Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
808913
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Historia Kościoła chrześcijańskiego została przedstawiona w Księdze Objawienia, która została, napisana przez umiłowanego ucznia Jezusa na wyspie Patmos w około 96 roku. Okres historii opisanej w Objawieniu obejmuje siedem okresów od początku powstania chrześcijaństwa do powtórnego przyjścia Chrystusa. Cechy chrześcijaństwa, ukazane są w nazwach zborów, do których Apostoł Jan pisze listy. Jest ich siedem. Liczba siedem w Symbolice Pisma Świętego oznacza doskonałość i pełnię całości, w której ukazany jest Jezus Chrystus. Apostoł Jan widzi Go jak przechadza się pośród świecznika siedmioramiennego przedstawiającego Swój Kościół na przestrzeni wieków. (Ob.1,12-13) Jezus jest głową tego Kościoła i przez cały czas troszczy się o niego. Czyż nie powiedział On do wierzących? „Nie bójcie się i nie lękajcie, gdyż jestem z wami, aż do skończenia świata.”(Mat.28,20).

 

Zbór 1 Efez obejmuję okres od chrztu Jezusa Chrystusa i namaszczenie Go Duchem Świętym, który wstąpił na Niego w postaci gołębicy, i trwa do końca I wieku. Okres ten przedstawiony jest w symbolice jeźdźca na białym koniu, który już w Starym Testamencie przedstawiał tych, którzy byli posłani, aby obejść ziemię z jakimś poselstwem Słowa te są wyrażone następująco „To są ci, których Pan posłał, aby obeszli ziemię”(Zach.1,1-18) W Objawieniu, Jan widzi: „Jeźdźca na białym koniu z łukiem w ręku, który wyrusza, aby zwyciężać (Ob.6, 2) W symbolu tym przedstawiony jest pierwszy kościół chrześcijański, który posiada czystą Ewangelię Chrystusową, bez tradycji i nauk ludzkich. Kościół śnieżno biały w wierze i życiu, był Kościołem zwycięskim. Mimo prześladowań wierzących nie oddali oni pokłonu: wielkiej „Dianie Efeskiej „, ani " boskiemu cesarzowi”. Nie przyjęli też nauki nikolaitów, które zaczęły wkradać się do Kościoła do tego stopnia, że Apostoł Paweł musiał ostrzec młode jeszcze chrześcijaństwo tymi słowy. „ Ja wiem, że po odejściu moim wejdą pośród was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać stada" (Dz.Ap.20,29; 19,34-35). Za swą podstawę Kościół otrzymuje pochwałę od Jezusa tymi słowy: „Znam twoje czyny: trud, i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść. Ty masz wytrwałość i zniosłeś cierpienie dla imienia mego.”(Ob.2, 2-3) Pod koniec I wieku Kościół ten traci swą pierwszą miłość, swą pierwszą czystość i zapał ewangelizacyjny. Najwidoczniej rozpoczyna się systematycznie wkradać „ tajemnicza moc nieprawości, o której mówi Apostoł Paweł.  (2Tesal.2,3-4) I dla tego jest, też nagana, „ Lecz mam ci za złe” powiada Jezus, „że porzuciłeś pierwszą miłość”( Ob.2,4)Następne słowa wypływają z miłości Jezusa do tego Zboru, tak jak w każdym przypadku do grzesznika, „ Pamiętaj skąd spadłeś, i nawróć się, i pierwsze czyny podejmij” (Ob. 2,5).

Zbór 2.  Smyrna obejmuje okres od r. 100 do 313r. Okres ten przedstawiony jest też, w symbolice „jeźdźca na koniu barwy ognistej, a temu, który na nim siedział dano moc zakłócać pokój na ziemi tak, by mieszkańcy jej zabijali się nawzajem, i dano mu miecz wielki”(Ob.6, 3-4). Barwy konia i jeźdźca z wielkim mieczem, dobrze charakteryzuje okres wielkich prześladowań, jakie spadły z rąk rzymskich cesarzy, początkowo nad Żydami a następnie na chrześcijanach. Prześladowania były za: Trajana. ( 98 117), Antoniusza Piusa ( 138-161), Marka Aureliusa (161-180). Do największych prześladowań zaliczyć możemy okres ( 284-305) za cesarza Dioklecjana, który wydaje cztery edykty przeciw chrześcijanom.

