Od grzechu do zbawienia

Jan Cichocki
E-mail: konfrontacje.jancichocki
@gmail.com

Statystyki

Odsłon artykułów:
621167
chrzest
umywanie nóg
Dwie tablice Prawa
papież
hostia
Tradycja ludzka
Tradycja2-Fatima

Materiały o antysemityzmie opracowane przez Jacka Tureckiego pochodzą z czerwcowego miesięcznika „Znaki Czasy” bieżącego roku. Do wyżej wymienionego opracowania chce odnieść się z dwóch powodów.
Po pierwsze dlatego, że antysemityzm nie zaistniał w 19, ani w 20 wieku, a tym bardziej w obecnym 21 wieku. Istniał on dużo wcześniej. Izraelczyków nienawidzili Egipcjanie gdy byli niewolnikami w Egipcie, a potem narody zajmujące tereny od Jordanu aż do morza Śródziemnego. Narody te były krewniakami Abrahama i jego potomkami.


Abraham miał dwie żony; Pierwszą z nich była bezpłodna Sara, która pragnęła mieć potomstwo do tego stopnia, że namawia swego męża do cudzołóstwa ze swoją służącą – Hagar, by ta urodziła jej dziecko. I o tym mowa jest w 1 Mojż. 16:1-2.4.10-11.15; Gal.4:22.
A o drugiej żonie Keturze, mowa jest w 1Ks.Kronik 1:28-33 i 1Mojż. 25:1-6.12-18. Tereny przez nich zamieszkałe Bóg w swej obietnicy przydziela potomstwu z prawowitego  małżeństwa Abrahama z Sarą. A potomkiem tym jest Izaak zrodzony z dziewięćdziesięciu letnią Sarą i stuletnim Abrahamem.


Obietnica dana Abrahamowi o ziemi obiecanej miała spełnić się dopiero po 400 latach niewoli egipskiej. A o niej jest napisane w 1 Ks. Mojż. w Rozdz. 15. A w wierszu 7 Bóg mówi „Jan jest Pan, który wywiódł cię z Ur Chaldejskiego, aby ci dać tę ziemię w posiadanie.< Którą ziemię?
Ziemię Ur Chaldejskiego jak i ziemię Kanaan! 1Mojż. 12:5.7;
 Zienie te zasiedlone były potomkami Abrahama z drugiego małżeństwa.  Są to  plemiona: Kenitów, Kenizytów, Kadmonitów, Chedytów, Perezytów, Amorytów, Jebuzytów, Kananejczyków z pośród których zostaje powołany i wyprowadzony Abraham – wiersze 1Moj.15:19-21. Były to narody, które nie znały Boga Jedynego, lecz posiadali i wierzyli w  wielorakie bóstwa - byli bałwochwalcami.
 
Dlatego Bóg mówi Abrahamowi, że potomstwo jego nie będzie mogło przebywać wśród tych narodów. I w wierszu 13 Bóg rzekł do Abrahama: Wiedz dobrze, że potomstwo twoje przebywać będzie jako przychodnie w ziemi, która do nich należeć nie będzie i będą tam niewolnikami, i będą ich ciemiężyć przez czterysta lat. Wiersz ten odnosi się do Egiptu, do którego  sprzedany był Józef Ismaelitom, którzy byli spokrewnieni z ich dziadkiem Izaakiem. 1Mojz.37:28. Sprzedany Józef do Egiptu po wielu, wielu latach sprowadza swą rodzinę w czasie, gdy nastał głód. Opis tych wydarzeń znajdziesz w 1Mojz.39:1; 1Mojż.42:1-2; 43:1; 45:3; A w 46:2-3> Bóg rzekł do Izraela – Jakuba: Jan jest Bóg, Bóg ojca twego! Nie bój się iść do Egiptu, bo tam uczynię cię wielkim narodem. Ja pójdę z tobą do Egiptu, i Ja - (zgodnie z zawartym przymierzem odnotowanym w 1 Mojż.15:18) cię stamtąd wyprowadzę,  i dam potomstwu twemu ziemię od rzeki egipskiej, aż do wielkiej rzeki Eufrat, a Józef zamknie ci oczy.
 
