Od grzechu do zbawienia

Kontakt

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com.pl



Statystyki (2)

Odsłon artykułów:
642633
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Studyjne


W żydowskim roku religijnym występowały siedem głównych świąt ceremonialnych związanych z okresami pór roku.
A. Wiosna
W okresie tym obchodzono cztery szczególne święta. Są to: Pascha, Przaśniki, Pierwociny, ·Pięćdziesiątnica. Wszystkie cztery święta są też ściśle powiązane z kalendarzem rolniczym gdyż trwają w okresie żniw jęczmiennych (marzec-kwiecień) 3Mojż.23, 1-13.
Święta wyżej wymienione rozpoczyna PASCHA –w dniu 14 nisan na początku żniw jęczmiennych, a po wieczerzy paschalnej w dniu 15 nisan święto PRZAŚNIKÓW, które trwa siedem dni. W następnym dniu Przaśników - 16 nisan rozpoczyna się Święto PIERTWOCIN, w którym po zżęciu pierwszego snopa jęczmiennego przynoszono go do świątyni, by go potrząsać przed obliczem Pana 3Moj23,10-11. Święta Przaśników i Pierwocin są świętami ściśle z sobą związane. Po pięćdziesięciu dniach od momentu podniesienia pierwszego snopa nastaje święto PIĘĆDZIESIĄTNICY.
Symbole i wypełnienie w wyżej wymienionych sabatach


Władysław Polok emerytowany kaznodzieja w Znakach Czasy napisał:
Jeden
z wybitnych historyków europejskich minionego stulecia powiedział, że każdy europejczyk ma ranę w sercu. Każdy też Polak po roku 1975 miał podobna ranę - była nią utracona na 123 lata niepodległość Polski. Była to też przyczyna ciągłych powstań i buntów, chociaż nie miały szans powodzenia. Faktycznie od czasu upadku imperium zachodniorzymskiego ( 476 rok n.e.) historie Europy należałoby nazwać dziejami walki o jej ponowne zjednoczenie. Wysiłki te nie były pozbawione sukcesów. Wystarczy wspomnieć, Karola Wielkiego, Karola V Habsburga, Ludwika XIV, Napoleona, ambicje Hitlera i wielu innych. Po Każdej takiej próbie pozostawały płaczące wdowy i sieroty, zrujnowana ziemia zroszona krwią i potem. Czy Europa i świat nigdy nie będą zjednoczone? Czy urzeczywistnienie tych … ( Ciąg Dalszy artykułu w dokumencie skanowanym jak niżej)



Zacząłem po raz drugi pilnie studiować książkę siostry E. White „ Ze Skarbnicy Świadectw T.II” i tak czytając ją zastanawiam się nad tym, skąd ona mogła przewidzieć, wydarzenia, które będą działy się w naszym i nie tylko w polskim Kościele adwentystycznym, które obecnie przeżywamy. Na pozór wierni wyznawcy raptownie stają się, jak sami twierdzą „gorącymi” współbraćmi, którzy przez swój nieodrodzony charakter wysyłają różne napastliwe, listy zachęcając do buntu innych przeciwko kierownictwu Kościoła i jego Rady. Czy ten sposób reagowania jest słuszny? Godny do naśladowania i popierania go? Czy objawy tegoż ducha pochodzą od Ducha Bożego? Czyż nie jest to duch: Koracha, Datana, Abirama z 4.Mojżeszowej i 16 rozdziału?;  Ezdr.4,18-19.
Jakie rady daje nam E. White w świadectwach? Zapraszam do przeczytania jej wypowiedzi!

Od: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.  Do: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z dnia
Witaj Janku!
1. Jak rozumiesz Hebr. 12, 23-” i do duchów ludzi sprawiedliwych?..”·
2. Jak rozumiesz otchłań z Ap. 20,1.2? W Ap 9, 2 czytamy o studni otchłani, czyli istnieje gdzieś jakaś otchłań?
2P2, 4 demony w otchłani. Mar. 5, 10 demony proszą Jezusa żeby nie wrzucił ich do otchłani. Dlaczego adwentyści sadzą, że otchłań to ziemia w stanie chaosu. W takim razie jak wyjaśnić podane wyżej wersety o istnieniu otchłani? Pozdrawiam

(Kopiał z http://adwent.pl )
Alfred J. Palla/Znaki Czasu - 12/2007, fot. istockphoto/Verena Matthew
Ludzie od wieków toczą spór o to, czy Jezus miał rodzonych braci, czy też było to potomstwo Józefa z pierwszego małżeństwa. Nie brak też głosów, że wymienieni w ewangeliach bracia to kuzyni Jezusa. Czy na podstawie Biblii można to jednoznacznie rozstrzygnąć?
W prawosławnym klasztorze św. Gerasimosa na Pustyni Judzkiej zachowała się piękna ikona. Przedstawia Świętą Rodzinę uciekającą do Egiptu przed złymi zamiarami Heroda Wielkiego. Z przodu kroczy sędziwy Józef niosący na swoich barkach małego Jezusa. Za nim na białym koniu jedzie Maria, a pochód zamyka młodzieniec, który pogania konia. Mnisi nie znają daty powstania malowidła, które jest w ich klasztorze od setek lat, ale nie mają wątpliwości, że owym młodzieńcem jest Jakub, syn Józefa.