Prześladowania, miały zniszczyć chrześcijaństwo, ale czym więcej było rozlewania krwi, tym bardziej chrześcijaństwo się rozrastało i słodki zapach perfum: mirry, aloesu i kasji obejmuje świat. ( Ps.45, 9) Chrześcijaństwo dociera do pałaców, niewolników, rzemieślników i pospolitego ludu, dlatego Jezus mówi do tego Kościoła: „Znam twój ucisk i ubóstwo, ale ty jesteś bogaty. Znam obelgę wyrządzoną przez tych, co samych siebie nazywają Żydami, a nie są nimi, lecz synagogą szatana. Przestań się lękać tego, co będziesz cierpiał. Bądź wierny aż do śmierci.” ( Ob.2, 9-10) Prześladowania z tego okresu mamy opisane w liście Apostoła Pawła do Żydów (11,37-38). Nagany do Kościoła z tego okresu nie znajdziemy w objawieniu Jana.

Zbór 3 Pergam obejmuje okres (313-358). Okres ten przedstawiony też jest, w symbolice jeźdźca na koniu karym. „ Ten zaś, który na nim siedział, miał w ręce swojej wagę”, a głos, który Jan słyszy brzmi: miarka pszenicy za denara i trzy miarki jęczmienia za denara, a oliwy i wina nie dotykaj. (Ob.6,5-6). Kolor kary, jest właściwie kolorem czarnym. O ile w pierwszym okresie chrześcijaństwa Kościół przedstawiony jest w kolorze białym, co w symbolice znaczy czystym, bez naleciałości pogańskich, to w okresie Pergamu odnajdujemy coś przeciwnego czystości. Kolor czarny symbolizuje stu procentowy brud. Dzieje się to za sprawą zmiany polityki cesarstwa w stosunku do chrześcijaństwa.

W 313 r. zostaje zawarta ugoda mediolańska, gwarantującą tolerancję chrześcijaństwu. Zaprzestano prześladowań i zaoferowano: przychylność, łaskę, zaszczyty i wysokie stanowiska. Świątynie pogańskie zamieniono na kościoły chrześcijańskie. Poprzez modyfikację nauki chrześcijańskiej, wprowadzano coraz częściej praktyki i nauki pogańskie. Następnie zaczęto przyjmować do kościoła osoby, które w dalszym ciągu praktykowali obrzędy pogańskie. Biskupi coraz częściej obejmowali wysokie stanowiska w urzędach państwowych. Coraz częściej w czasie nabożeństw wygłaszano kazanie nie zgodne z naukami biblijnymi. W tym to czasie wypełniają się słowa proroctwa z Daniela 7,25. „..Będzie zamierzał zmienić czasy i Prawo” i słowa Ap. Pawła, z.(Dz. Ap. 20,29) Pszenica i jęczmień są artykułami spożywczymi. Słowo Boże przyrównane jest do ziaren.( Łuk. 8,11), Z których wypieka się chleb. Jezus Chrystus i Jego słowo jest chlebem żywota (Mat.4, 4; Jan 6,35.51.68) Jeśli w naukach Kościoła coraz częściej podaje się plewę niż ziarno, zaczyna się zaciemnianie prawdy a wywyższanie kłamstwa. Jednak i w tym okresie Bóg ma swój lud, który nie ulega kłamstwu, gdyż Duch Święty, który występuje w postaci oliwy i wina, ma być „niedotknięty”. Ci wszyscy, którzy trzymają się Słowa Bożego, są namaszczeni Duchem Świętym, który wpływa na serce, pobudzając do chcenia i wykonania woli Bożej. Dla wierzących, Pismo Święte i tylko Pismo Święte jest jedyną regułą wiary i praktyki, a zbawcze zasługi Chrystusa jedyną nadzieją zbawienia. Do ludzi wierzących z tego okresu Jezus mówi, „ Wiem gdzie mieszkasz: tam, gdzie jest tron szatana, a mimo tych trudności, trzymasz się mego imienia, i wiary mojej się nie zaparłeś.” Ale mam i nieco przeciwko tobie, bo masz tam takich, co trzymają się nauki Balaama, który pouczał Balaka jak podsunąć synom Izraela sposobność do grzechu. Tak i ty, także masz takich, co trzymają się nauki nikolaitów. Nawróć się, zatem! (Ob.2, 13-16)