Zastanawiam się, dlaczego Żydzi są znienawidzeni niemalże przez wszystkie narody świata? Nienawidzą ich narody nie tylko z dalekiego wschodu, wywodzących się od drugiej żony Abrahama – Ketury i niewolnicy Hagar, ale też z innych obszarów naszego świata. Nienawiść narodów wywodzących od Ismaela, i zrodzonych przez Keturę, można byłoby częściowo usprawiedliwić tym, że o Abrahamie i jego synu Izaaku pamięć po  400–tu latach pobytu w Egipcie zatarła się i nie pamiętano o nich. A po tym okresie, gdy wyszli z Egiptu i gdy zaczęli osiedlać się na nie swojej ziemi powstał opór, walka i nienawiść. Ale dlaczego ich nienawidzą pozostałe narody w tym i chrześcijaństwo? 

Gdy studiujemy Biblijną historię narodu Izraelskiego dochodzimy do wniosku, że Bóg powołując Abrahama na praojca licznych narodów, przyobiecał ich rozmnożyć w naród wielki. A z pośród tych licznych narodów wybiera tylko jeden nich, któremu powierza pewne zadania do wykonania. Był to naród zrodzony z pierworodnego i jedynego syna Sary – Izaaka, który spłodził dwóch synów – bliźniaków; Ezawa i Jakuba. O nich napisane jest w 1Mojz.25:19-26.

W odpowiedzi na modlitwę Rebeki; wiersze 22-23 Bóg odpowiedział: Dwa narody są w łonie twoim i dwa ludy wywiodą się z żywota twego. Jeden naród będzie miał przewagę nad drugim, starszy będzie służył młodszemu. Mimo, że Ezaw był pierworodnym synem  Izaaka i to zgodnie z ówczesnym prawem, jemu przysługiwały wszelkie prawa przysługujące z pierworództwa. Stało się jednak inaczej i o tym napisane jest w wierszach: 29-33.

To Jakub drugi syn Izaaka otrzymuje, poprzez swą przebiegłość, pierworodztwo za miskę potrawy; wiersze 30-34. Potem przebiegłością swej matki Rebeki otrzymuje błogosławieństwo swego Ojca, które należało się jego bratu. O tym napisane jest w 1Moż.27:6.8-10.18-20.24-36.  A dalsze wiersze od 39-41 mówią: o proroctwie dotyczącym przyszłości Ezawa, które wypowiada ojciec  Izaak: Oto z dala od urodzajnej ziemi będzie siedziba twoja, z dala od rosy niebieskiej z góry. Z miecza twego żyć będziesz i bratu twemu służyć będziesz, ale gdy wytężysz siły, zrzucisz z szyi jarzmo jego. Znaczy to, że tereny zamieszkania potomstwa Ezawa, będą tereny pustynne, a utrzymaniem do życia będzie tylko to, co wywalczy mieczem.
             Dlatego znienawidził Ezaw Jakuba, z powodu błogosławieństwa, którym obdarował go ojciec i taki powziął zamiar; zabić brata swego Jakuba w czasie trwania żałoby ojca swego – Izaaka. Wiersz 41

Tak więc Jakub przebiegły oszust i kłamca staje się przedmiotem nienawiści bliźniaczego brata swego, z którym po upokorzeniu się 1Mojż. 32:3-4 i modlitwie do Boga Abrahama i Izaaka ojca swego; wiersze 9-12, a potem po nocnej walce z Bogiem; wiersz 24 otrzymuje on przebaczenie od brata i Boga, który zmienia jego imię z oszusta –Jakub na imię Izrael wiersze 25-27.
Od tej chwili nie ma już Jakuba – oszusta, ale staje się on Izraelem – zwycięzcą.(1Mojż.32:28). Tak więc, od tej chwili potomstwo Abrahama z Izaaka, staje się nowym narodem, z którym Bóg wznawia przymierze zawarte wcześniej z Abrahamem (1Moż.15:13-14; 17:1-2.4-5). I w 1Mojż, 16,6; i 22,17 przyobiecuje: „ Błogosławiąc błogosławić cię będę, a rozmnażając  rozmnożę nasienie twoje, jako gwiazdy niebieskie i jako piasek morski, który jest na brzegu morskim, a odziedziczy nasienie twoje bramy nieprzyjaciół twoich.”
Dopiero gdy wypełnił się czas wyznaczonej niewoli na 400-sta lat 2Mojz.2:24: Bóg usłyszał ich narzekanie. I wspomniał na swoje przymierzę z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.


