z początku w symbolu – obrazie zakonu ceremonialnego Ob.13:8, a potem  w urzeczywistnieniu na górze Golgoty. W 1Piotra 1 :17-19 jest napisane >A jeśli wzywacie jako Ojca  tego, który bez względu na osobę sądzi każdego według uczynków jego, żyjcie w bojaźni przez czas pielgrzymowania waszego. Wiedząc, że nie rzeczami znikomymi, srebrem, ani złotem, zostaliście wykupieni z marnego postępowania waszego, przez ojców wam przekazanego, Lecz krwią Chrystusa jako baranka nie winnego i nieskazitelnego <
 
                                Piotr w wierszu 20 wyjaśnia, kim był ten Baranek i mówi tak: > Wprawdzie był On na to przeznaczony już przed założeniem świata, ale objawiony został dopiero w czasach ostatnich ze względu na was.<  Ukazanie śmierci Barana od założenia świata, a potem w obrzędach świątyni wypełniły się na górze Golgoty.
                                Zapowiedzianym Mesjaszem był Jezus! I w Jezusie spełniony został cały zakon ceremonialny, a nie Dekalog.
Mówisz: Tak na marginesie, Stare Prawo było przed Jezusem, chyba kilkanaście stuleci wcześniej, to jednak wielu wytrwało w Zakonie, bez Jezusa.
Łukaszu? Nie wiem, czy dobrze cię zrozumiałem, gdyż wypowiadasz się w swej wypowiedzi o Prawie i Zakonie jako jednym prawem i jednym zakonem. Ja natomiast dwa te pojęcia Biblijne nie łącze w jedną całość, gdyż na podstawie dokładnego studiowania Biblii, doszedłem do następujących wniosków:
1) Każde prawo ma swego ustawodawcę. Może mim być Bóg występujący w trzech osobach i wtedy będzie to prawo Boga.
2) Prawa Dotyczące narodu Izraelskiego spisane z polecenia Boga przez Mojżesza o których jest napisane w:
=*) 2MŻ 34:27-28 - ​I rzekł Pan do Mojżesza: Spisz sobie te słowa, gdyż na podstawie tych słów zawarłem przymierze z tobą i z Izraelem. I pozostał tam u Pana przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Nie jadł chleba i nie pił wody, i spisał NA TABLICACH SŁOWA PRZYMIERZA, dziesięcioro słów.
                                   Łukaszu? Słowa Dekalogu spisał Bóg 2Mojż. 34:1 a nie Mojżesz.  Mojżesz spisał jedynie prawa określające jak ma postępować Izrael z narodami zamieszkującymi ziemie, którą Bóg przyobiecał Abrahamowi, i o innych prawach, które są opisane w: 2Mojz.34: 11-28. 31-32; Rozdziały: 35-40

=*) 5MŻ 8:1 - ​Starannie spełniajcie wszystkie przykazania, które ci dziś nadaję, abyście zachowali życie, rozmnożyli się, weszli do ziemi, którą poprzysiągł Pan waszym ojcom, i wzięli ją w posiadanie.
                                  Łukaszu? Naród Izraelski został wybrany przez Boga za Jego lud pod warunkiem, pilnego słuchania i przestrzegania zawartego przymierza z Bogiem. A wtedy gdy zostaną spełnione wszystkie warunki tego przymierza staną się własnością samego Boga. Będą Jego kapłanami i narodem  świętym.2Mojż.19:5-6
...............................W Starym przymierzu był warunek określający od jakiego czasu Izraelita lub przybysz zamieszały w ich osiedlu a potem w ich ziemi mógł być zaliczony do narodu wybranego przez Boga. Warunkiem tym było prawo zakonu obrzezki, o którym mówią teksty z 1Mojż17:10-11; Rzym.4; Dz. 7:8.
………………………………..Natomiast w Nowym przymierzu warunkiem przystąpienia do rodziny Bożej jest Chrzest Święty. Mar.16:16. A przymierze zawarte z Bogiem przez chrzest umożliwia nam stanie się jednością z Nim, gdyż ON pragnie wejść do naszego serca Ob.3:20  wraz ze swoim Prawem Żyd.8:10 I tak jak Jezus umarł za przekroczenia przez ludzi całego świata, tak i my wraz Z NIM umieramy, za grzechy swoje, powstając do nowego bezgrzesznego życia udokumentowanego wiarą popartą dobrymi uczynkami wypływająca z dekalogu naszego serca. Gal.2:20; Rzym. 6:3-4; 5:18-19

POMINIĘTE NIEKTÓRE MYŚLI Z NASZEJ DYSKUSJI ZNAJDĄ SIĘ W CZĘŚLI 10, OSTATNIEJ.
SERDECZBIE POZDRAWIAM.