Zbór 4. Tiatyra obejmuje okres od r., 538 do r. 1517. Jest to najdłuższy okres chrześcijaństwa, o którym Jezus Chrystus tak mówi. „Znam twoje czyny, miłość, wiarę, posługę i twoją wytrwałość. Ale mam przeciw tobie to, że pozwalasz działać niewieście Izabeli, która nazywa siebie prorokinią, a naucza i zwodzi by uprawiali rozpustę i składali ofiary bożkom. Dałem jej czas, aby mogła się nawrócić” Izabel kapłanka Boga słońca Baala, tak jak za czasów Króla Achaba, tak w tym właśnie okresie, najbardziej rozwija, bałwochwalstwo, przemoc, i śmierć. Są to prześladowania nie przez cesarstwo rzymskie, ale przejęte już przez „cesarstwo” chrześcijańskie.

Okres ten przedstawiony jest też w wizji z Ob.6, 7-8 „Widziałem a oto siwy koń, a temu, który na nim siedział, było na imię śmierć, a piekło szło zanim; i dano im władzę nad czwartą częścią ziemi, by zabijali mieczem, głodem i morem, i przez dzikie zwierzęta.” Kolor siwy jest kolorem, strachu i śmierci. Kościół, który wyrusza do ewangelizacji świata w kolorze bieli, przez kolor czerwień prześladowań i czerń odstępstwa, stał się przez kolor siwy instytucją niosącą śmierć, zniszczenie i strach. Pismo Święte, które jest słowem Bożym zostaje zakazane. Czytanie tej księgi grozi kara śmierci. Tak jak Izabel podporządkowała króla Judzkiego, tak „Izabel” z okresu średniowiecza podporządkowuje władze świeckie, do spełniania jej zaleceń. Każdego obywatela zobowiązano do donosicielstwa na osoby podejrzane o herezję. Temu zobowiązaniu podlegali też duchowni przyjmujący spowiedź uszną.

Każdy podejrzany był torturowany przez inkwizytora. Przewód sądowy, był tajny. Wyrok inkwizytora przekazywano władzy świeckiej do wykonania wyroku. Majątek konfiskowano i dzielono między kościołem i państwem. W ten sposób wymordowano około 60 milionów ludzi, nie licząc tych, którzy pod wpływem tortur nabyli się kalectwa przechodząc na katolicyzm.

Do tych, którzy mimo prześladowań, nie ulegli przemocy, Chrystus tak mówi „ Wam zaś pozostałym w Tiatyrze, mówię, wszystkim, co tej nauki nie mają, tym, co mówią, że nie poznali, głębin szatana, nie nakładam na was nowego brzemienia, to jednak, co macie, zatrzymajcie, aż przyjdę”. „Kto wytrwa do końca, ten zbawiony będzie?”.( Mat.10,21-23)