Po wyjściu z niewoli Egipskiej, przy górze Synaj (2Mojż.19:3) Pan zawołał z góry mówiąc do Mojżesza: tak powiesz domowi Jakuba- Izraela i to oznajmisz synom izraelskim: (wiesz 4) widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak nosiłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do siebie. (wiesz 5-6) A teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegać będziecie mojego przymierza, to będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, bo moja jest ziemia. A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym. Takie są słowa, które powiesz synom izraelskim.
 
W odpowiedzi na te słowa – wiesz 8 cały lud odpowiedział: Uczynimy wszystko, co Pan rozkazał. A Mojżesz powtórzył Panu słowa ludu. Potem w 2Mojż. 23:22-23 Pan mówi: Jeśli będziecie pilnie słuchać głosu Anioła Pańskiego i wykonywać wszystko, co powiem, wtedy będę nieprzyjacielem nieprzyjaciół twoich i przeciwnikiem przeciwników twoich. A w wierszu 24 Bóg zaleca: Nie kłaniaj się bogom ich, ani im nie służ. Nie czyń tak jak oni, ale doszczętnie zburz i potłucz ich pomniki.

Bóg powołuje naród Izraelski, aby byli narodem kapłańskim wśród pozostałych narodów i głosili w śród nich Ewangelię o Jedynym Bogu, który jest Stwórcą Wszechrzeczy w sześciu dniach i jest tym Bogiem, który ma moc stworzyć i wyzwolić każdego człowieka z niewoli grzechu i uczynić go wolnym człowiekiem.

Zatem! Czy Izraelczycy dotrzymali przyrzeczenia? I byli narodem kapłańskim? Nie! I dlatego nie mogą mieć pretensji, że w dalszym ich życiu, Bóg odwraca swe oblicze od nich i nie dotrzymuje w pełni swych obietnic. Zapoznaj się z tekstami: Izaj.59:2; 64:7 i Ez.39:23-24. A dla czego? Bo to Izraelczycy zerwał przymierze z Bogiem i zaczęli służyć bogom przed którymi ostrzegał ich Bóg. W BW- Ks. Kaznodziei a BT Ks. Koheleta w 3:1 jest tak napisane: „Wszystko ma swój czas i każda sprawa ma swoja porę.”
 
Dla Boga jak i dla narodu Izraelskiego, był czas na zawarcia przymierza, jak i czas zerwania go. Gdyby w przymierzu tym, nie było „warunku” spełnienia obietnic Boga, wyrażone w słowie  odnotowanym w 2Mojz.19:5-6. „JEŚLI” > słuchać będziecie słowa mego i strzec przymierza mego, to wtedy będziecie moim narodem świętym i kapłańskim.
                                         > SłowoJEŚLI; oznajmia, że przymierze jest warunkowe<.

Bo gdy Izrael nie dotrzyma przyrzeczenia, Bóg nie dotrzyma swych obietnic względem swego narodu. Prorok Ezechiel w 16 rozdziale opisuje wszystkie przestępstwa swego narodu i w wierszu 38 wypowiada słowo Boga tak: Będę cię sądził według praw o cudzołożnicach i zabójczyniach i wydam cię na pastwę gniewu i zapalczywości. Prorok Daniel wiedział o wszystkich przestępstwach swego narodu i jakie z tego powodu będą konsekwencje, dlatego modli się do Boga o przebaczenie  i miłosierdzie. Warto zapoznać się z treścią tej modlitwy odnotowanej w Dan.9:4-19.