Zbór 5 Sardes obejmuje okres od r. 1517 do r. 1798. Do Kościoła z tego okresu Chrystus mówi: „ Znam twoje czyny: masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły. Stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć, bo nie znalazłem twych czynów doskonałych wobec mego Boga. Pamiętaj, więc jak wziąłeś i co się nauczyłeś i nawróć się.” Kościół w tym okresie jest śpiącym, i obojętnym. Mowa jest tutaj o tych, którzy od samego początku trzymali się mocno zasad Słowa Bożego i nie ulegli zwiedzeniu. Chrystus zachęca ich by czyny dla Chrystusa były bardziej widoczne, by duchowo obudzili się i przypomnieli sobie skąd przychodzi siła. Jest to jednak nie łatwe, bo odstępstwo od Słowa Bożego zaszło tak daleko, że reformacja podobna do tej, którą przeprowadził Eliasz była niemożliwa, mimo, że w Sardes było kilka osób, co swych szat nie splamili (Ob.3, 4). Sardes oznacza „ten, który pozostaje” albo „ ucieczka ostatków”. Ameryka stała się miejscem ucieczki dla męczenników wiary chrystusowej. Gdy weźmiemy opis z Obj. 6, 9-11, to dowiemy się, że prześladowania nie ustały. Przedstawione to jest następująco: „ Widziałem poniżej ołtarza, dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, które złożyli. I wołali donośnym głosem: Kiedyż o Panie święty i prawdziwy, rozpoczniesz sąd i pomścisz krew naszą na mieszkańcach ziemi? I dano każdemu szatę białą i powiedziano im, aby jeszcze odpoczęli krótki czas, aż dopełni się liczba współ sług i braci ich, którzy mieli podobnie jak oni ponieść śmierć.” O męczennikach należy myśleć tak, jak o ofiarach składanych Bogu. Tak jak krew ofiar staro-testamentowych zraszała stopnie ołtarza w postaci przelanej krwi baranka, tak dusze tych, którzy ponieśli śmierć męczeńską, znalazły się u stóp ołtarza w postaci przelanej krwi „ (3 Mojż.4,7), Bo „ życie ciała jest we krwi” ( Mojż 17,11). Tak jak przelana krew Abla „ woła do mnie” (1 Mojż 4, 11), tak krew męczenników woła „Kiedyż Panie święty rozpoczniesz sąd i pomścisz krew naszą na mieszkańcach ziemi”. W tym miejscu należy zaznaczyć, że próby interpretowania wspomnianych „dusz”, jako pozbawionych ciał duchów zmarłych męczenników, stanowi zaprzeczenie tego, co Pismo Święte mówi o stanie człowieka po śmierci, a także jest pogwałceniem zasad interpretacji proroczej symboliki. „Tak jak nie ma w niebie koni białych, czerwonych czy czarnych i tak jak Chrystus nie występuje w postaci baranka z krwawiącą raną, tak też niema dusz leżących u podstawy ołtarza.” Wszystkie te sceny są obrazowym i symbolicznym wyobrażeniem potrzebnym do przekazania czytelnikowi głębokiej duchowej lekcji o sądzie Bożym nad tymi, którzy niewinnie przelewali krew: Abla, proroków starotestamentowych, Chrystusa, i męczenników z okresu inkwizycji itd.

 

Zbór 6 Filadelfia obejmuje okres od r.1798 do r.1844. Filadelfia znaczy „braterska miłość.” Do Kościoła z tego okresu Chrystus mówi: „Znam twoje czyny. Postawiłem, jako dar przed tobą drzwi otwarte, których nikt nie może zamknąć, bo ty, chociaż masz moc znikomą, zachowałeś moje słowo i nie zaparłeś się mego imienia.”( Ob.3,8). Klucz do otwierania i zamykania ma tylko jedna osoba. Jest nią Jezus Chrystus.(Izaj, 22, 22) On to sprawił, że w tym okresie drzwi do głoszenia poselstwa Bożego zostały otwarte. Ewangelia zaczęła docierać do każdego kraju. W 1807 r. powstaje Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne a w 1816r. Amerykańskie Towarzystwo Biblijne. Misjonarze docierają do Chin, Afryki i Europy. W tym też okresie następuje wielkie przebudzenie drugiego adwentu i odkrycie słowa zapieczętowanego w księdze Daniela, do czasów ostatecznych. ( Dan. 12,4) W tym też okresie działy się dziwne rzeczy opisane w Ob. 6, 12-17. „Widziałem, gdy zdjął szóstą pieczęć, że powstało trzęsienie ziemi i słońce pociemniało jak czarny wór, a cały księżyc pociemniał jak krew, i gwiazdy spadały na ziemię podobnie jak drzewo figowe zrzuca figi swoje, gdy wiatr gwałtowny nimi potrząśnie. I niebo nikło jak niknie zwój, który się zwija, a wszystkie góry i wyspy ruszone zostały z miejsc swoich.” W okresie tym, wszystkie te wydarzenia, są jakby odpowiedzią na wołanie męczenników o pomstę do Boga za rozlanie krwi i nadejścia sądu. Niektóre z wyżej wymienionych wydarzeń miały miejsce: W 01.11.1755 R. potężne trzęsienie ziemi, obejmując powierzchnię przewyższającą rozmiarami cztery razy obszar całej Europy. W dniu 19.05.1780R. zaćmienie słońca. Było to zaćmienie niezwykłe, bo księżyc był oddalony o 159 stopnie od słońca i nie mógł go zasłonić. Pisze o tym Dr Samuel Stearns w „Independence Chronicle” z dnia 22.06 1780R. Tego samego dnia pokazał się księżyc czerwony jak krew. Zjawisko to, do dziś nie zostało wyjaśnione.  W dniu 13.11.1833 R. ukazuje się „deszcz gwiezdny”. W ciągu 5 godzin spadało na naszą ziemię około 200 tysięcy meteorytów na godzinę.( C.A. Young Manuel of Astronomy s.465) Inne wydarzenia należą jeszcze do przyszłości i są zwiastunami powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa. Wielu obserwatorów z tamtych czasów odczytują te wydarzenia jako znak wypełnienia się tych proroctw z (Mat. 21,5. Zach. 9,9 i Ob.14,7)

Zbór 7 Laodycea.  Ob. 3, 14-20. obejmuje okres od r. 1844 do powtórnego przyjścia naszego Pana. Początek tego okresu jest jednocześnie zakończeniem proroctwa o 2.300 Wieczorach i porankach z Dan. 8,14. I jednocześnie okresem rozpoczęcia sadu Bożego nad tymi, którzy są zapieczętowani do Królestwa Bożego. „ Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: Nie wyrządzajcie szkody ziemi ni morzu, ni drzewom, aż popieczętujemy na czołach sługi Boga naszego. Ob.7,2.” Anioł donośnym głosem woła” Ulęknijcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo godzina sądu Jego nadeszła. Oddajcie Mu pokłon, bo uczynił On niebo i ziemię i morze i źródła wód.” Ob.14,7. Ten potężny głos skierowany jest do współczesnego chrześcijaństwa, które odrzuciło czwarte przykazanie, wskazujące na Stworzyciela wszechrzeczy.  Współczesne chrześcijaństwo żyje w okresie sądu, dlatego obok nagany: „ znam uczynki twoje, żeś ani zimny ani gorący, wypluję cię z ust moich”, Chrystus daję radę „ Kup u mnie złota w ogniu doświadczonego byś się wzbogacił i szaty białe, aby nie wystąpiła na jaw haniebna nagość twoja oraz, „maści, by nią namaścić oczy byś przejrzał” W tej symbolicznej wypowiedzi Jezusa, złoto symbolizuje wiarę, która czynnie występuje w miłości. Gal 5, 6, oraz uczynki, które występują z wiary (1Tym.6,17-19). Szata biała to nic innego, jak sprawiedliwość Chrystusa objawiona w łasce zbawiennej wszystkim ludziom.Tyt.2, 11 I wreszcie „maść” skuteczna na przejrzenie, własnej duchowej ślepoty. To Duch Święty umożliwia otwarcie oczu na swój prawdziwy stan. Gdy posiadamy Ducha Świętego wtedy możemy rozróżnić: między złem a dobrem, prawdą a błędem, sprawiedliwością i nieprawością. Okres współczesnego chrześcijaństwa jest czasem łaski dla tych, którzy pragną powrotu do Chrystusa, Jego miłości i sprawiedliwości, oraz powrotu do korzeni chrześcijaństwa z I wieku n.e. Czas ten skończy się wraz z powrotem naszego Pana, który zabierze swój umiłowany lud do miasta świętego Jeruzalem. „I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi i będą oni Jego ludem.. I otrze z oczu ich wszelką łzę, a śmierci już nie będzie. Ani żałoby, ani krzyku, ani trudu już nie będzie, bo pierwsze rzeczy już przeminęły.” Ob.21,1-4. Czy możemy określić czas powtórnego przyjścia Chrystusa? NIE! „ Bo o tej godzinie nikt nie wie, tylko sam Ojciec.” Mat 24, 36. Dlatego jest zalecenie, aby czuwać (Mat.24,42-44) Ale Chrystus pozostawia swemu Kościołowi wskazówki, na co powinien zwracać uwagę w czasach końca. Przedstawione jest to u Mateusza w 24 rozdziale; Łuk.21, Od wiersza 8  W oczekiwaniu na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, prawdziwy chrześcijanin, powinien być przygotowany, i żyć w wierze i miłości do Boga, i ludzi. Zadam, więc pytanie. Czy ty, drogi przyjacielu, jesteś pewny swego zbawienia? Czy jesteś gotowy na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, aby Go powitać i znaleźć się w tym  wspaniałym przybytku? Teraz masz jeszcze czas na podjęcie decyzji i zmienić swe postępowanie.!