 Bóg jest miłością, dlatego mimo upadków i hołdowaniu bogom obcym uwidocznionym w malowidłach i różnego rodzaju rzeźbach, (Ez.rozdz.8; i 20:11-17) Bóg kochał ten naród do tego stopnia, że z początku wysyłał do nich proroków z upomnieniami i ostrzegał o tym, jakie mogą być skutki odwrócenia się od Boga: Abrahama, Izaaka i Jakuba. Gdy to nie pomogło wysłał do nich Syna swego, którego nie chcieli słuchać i poznać

Pięknie tą scenę opisuje Marek w 12:1-9  tak: „Jezus zaczął mówić im w przypowieściach: Pewien człowiek założył winnice i oddał ją w dzierżawę i odjechał. W odpowiedniej porze posłał do rolników sługę by odebrać od nich część należną z plonów winnicy, ci uchwycili Go, obili i odesłali z niczym Wtedy wysłał do nich drugiego sługę; lecz i tego zranili w głowę i znieważyli. Posłał jeszcze jednego, tego zabili. Wtedy wysyła swego ukochanego syna, jako ostatniego, bo sobie mówił „ Uszanują mojego Syna”, lecz oni nawzajem do siebie mówili, to jest dziedzic. Chodźmy zabijmy Go, a dziedzictwo będzie nasze. I chwyciwszy, zabili Go i wyrzucili z winnicy” Jana (1,10-11)

Opowieść z przypowieści Jezusa opisuje relację Boga z Jego wybranym narodem, do których wysyła proroków wyśmiewanych, lekceważonych, prześladowanych i mordowanych. W końcu przychodzi długo oczekiwany Mesjasz do swego narodu, by go ratować, lecz na próżno. Zostaje nie rozpoznany, wyśmiany, a następnie zamordowany. Dlatego skutki takiego postępowania okazały się fatalne i o nich pisze Izajasz w 5:1-7. A wiersz 7 mówi, że winnicą, jest dom izraelski, któremu Bóg powierza prawa i obowiązki do spełnienia wśród narodów ościennych. Żydzi mieli obowiązek ewangelizować narody i rozgłaszać cnoty Boga Jedynego. Gdy oczekiwania Boga nie zostały spełnione a naród zaczął coraz bardziej pogrążać się w bałwochwalstwie, Bóg wyznacza im 490 lat łaski na odstąpienie od bałwochwalstwa i powrót do właściwego wielbienia Boga.

Gdy czas łaski wyznaczony dla Izraela w proroctwie Daniela 9:24-27, skończył się, i gdy powrót do Boga nie nastąpił, Bóg opuszcza ich. Okres łaski wyznaczony dla Izraela w proroctwie Daniela przedstawia niniejszy wykres:

A Jeremiasz. w 3:6-9 tak w imieniu Oblubieńca – walczącego z Jakubem 1Mojż.32:24.28 – tak mów: > W czasie króla Jozjasza rzekł Pan (Oblubieniec) do mnie: Czy widziałeś co uczyniła odstępna żona, Izrael? Chodziła na każdą wysoką górę i pod każde zielone drzewo i tam oddawała się nierządowi. Nawet wtedy jeszcze myślałem, że gdy uczyniła to wszystko, powróci do mnie, lecz nie powróciła. I widziała to nie wierna jej siostra – Juda ( Ez.16:45-47). Widziała także, że Ja właśnie z powodu wszystkich cudzołóstw odrzuciłem odstępną żonę, Izraela i dałem jej list rozwodowy. Jednak jej siostra, nie wierna Juda, nie ulękła się, lecz poszła, i także oddawała się nierządowi.

Czas łaski wyznaczony dla Izraela na 490 lat, trwa jeszcze trzy i pół roku od zmartwychwstania Jezusa Dz.5:30-31, a kończy się wraz ze śmiercią Szczepana, i od tej chwili winnicą Pańską stają się wszyscy ci, którzy uwierzyli Jezusowi i przyjęli Go jako Mesjasza i osobistego Zbawcę i Pana
 
Ap. Paweł do Gal. 3:28-29 mówi: Nie ma już Żyda, ani Greka, nie ma niewolnika, ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wszyscy jedno jesteśmy w Jezusie Chrystusie. A Jeśli jesteśmy Chrystusowi, tedy jesteśmy potomkami Abrahama i dziedzicami według obietnicy.

 Śmierć Jezusa  połączyła wszystkie stany i narody w jeden stan i jeden naród, do którego przyzna się w końcowym rozrachunku Jezus Chrystus. – Mat.7:21-23; Mat.25:31-34

Będzie to nowy Izrael zrodzony nie z krwi i ciała, ale z ducha. Rzym.2:28. 29 „Albowiem nie jest ten Żydem, który jest nim na zewnątrz, i nie to jest obrzezanie, które jest widoczne na ciele. Ale ten jest Żydem, który jest nim wewnętrznie, i to jest obrzezanie serca, w duchu, a nie według litery; taki ma chwałę nie u ludzi, lecz u Boga. Czytaj też Kol.2:11”
 
I po drugie:  Dlatego, zabieram glos w sprawie antysemityzmu, gdyż w wypowiedzi Przewodniczącego Centralnej Rady Żydów w Niemczech Josefa Schustera  nie ma pełnej prawdy, świadczącej o tym, że nie zna on, lub nie chce znać historii swego narodu. Złe traktowanie Żydów w śród narodów świata ma swe przyczyny w skutkach, jakie wypływały z podejmowanych decyzji dawniej, jak i w dobie w spółczesnej, względem Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba.
Wypuszczony bumerang złości i nienawiści Żydów, dwa tysiące lat temu przeciw Mesjaszowi – Jezusowi, zawsze powracał i tak trwa po dzień dzisiejszy. Wówczas Żydzi pragnęli by niewinna rozlana krew Jezusa, spadła na ich i ich potomstwo: Wołając! Krew jego na nas i na nasze dzieci. Mat.27:24-25; Pragnienia te zostały spełnione dopiero w 20 - tym wieku przez hordy faszystowskie z taką samą nienawiścią i złością, która uwidoczniona była w czasie procesu Jezusa. Tak i dzisiaj spełniają ją fanatycy polityczni i religijni różnych narodów, w tym i wyznań chrześcijańskich.
 
Kaznodzieja Salomona w 11:1 BG: pisze tak: Puszczaj swój chleb po wodzie, bo po wielu dniach znajdziesz go.
Izraelici chleb swój puścili, dwa tysiące lat temu, a znaleźli go w czasach współczesnych. Nie dziwmy się więc tym, że przekupstwo i fanatyzm, który istniał w pierwszym wieku naszej ery, istnie i dzisiaj.  Tak jak Kapłani czynili spisek przeciwko Jezusowi Mat. 26:3-4; a Judasz - Mat.26: 15 - jeden z dwunastu uczniów Jezusa, sprzedał Go, tak i dzisiaj udział w spisku biorą kapłani i wyznawcy, którzy sprzeniewierzają ideały chrześcijaństwa za marną mamonę świata tego. Tak jak dawniej fałszowano dowody i nie winnych oskarżano, tak i dzisiaj dzieje się podobnie: Mateusz o nich w 26:59 pisze: „ Arcykapłani i Cała Rada Najwyższa szukali fałszywego świadectwa przeciwko Jezusowi, aby Go skazać na śmierć”)  Mat.27:20

Tak i po śmieci Jezusa Chrystusa, jak i w dobie dzisiejszej kapłaństwo nie tylko sprzeniewierza się Jezusowi i Jego naukom, ale też przeciwko tym, którzy głoszą nauki JEGO. Rzecz jasna nie dotyczy to ogółu kapłaństwa jak i chrześcijaństwa, ale są pośród nich tacy, którzy to czynią.

I tak np. Papież Innocenty III w 1198-1216 wypowiada takie zdanie do Żydów którzy wyszli mu na spotkanie gdy wjeżdżał do Pałacu na Lateranie: Papież zatrzymał się przy Wieży Piotra-Szczepana by odebrać hołd wspólnoty żydowskiej i rabina, który zaprezentował jedwabny zwój Tory. Papież oddał zwój rabinowi, mówiąc surowo „Uznajemy Prawo, ale potępiamy judaizm.   Czy Judaizm jak i wszystkie inne poglądy odmienne od katolicyzmu nie są znienawidzone, potępiane i wyśmiewane ? Śmiem twierdzić, że są potępiane, wyśmiewane i szydzone, nie tylko przez niektórych duchownych i ich wyznawców ale też i przez niektóre różne organizacje i stowarzyszenia?

 A oto następny przykład z Niemieckiego Ruchu Zielonoświątkowego:
Gottfried Sommer, „Alle Juden nach Ägypten! – Heilsgeschichte als Alibi im Dritten Reich. Beispiele aus der Pfingsbewegung” (Wszyscy Żydzi do Egiptu. Historia zbawienia jako alibi w Trzeciej Rzeszy.)

Na stronie 139 i 140 zacytowane jest oświadczenie wydane przez Zielonoświątkowców w 1938 roku. Jest to fragment, który dotyczy Żydów. Najpierw tekst niemiecki i wolne, ale dokładne tłumaczenie polskie
„In der Rassengesetzgebung ersehen wir eine gottgewollte und biblisch begründbare Bestrebung zur Reinigung und Reinerhaltung des Volkes vor fremdrassiger Vermischung. Die Herausführung der Juden aus der Gemeinschaft unseres Volkes wie auch der anderen Völker ist für uns ein Vorgang auch göttlicher Vorsehung und göttlichem Willen.”

W przepisach prawnych dotyczących czystości rasy, widzimy Boże pozwolenie i biblijne uzasadnienie wysiłków zmierzających do oczyszczenia i zachowania w czystości narodu przed obco- rasowym wymieszaniem. Usuniecie Żydów ze społeczności naszego narodu, jak również innych ludów, jest dla nas procesem zgodnym z Bożym przeznaczeniem i Bożą wolą.”

A czy w Polsce jest inaczej? Jest tak samo? Tak jak w każdym narodzie, w którym występują jednostki nie zrównoważone, zawistne i godne potępienia.
Gdyby chrześcijaństwo Polskie opierało się na biblijnej miłości do Boga i bliźniego, to by takie jednostki były by odizolowywane od reszty społeczeństwa, a parafie i zbory napiętnowały i karałyby zgodnie ze wskazaniami Słowa Bożego odnotowane Mat. 18:15-18
Biblia wyraźnie zaleca, aby tych, którzy nie przyjmują upomnienia wykluczać ze społeczeństwa chrześcijańskiego i takich traktować jak poganina i celnika - wiersz 17, powierzając ich, jak i duchowieństwo pod prawo państwowe. To duchowieństwo jest odpowiedzialne za nie właściwe wychowywanie swych owieczek według wzorów Biblijnych, a nie państwo. Państwo jednakowo powinno karać jednych jak i drugich za przekroczenie praw państwowych a nie kościelnych.

Gdy przeglądam niektóre pliki internetowe:
https://www.youtube.com/watch?v=nnSmYiRvcB0
https://www.youtube.com/watch?v=aj2rpn2yNTA
https://www.youtube.com/watch?v=mmHjs_XCYnc&lc=UgxgQZnmVAVCUmJNsqt4AaABAg

To zauważam, że Polska powinna być dumna, z tego, że w śród polaków posiadających korzenie żydowskie jest niemalże cała, nie tylko  inteligencja polska, ale też około jednej trzeci części duchowieństwa polskiego. Nie komu innemu, jak właśnie tylko tym polakom, polska powinna zawdzięczać wyzwolenie się od rządów PRL i wysłuchiwanie niekiedy bardzo uduchowionych kazań, duchowieństwa pochodzenia żydowskiego.

Królami Polski bywali nie tylko Polacy, ale bardzo często obywatele innych narodowości. Obecnie dumny jestem z tego, że moim Królem jak i Polski, ale też i całego świata został Żyd – Jezus Chrystus. Dlatego jedynym  moim pragnieniem jest,  aby wszyscy Polacy jak i obywatele Unii Europejskiej zaczęli wreszcie respektowanie prawa nie swoje, ale Króla - Żyda – Jezusa Chrystusa.